https://blog.cloudian.in.th/posts/Recent content in Posts on CloudianHugoth-thMon, 07 Apr 2025 18:06:05 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/restaurant-resolution-2025/Mon, 07 Apr 2025 18:06:05 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/restaurant-resolution-2025/<p>บทความนี้เริ่มจากช่วงนี้ใหม่ ทุกคนต้องเขียนโพสต์ New Year Resolution กัน แต่มีเพื่อนคนนึงเสนอขึ้นมาว่า ทุกคนเขียนของแบบนั้น เราจะไปเขียนเพิ่มทำไม มาเขียน Restaurant Resolution กันดีกว่าว่าปีที่แล้วกินร้านไหนไปและปีนี้จะกินร้านไหน จึงเกิดขึ้นเป็นบทความนี้</p> <h2 id="กนแลวอยากกนอก-ป-2024">กินแล้วอยากกินอีก ปี 2024</h2> <h3 id="walden-cafe--bar-map">Walden Cafe &amp; Bar (<a href="https://maps.app.goo.gl/ANBvwwZwNMD4Yab38">map</a>)</h3> <p>เราไม่ใช่คนกินเหล้า ไม่ชอบเข้าผับบาร์เลย ทั้งชีวิตเข้าแค่สามรอบ แต่ร้านนี้เป็นร้านเดียวที่จะยอมไปซ้ำ ๆ</p> <p>ร้านเป็นบาร์เล็ก ๆ จุคนได้ไม่เกิน 20 คน เจ้าของร้านเป็นคู่สามีภรรยาญี่ปุ่น เครื่องดื่มหลักคือเหล้าบ๊วย ราคาเริ่มประมาณ 350 บาท เขามีเมนูหลากหลายตัวเลือก เหล้าบ๊วยยูซุอร่อยดี แต่สิ่งที่ถูกใจคือบรรยากาศของร้าน</p> <p>บาร์นี้เป็นร้านธีมเงียบสงบ เปิดเพลงแจ๊สจากลำโพงเบา ๆ โทนร้านเปิดไฟสลัว ๆ ให้พอสว่างแค่แต่ละโต๊ะเพื่อได้นั่งคุยกันได้ เราชอบนัดเพื่อนไปนั่งคุยเล่นในร้านนี้มาก แถมร้านมีบอร์ดเกมเล็ก ๆ ให้เล่นกันด้วย</p> <figure> <img loading="lazy" src="PXL_20240607_151214331.jpg"/> </figure> <h3 id="loafyco-bakery-house-map">LoafyCo Bakery House (<a href="https://maps.app.goo.gl/qKVChyCVhGnksEf89">map</a>)</h3> <p>ร้านเบเกอรี่เล็ก ๆ อยู่ที่ชั้นสองของดาดฟ้าลาซาล เมนูหลักคือขนมปังเกลือ (Shio Pan) ร้านใช้ขนมปังเกลือเป็นเบสของเมนูอื่น ๆ ด้วย เช่น ขนมปังสตอเบอร์รี่ และ ขนมปังแฮม สองเมนูนี้ร้านใช้ทั้งส่วนประกอบคุณภาพดี เราซื้อมากินก็รู้สึกว่าแพง แต่กินเสร็จก็รู้สึกคุ้มค่าทุกบาท</p> <p>เสียใจที่ช่วงหลังร้านดังมากจนคนแห่ไปต่อคิวยาวเหยียด จนตอนนี้ขี้เกียจไปกินแล้ว</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/recommend-trekking-items/Fri, 03 May 2024 17:38:11 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/recommend-trekking-items/<p>ต้นเมษายน 2024 เรากับเพื่อนอีก 7 คนไปเดินเขาเส้นทาง Annapurna Base Camp (ABC) ที่ประเทศเนปาล เป็นทริปยาว 14 วัน เดินเท้ารวม 10 วันสิริรวมเส้นทางประมาณ 100 กิโลเมตร ก่อนไปเราเลยได้กดซื้ออุปกรณ์เดินป่าและข้าวของเครื่องใช้จำเป็นต่าง ๆ ในทริปนี้เลยจะมาแชร์ว่าอันนั้นใช้ดี อันนั้นไม่ควรใช้ (อันไหนที่เพื่อนใช้แล้วเราอยากได้)</p> <p>ถ้าใครยังไม่ได้อ่านบล็อกเล่าประสบการณ์ไปเดินเขา ABC ก็อ่านได้ <strong><a href="https://blog.cloudian.in.th/posts/experience-adventure-annapurna-base-camp/">เล่าชีวิตพิชิต Annapurna Base Camp (ABC)</a></strong></p> <h2 id="ของทเราซอและใชด">ของที่เราซื้อและใช้ดี</h2> <h3 id="platypus-quickdraw-water-filter">Platypus Quickdraw Water Filter</h3> <p>เดินป่าทริปนี้ไม่มีน้ำดื่มขาย น้ำต้องกรองเองจากก๊อกน้ำตามหมู่บ้าน ที่กรองน้ำเลยเป็นสิ่งจำเป็น ทริปนี้ตัดสินใจซื้อของแพงและแบรนด์ดังจะได้ดื่มน้ำได้สบายใจและเก็บไว้ใช้ระยะยาวได้</p> <p>เราซื้อ Platypus Quickdraw เพราะมันเช็คได้ว่าฟิลเตอร์ยังทำงานได้อยู่ไหม แบรนด์อื่นส่วนใหญ่เช็คไม่ได้กันหมดเลย แบรนด์อื่นต้องซื้อใหม่ทันทีถ้าเริ่มไม่มั่นใจที่จะใช้ต่อ</p> <p>อีกข้อดีคือมันเล็กเก็บง่ายดี จับถนัดมือด้วยเวลากรองน้ำ ข้อเสียคือมันกรองน้ำช้ากว่าที่คิด&hellip; มันต้องบีบถุงน้ำแรง ๆ น้ำถึงจะไหลเร็ว แต่กลัวว่าบีบแรงแล้วถุงน้ำจะแตก</p> <p>Link: <a href="https://shope.ee/VkQLQXAQL">Shopee</a></p> <figure> <img loading="lazy" src="image-6.jpg"/> </figure> <h3 id="กางเกงในใชแลวทง-dodolove">กางเกงในใช้แล้วทิ้ง DODOLOVE</h3> <p>ทริปนี้เดินป่านาน 10 วัน เราไม่อยากซักกางเกงในระหว่างทริปเพราะตัวตากไม่แห้ง เลยเลือกวิธีใช้กางเกงในใช้แล้วทิ้ง ตอนแรกจะซื้อกางเกงในกระดาษแต่คิดว่ามันใส่แล้วคัน ๆ เลยเลือกอันนี้แทน</p> <p>มันเป็นกกน.สำหรับคนท้องหลังคลอด (ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมคนท้องต้องใช้) ซึ่งทำจากผ้าแต่บางมาก ถ้าซักน่าจะเละ แต่เอามาใช้ครั้งเดียวแล้วก็สบายดี ไม่คัน รู้สึกเหมือนใส่กางเกงในปกติเลย</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/share-8-day-hokkaido-travel-itinerary/Sat, 27 Apr 2024 08:34:05 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/share-8-day-hokkaido-travel-itinerary/<p>ช่วงพฤศจิกายน 2023 เราวางแผนและไปเที่ยวฮอกไกโด 8 วันกับแม่ เพื่อนหลายคนถามเรื่องแผนของทริป ที่พัก การเดินทาง ฯลฯ เลยเขียนบล็อคเก็บไว้เผื่อใครจะเอาแผนนี้ไปใช้</p> <p>เนื่องจากเป็นการไปญี่ปุ่นครั้งแรกของแม่และแม่คงไม่ได้มาบ่อย ๆ ได้ เลยวางแผนให้เที่ยวได้ครบหลายที่แต่ไม่ต้องย้ายโรงแรมบ่อยเกินความจำเป็น เน้นตระเวนทั่วครบเมืองสำคัญบนเกาะฮอกไกโดโดยเดินทางด้วยรถไฟเป็นหลักและไม่ต้องลาหลายวัน</p> <p>ในบทความนี้เขียนแยก 4 หัวข้อ</p> <ol> <li>แผนการเที่ยวรายวัน</li> <li>การเดินทาง</li> <li>โรงแรม</li> <li>สถานที่ท่องเที่ยวในเมืองปลายทาง</li> </ol> <h2 id="แผนการเทยวรายวน">แผนการเที่ยวรายวัน</h2> <h4 id="วนท-1-bangkok---sapporo">วันที่ 1: Bangkok - Sapporo</h4> <p>ขึ้นเครื่องบินจากสุวรรณภูมิกลางคืน เดินทางถึงสนามบิน Shin Chitose ในตอนเช้า จากนั้นนั่งรถไฟเข้าเมือง Sapporo เพื่อเช็คอินโรงแรมและเที่ยวรอบเมือง</p> <h4 id="วนท-2-sapporo">วันที่ 2: Sapporo</h4> <p>เที่ยวรอบเมือง Sapporo อีกหนึ่งวัน</p> <h4 id="วนท-3-sapporo---otaru---sapporo">วันที่ 3: Sapporo - Otaru - Sapporo</h4> <p>นั่งรถไฟจาก Sapporo ไป Otaru เพื่อเที่ยวรอบเมืองแบบ Day trip จากนั้นกลับมาพักที่ Sapporo ใช้เวลาเดินทางขาละ 45 นาที</p> <h4 id="วนท-4-sapporo---funaro---biei---sapporo">วันที่ 4: Sapporo - Funaro - Biei - Sapporo</h4> <p>วันนี้ตารางเวลาจะต้องเป๊ะหน่อยเพราะรถไฟไป Furano ไม่ค่อยมีเที่ยวเยอะ วิธีการเดินทางคือนั่งรถไฟจาก Sapporo ไป Takikawa เพื่อเปลี่ยนขบวนเป็นสายท้องถิ่นไปเมือง Furano</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/experience-adventure-annapurna-base-camp/Sat, 20 Apr 2024 18:03:38 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/experience-adventure-annapurna-base-camp/<p>โพสต์นี้เขียนในรูปแบบเล่าไปเรื่อยเหมือนเรานั่งบ่นให้ฟัง เราจะเขียนแยกอีกโพสต์เพื่อให้ข้อมูลเกี่ยวกับการเดินทาง แผนการต่าง ๆ การเตรียมตัว ดังนั้นโพสต์นี้อ่านเราบ่นขิงข่าและดูภาพขำ ๆ ไป เขียนเพราะเพื่อนหลายคนอยากให้รีวิว</p> <p>เส้นทางเดินของเราคือ เริ่มจาก Nayapul - Poon Hill - ABC ทางเดินกลับจะเหมือนทางเดินขึ้นประมาณ 50% และมีจุดที่เดินแยกไปอีกเส้นทางก่อนไปถึงจุดขึ้นรถขากลับเพื่อนั่งรถ Jeep ไปผ่านด่านขาออกที่ Nayapul</p> <p>📷 ภาพในบล็อกนี้ถ่ายด้วย Pixel 7 และ Sony RX100 M7</p> <h3 id="day-1-kathmandu">Day 1, Kathmandu</h3> <p>ออกเดินทางจากสนามบินสุวรรณภูมิไปเมืองกาฎมันดุแล้วเข้าพักที่โรงแรมกลางเมือง เมืองหลวงเนปาลก็คือฝุ่นเยอะไม่ต่างจากประเทศไทย แถมมาคือรถตู้ไม่เปิดแอร์ เหมือนรถขนส่งสาธารณะทั้งหมดในเมืองทั้งรถแบบแท็กซี่และรถบัสจะไม่เปิดแอร์กัน</p> <p>กลุ่มเรานัดเจอไกด์ที่สนามบินและเดินทางเข้าโรงแรม หาของกินในวันนั้น พูดคุยกับไกด์เรื่องแผนการเดินทางต่าง ๆ  เดินเล่นซื้อของใช้จำเป็นในการเอาตัวรอดในเขา รับประทานข้าวเย็นแล้วจบวัน</p> <p>ของส่วนใหญ่ที่ขายเป็นปลอมหมด แต่บางอันปลอมจนอยากได้ วันสุดท้ายเราซื้อเสื้อ North Face มาเพราะมันดูปลอมแบบตลกดี</p> <figure> <img loading="lazy" src="DSC01108.jpg" alt="Thamel ฟีลแบบสำเพ็งบ้านเรา"/> <figcaption> <p>Thamel ฟีลแบบสำเพ็งบ้านเรา</p> </figcaption> </figure> <h3 id="day-2-pokhara">Day 2, Pokhara</h3> <p>วันนี้ตื่นมาเก็บของเพื่อเดินทางต่อไปยัง Pokhara ซึ่งเป็นเมืองจุดเริ่มต้นของการเดินเขา</p> <p>ปกติการเดินทางจะเป็นรถบัสแต่เนื่องจากถนนระหว่างเมืองกำลังซ่อมแซมอยู่ ระยะเวลาปกติ 6 ชั่วโมงจึงกลายเป็น 13 ชั่วโมง กลุ่มเราเลือกจึงเดินทางข้ามเมืองด้วยเครื่องบินภายในประเทศถึงแม้จะรู้ว่าสายการบินเนปาลทั้งหมดมีความปลอดภัยต่ำกว่ามาตรฐาน แต่อย่างที่เพื่อนบอกไว้ เสี่ยง 20 นาทีอาจจะดีกว่าเสี่ยงรถตกเหว 13 ชั่วโมง</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/4-nights-food-trip-hongkong/Thu, 08 Feb 2024 17:40:37 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/4-nights-food-trip-hongkong/<p>ต้นเดือนธันวาคมได้ไปเที่ยวฮ่องกงครั้งแรก 4 วัน 3 คืน เป็นทริปเน้นกินและพบเพื่อนร่วมงานต่างชาติที่เคยทำงานด้วยกัน ทริปนี้เดินช่วงวันพ่อปี 2566 เดือนธันวาคมเป็นช่วงอากาศดีที่สุดของฮ่องกง (อ้างอิงโดยเพื่อนชาวฮ่องกง) เย็นระดับใส่เสื้อกันหนาวเดินสบายทั้งเมือง</p> <p>ทริปนี้รวมทุกอย่าง ใช้จ่ายไปไม่เกินสองหมื่นบาทต่อคน</p> <p>กำหนดการสี่วัน คือ</p> <ul> <li>วันที่ 1 บินช่วงสาย ถึงฮ่องกงประมาณบ่ายสาม ต่อรถไฟเข้าเมืองจะถึงที่พักประมาณสี่โมงเย็น จากนั้นค่อยออกมาเดินกินข้าวช่วงเย็น</li> <li>วันที่ 2 ไปเที่ยว Ocean Park จากนั้นกลับมาเดินมงก๊กช่วงเย็น</li> <li>วันที่ 3 ครึ่งวันเช้าเดินกินข้าวจิปาถะ เข้าชมพิพิธภัณฑ์วิทย์ ตอนค่ำไปกินข้าวกับเพื่อนในฮ่องกง</li> <li>วันที่ 4 เช็คเอ้าต์ กินข้าวเช้า แล้วไปสนามบินฮ่องกงเตรียมกลับ</li> </ul> <figure> <img loading="lazy" src="PXL_20231203_025911234.jpg"/> </figure> <h2 id="เครองบน">เครื่องบิน</h2> <p>ทริปนี้เดินทางกับสายการบิน Cathay Pacific ชั้น economy เหตุผลที่เลือกสายการบินนี้คือได้ตั๋วฟรีจากกิจกรรมแจกตั๋วบินฟรีโดยรัฐบาลฮ่องกงเพื่อกระตุ้นการท่องเที่ยว ได้ตั๋วตั้งแต่ต้นปี 2566 แล้วแต่เลือกเดินทางช่วงช่วงปลายปีเพื่ออากาศเย็นสบายช่วงธันวาคม</p> <p>ปกติสำหรับ Cathay Pacific ตั๋วราคาหมื่นปลาย ส่วนของเราที่เป็นตั๋วฟรีก็เหลือจ่ายแค่สามพันบาทซึ่งเป็นค่าธรรมเนียมและภาษีต่าง ๆ ราคาเท่ากับบินในประเทศ</p> <p>อาหารบนเครื่องบินทั้งขาไปและขากลับค่อนข้างดี ขาไปได้ผัดไท ขากลับได้บางสิ่งที่เหมือนสาคูกับสตูว์เนื้อ</p> <figure> <img loading="lazy" src="PXL_20231203_054638543.jpg" alt="อาหารขาไปคือผัดไท พิเศษสุดคือมีไอศกรีมฮาเก้นดาสด้วย"/> <figcaption> <p>อาหารขาไปคือผัดไท พิเศษสุดคือมีไอศกรีมฮาเก้นดาสด้วย</p> </figcaption> </figure> <figure> <img loading="lazy" src="PXL_20231206_094403077.jpg" alt="ขากลับเป็นสาคูในสตูว์เนื้อ เครื่องเคียงเหมือนกับขามา"/> <figcaption> <p>ขากลับเป็นสาคูในสตูว์เนื้อ เครื่องเคียงเหมือนกับขามา</p> </figcaption> </figure> <h2 id="ทพก">ที่พัก</h2> <p>ทริปนี้พักที่โรงแรม The Cityview อยู่ใกล้กับสถานีรถไฟ Yau Ma Tei เดินจากสถานีรถไฟแค่ห้านาที เดินไปย่านมงก๊กแค่ห้านาทีเช่นกัน เป็นโรงแรมที่โลเคชั่นดีมาก</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/year-in-review-2023/Wed, 27 Dec 2023 14:13:55 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/year-in-review-2023/<p>Almost the end of 2023, take my time to write a year in review while sitting at the office waiting for the train to be less crowded.</p> <h2 id="the-new-job">The new job</h2> <p>I change a job pretty often compared to others. Last year, I joined ThoughtWorks. This year, I moved to a new company, the one that I had always wondered how they worked since I was young.</p> <p>TW is a great place. I met a lot of the best colleagues I&rsquo;ve ever had in my life. My ex-tech lead in TW is also the best lead-role person I have ever met. Write it here in case he comes across this article.</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/webstorms-language-injection/Tue, 14 Nov 2023 13:07:36 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/webstorms-language-injection/<p>TIL: WebStorm can inject programming language into any string.</p> <p>A month ago, I was working on Web Component. I had to write a component fragment as a string in order to reuse it. The problem is writing a programming language as a string is so annoying because it lacks of any IDE assistant such as auto indentation, auto-complete, code format, etc.</p> <p>Until I found that Intellij-family IDE can inject a specific language into a string. It allow you to use IDE abilities on the string as same as you working on an actual source code including syntax highlighting, code format, or auto suggestion.</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/1-year-after-lasik/Wed, 11 Oct 2023 17:29:26 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/1-year-after-lasik/<p>เดือนก่อนมีคนอ่านบทความเราเรื่อง<a href="https://blog.cloudian.in.th/posts/my-relex-smile-experience/">ประสบการณ์ทำเลสิค</a> ที่เราทำช่วงพฤศจิกายนปีที่แล้ว (2022) ทักมาถามเราว่าตอนนี้สายตาเราเป็นยังไงบ้าง ก็ตอบเขาไปยาวเหยียดเลยคิดว่าเอามาเขียนบทความด้วยจะมีประโยชน์</p> <p>ก่อนอื่นขออธิบายว่า Relex เป็นการผ่าตัดปรับสายตาที่ให้แผลเล็กที่สุด ซึ่งจะเป็นคนละอย่างกับ Lasik ที่คนเรียกกัน มีวิธีการผ่าคนละแบบ แต่ในบทความนี้เราอาจจะเรียกสลับไปมาเพราะคุ้นปาก</p> <p>ย้อนความไป พฤศจิกายน 2022 เราไปทำ Relex Smile มาที่โรงพยาบาลจุฬาฯ (อ่านบทความประสบการณ์ไปทำได้ที่นี่ <a href="https://blog.cloudian.in.th/posts/my-relex-smile-experience/">ลิงค์</a>) เพราะเราสายตาสั้นมาก ๆ จนถ้าถอดแว่นจะมองไม่เห็นอะไรเลย เพื่อความปลอดภัยในชีวิตและความสะดวกสบายจึงตัดสินใจไปเข้ารับการผ่าตัด</p> <p>กระโดดข้ามมาปัจจุบัน ณ วันที่เขียนบทความนี้ก็ผ่านมา 11 เดือนแล้วหลังการผ่าตัด จึงจะมาเล่าว่าเป็นอย่างไรบ้าง</p> <h2 id="การมองเหนหลงผาครบ-11-เดอน">การมองเห็นหลังผ่าครบ 11 เดือน</h2> <p>การมองเห็นต่าง ๆ ชัดเจนมาก ชัดกว่าตอนใส่แว่นอีกเพราะสมัยเราใส่แว่น แว่นไม่สามารถปรับสายตาเราให้เท่ากับคนปกติได้เนื่องจากเราสายตาสั้นเกิน ถ้าใส่เลนส์ที่พอดีจะปวดหัว</p> <p>มองไกล ๆ เช่นวิว ขอบฟ้า เมือง สวยงามมากเพราะรายละเอียดคมชัดแบบสุด ๆ ถึงขนาดที่เราพูดขำ ๆ ว่า ทำเลสิกมาแล้วข้อเสียคือภาพถ่ายในกล้องไม่เคยสวยเท่าตาเห็นอีกเลย</p> <p>การมองใกล้กลายสภาพเป็นคนปกติ ปกติแล้วคนสายตาสั้นมองไกลไม่ได้แต่มองใกล้ดีมาก สมัยก่อนเราสามารถเอามือจ่อหน้าระยะประชิดแล้วมองเห็นรูขุมขนเล็ก ๆ ได้หมด ตอนนี้ไม่สามารถทำได้เพราะมองระยะใกล้ประชิดไม่ได้ ต้องใช้แว่นขยาย หมอบอกว่านั่นคือระดับสายตาคนปกติที่ทำได้ซึ่งเราไม่เคยรู้มาก่อนเลย</p> <p>การมองแสงไฟจะมีคล้ายออร่าลอยอยู่รอบดวงไฟ ไม่เยอะมากแต่ก็สังเกตได้ ผ่านมาสักระยะก็ลืมไปแล้วว่าตอนก่อนผ่าตัดเป็นไงเพราะใส่แว่น แสงก็กระเจิงเพราะเลนส์แว่นอยู่ดี</p> <p>การมองในที่มืด แสงน้อย ยากขึ้นนิดหน่อย เหมือนสมองปรับตัวยังไม่ได้เพราะมันไม่ได้มัว แต่ความรู้สึกคือภาพมันเบลอ ๆ ตลอด ซึ่งมีปัญหากับการมองพื้นที่แสงน้อยกลางแดดด้วย เช่น ใต้เงา ถ้าเจอป้ายในร่มเงาก็จะมองลำบากหน่อย</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/working-with-reactnative-expo-on-wsl2/Fri, 26 May 2023 08:22:57 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/working-with-reactnative-expo-on-wsl2/<p>Windows is well known for a bad experience for JavaScript developers. Some libraries and tools aren&rsquo;t supported. However, Everything changed when Microsoft announced Windows Subsystem for Linux (WSL). Since then, we can work on any project in WSL without library compatibility issue.</p> <p>Working with a JavaScript library like React Native on WSL is impressive, but it needs extra configuration.</p> <p>In this article I will explain how to set up working environment on Windows for ReactNative &amp; Expo.</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/my-relex-smile-experience/Wed, 04 Jan 2023 18:33:55 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/my-relex-smile-experience/สองเดือนที่ผ่านมาได้ไปทำเลสิกแบบ Relex Smile มาที่รพ.จุฬาฯ เพื่อนจำนวนมากสอบถามรีวิวและขั้นตอนการทำ ส่วนเราก็อยากเขียนบล็อกเล่า...https://blog.cloudian.in.th/posts/recap-2022-year-of-adventure/Wed, 28 Dec 2022 08:27:21 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/recap-2022-year-of-adventure/<p>กำลังจะจบปี 2022/2565 เราไม่เขียน New Year Resolution เพราะน่าเบื่อ+ทำไม่ได้ เลยมาเขียนรีแคปปีนี้แทนว่าทำอะไรไปบ้าง</p> <p>ปีนี้ให้ชื่อว่าเป็น<strong>ปีแห่งการผจญภัย</strong>เพราะลองสิ่งใหม่ ๆ หลายอย่างมาก ทั้งในแง่ท่องเที่ยวและชีวิตการงาน นับว่าเป็นปีที่สนุกและตื่นเต้นเหมือนกัน ตั้งแต่ต้นปีเราก็เริ่มด้วยการ&hellip;</p> <h2 id="ยายงาน">ย้ายงาน</h2> <p>เราลาออกจากบริษัทเก่าซึ่งก็มองว่าเป็นบริษัทเทคฯสัญชาติไทยระดับต้น ๆ ในประเทศมาอยู่บริษัท Consult สายเทคโนโลยีแห่งหนึ่งซึ่งเป็นบริษัทสัญชาติอเมริกาแต่มีสาขาอยู่ในไทย</p> <p>ทุกอย่างเปลี่ยนใหม่หมด เริ่มตั้งแต่ต้องพูดภาษาอังกฤษทุกวันเพราะย้ายมาบริษัทอินเตอร์ ทำงานกับคนต่างชาติหลากหลาย ทุกวันต้องร่วมงานกับคนอย่างน้อยสามถึงสี่สัญชาติ หลากหลายวัฒนธรรม(และสำเนียง) เราที่เป็นคนขี้กลัวการพูดภาษาอังกฤษก็ต้องปรับตัวเหมือนกัน</p> <p>สามเดือนแรกไม่กล้าพูดอะไรมาก ตอนนี้ครบปีก็กวนตีนเพื่อนร่วมงานเป็นภาษาอังกฤษแล้ว</p> <p>อีกอย่างที่ต้องเปลี่ยนคือรูปแบบการทำงาน จากที่เราชอบอยู่คนเดียว นั่งทำงานคนเดียว เราต้องรับบทเป็น Consultant มาเจอผู้คนมากขึ้น ทำงานในรูปแบบทีมมากขึ้น ซึ่งก็เปลี่ยนลำบากเหมือนกันสำหรับคนไม่ค่อยชอบสุงสิงกับคนอื่น</p> <h2 id="ลองฝกทำอาหารมากขน">ลองฝึกทำอาหารมากขึ้น</h2> <p>จากแต่เดิมทำอาหารเป็นแค่ไข่เจียว ข้าวผัดที่แค่พอกินได้ ปีนี้ก็พบว่าเราชอบทำอาหารมาก เริ่มลงทุนกับเครื่องครัวต่าง ๆ มากขึ้น เช่น หม้ออบลมร้อน, กระทะใหม่, ซอสต่าง ๆ</p> <p>เราลองทำอาหารหลากหลายเมนู ก็มีเละบ้าง กินไม่ได้บ้าง ที่เอามาอวดก็คือคัดมาแต่ของดี ๆ จนเรามีเพื่อนคุยเรื่องทำอาหารมากขึ้น แล้วก็ได้เรียนรู้เทคนิคใหม่ ๆ เยอะดี</p> <p>ระหว่างเรียนเรื่องอาหารก็พบว่าอาหารไม่ใช่แค่ของสวย ๆ หรือกินแค่อร่อยแต่ก็มีเรื่องของวัฒนธรรมอยู่ด้วย เวลาทำอาหารจะชอบพบว่าเมนูบางอย่างมันคล้าย ๆ กันในหลายประเทศแต่เปลี่ยนแค่ส่วนประกอบบางอย่าง ช่วงหลังมานี้จึงชอบออกไปหาร้านอาหารที่ต่างวัฒนธรรมมากขึ้นแทนที่จะสรรหาแต่ร้านแพง ๆ อย่างเดียว</p> <p>ช่วงปลายปีเป็นครั้งแรกที่ทดลองอบขนม เช่น คุ้กกี้ ตอนนี้เริ่มติดใจและพบว่าครัวเราก็ทำเบเกอรี่ได้ ปีหน้าจึงวางแผนว่าจะลองอบขนมปังเองบ้างละ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/5-video-game-about-death-i-wanna-share/Mon, 19 Sep 2022 17:11:31 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/5-video-game-about-death-i-wanna-share/<p>มานั่งนึกได้ว่า ช่วงเดือนสองเดือนที่ผ่านมาเราเล่นเกมไปหลายเกม แต่ทุกเกมมีเนื้อหา ธีม คอนเซ็ปต์เกี่ยวกับความตายทุกเกมเลย เราไม่ได้เลือกเล่นเพราะรู้ว่ามีเนื้อหาแนวนี้ แต่บังเอิญเล่นแต่เกมพวกนี้ 55555 (เกมดึงดูด) เลยจับเขียนเป็นลิสต์แชร์ต่อในบล็อคนี้</p> <p>มี 4 เกม และ 1 เกมที่เคยเขียนบล็อกไปแล้วแต่เอามายัดรวมด้วย (ลิสต์จะได้ดูเยอะ ๆ)</p> <ol> <li>Before Your Eyes</li> <li>GRIS</li> <li>What Remains of Edith Finch</li> <li>OMORI</li> <li>Missed Messages</li> </ol> <h2 id="before-your-eyes">Before Your Eyes</h2> <figure> <img loading="lazy" src="EGS_BeforeYourEyes_GoodbyeWorldGames_S1-2560x1440-53056d2ddf120f595958dce4345e1422.jpeg"/> </figure> <p>เกมเทพเว่อร์ ไอเดียของเกมคือท่องผ่านความทรงจำของวิญญาณดวงหนึ่งที่กำลังจะผ่านประตูแห่งความตาย (หรืออะไรสักอย่าง) แต่เมื่อเรากำลังจะตาย ทุกความทรงจำจะไหลเข้ามาและผ่านไปเพียงชั่วพริบตา และนี่คือที่มาของ Before Your Eyes</p> <p>ความเจ๋งสุดของเกมนี้คือ เกมนี้ต้องใช้กล้องเว็บแคมเพื่อตรวจจับการกระพริบตาของเรา มันใช้การกระพริบตาของคนเล่นในการคุมเกม ถ้าเรากระพริบตา เนื้อเรื่องก็จะไปฉากต่อไป อาจจะเป็นห้านาทีต่อไป ห้าชั่วโมงต่อไป หรือห้าปีต่อไป</p> <p>เนื้อเรื่องเจ๋ง ร้องไห้ฟูมฟายมากตอนเล่นจบ</p> <p>Edited: ระลึกชาติได้ว่าเคยเขียน<a href="https://blog.cloudian.in.th/posts/review-before-your-eyes/">บทความเกมนี้</a>ไปแล้ว แต่เขียนซ้ำเพราะพึ่งเล่นซ้ำ</p> <h2 id="gris">GRIS</h2> <figure> <img loading="lazy" src="Gris-2.jpeg"/> </figure> <p>แม่ตายลูกเศร้า สี่คำอธิบายเนื้อเรื่องหลัก&hellip; อันนี้ไม่ได้สปอยล์เพราะเกมขายงานศิลป์มากกว่าเนื้อเรื่อง และถ้ารู้ว่าเกี่ยวกับความตายของแม่ก็จะทำให้เข้าใจงานอาร์ตในเกมง่ายขึ้นมากด้วย</p> <p>เกมนี้ ภาพสวยมากกกกก (ก ล้านตัว) งานเพลงก็ดีมาก ๆ เช่นกัน เหมาะกับคนที่ชอบเล่นเกมเพื่อเสพงานศิลป์ ส่วนเกมเพลย์มองข้ามไปได้เพราะเกมเพลย์ในเกมนี้ไม่มีอะไรหวือหวา ทั้งหมดเป็นเพียง Platform puzzle เฉย ๆ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-6-orange-juice-tasting-note/Wed, 13 Jul 2022 17:52:37 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-6-orange-juice-tasting-note/<p>วานก่อนเพื่อนทักมาถามว่า น้ำส้ม Tipco มันมีหลายแบบ มันต่างกันยังไง? เราก็ไม่รู้ แต่ก็อยากรู้เหมือนกัน เพราะเวลาไปซื้อก็ไม่รู้ว่ารสชาติมันต่างกันยังไง สุ่ม ๆ หยิบมาตามชื่อ</p> <figure> <img loading="lazy" src="image-1.jpg"/> </figure> <p>เลยเสนอไปว่าเปิด tasting session ชิมน้ำส้มกัน สุดท้ายเลยนัดกันว่าเดี๋ยวไปกวาดน้ำส้มที่ห้างมา แล้วมาลองเทสกัน</p> <h2 id="นำสม-tipco">น้ำส้ม Tipco</h2> <p>Tipco ขายน้ำส้ม 7 ชนิด ถ้าอ้างอิงจากเว็บ <a href="https://www.tipco.net/products/consumer-products/100-percent-orange-juice">Tipco</a> สามารถหาซื้อได้ตามห้างทั่วไปหรือร้านสะดวกซื้อเช่น 7-11</p> <p>สำหรับการทดลองนี้ พอจะหามาได้แค่ 5 รสชาติ + 1 รสชาติจากยี่ห้ออื่น (Malee)</p> <p>กล่อง 1 ลิตรราคาประมาณ 60-70 บาท ส่วนกล่อง เจอแต่ขายแพ็คสามกล่อง ปริมาณน้อยกว่าแต่ราคาต่างจากกล่องใหญ่ไม่มาก เลยซื้อกล่องใหญ่เป็นหลัก ยกเว้นรสชาติที่ไม่มีกล่องใหญ่</p> <p>รสชาติที่เอามาลองมีดังนี้</p> <ol> <li>Tipco วาเลนเซีย</li> <li>Tipco แมนดาริน</li> <li>Tipco สายน้ำผึ้ง</li> <li>Tipco โชกุน</li> <li>Tipco ส้มเขียวหวาน</li> <li>Malee แมนดาริน (ใช้เทียบข้ามยี่ห้อ ดูความแตกต่างรสชาติ)</li> </ol> <figure> <img loading="lazy" src="image-2.jpg"/> </figure> <figure> <img loading="lazy" src="image-3.jpg"/> </figure> <h2 id="วธทดลองชมรสชาต">วิธีทดลองชิมรสชาติ</h2> <p>เพื่อป้องกันการอคติกับรสชาติใดรสชาติหนึ่ง เลยใช้วิธีปิดตาทดสอบ เราปิดตาตัวเองระหว่างเพื่อนเตรียมของและเทแก้ว เพื่อนจะไม่พูดชื่อยี่ห้อหรือรสชาติระหว่างนั้น ทั้งนี้ป้องกันด้วยในกรณีที่น้ำส้มรสชาติเหมือนกันหมด เราแค่คิดไปเองว่ารสชาติมันแตกต่างกัน</p> <p>จากนั้นเพื่อนจะจัดแก้วมาให้รอบละสามแก้ว ให้ลองชิมละเดาว่ามาจากยี่ห้อและรสชาติไหน</p> <p>หลังจากเราทายทั้งสามรสชาติเสร็จ เพื่อนจะค่อยเฉลยไล่ทีละอันว่าถูกกี่อัน</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/conclusion-of-sang-pu-nieon-experiment/Sat, 01 Jan 2022 10:48:20 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/conclusion-of-sang-pu-nieon-experiment/<p>เรื่องทั้งหมดเริ่มมาจากหลายปีก่อน ไปเจอกระทู้หนึ่งในพันทิป เขาคุยกันถึงเมนูที่มาจากการ์ตูนเรื่อง &ldquo;จอมโหดกระทะเหล็ก&rdquo; เมนูที่เป็นเหมือนเมนูพิศวง เพียงแค่องค์ประกอบไม่กี่อย่าง สร้างอาหารสีเหลืองทอง หอมหวาน มีความเหนียวหนืดเหมือนสไลม์ แต่กินแล้วลื่นคอ ไม่ติดจาน ไม่ติดฟัน ไม่ติดตะเกียบ (ลิงค์แปะท้ายบทความ)</p> <p>อ่านกระทู้จบก็แบบ เชี่ย จะไปหากินจานนี้ได้ที่ไหน ในไทยก็ไม่มีขาย หาข้อมูลดูก็แทบไม่มีเลย สุดท้ายก็เก็บไว้เป็นความทรงจำ แต่ก็ไม่ได้ไปพยายามหาต่อว่าอยากจะกินที่ไหน</p> <p>ตัดมาช่วงเรียนมหาลัยก็เจอว่ามีร้านอาหารชื่อ SchwedaKong เปิดร้านขายเป็น Chef table อยู่ แต่ตอนเป็นนศ.ก็ไม่ได้มีเงินกินแพงขนาดนั้น สุดท้ายก็เก็บเป็น bucket list ไว้ว่าอยากทำลองกินสักครั้งนึง</p> <p>วาร์ปมาเดือนตุลาคม 2021 พี่ในกลุ่มชวนตระเวนกิน ส่งลิงก์ร้านมา เขาเปิดคอร์ส &ldquo;จอมโหดกระทะเล็ก&rdquo; ที่มีจำกัด ต้องรีบจองมาก ราคาสองพันกว่าบาท ซึ่งตอนนี้ทำงานมีเงิน เลยไปกินได้แล้ว การหาเพื่อน ตั้งตี้ จ่ายเงิน ทุกอย่างจบในครึ่งชั่วโมงวันนั้น</p> <p>ซึ่งสุดท้ายก็ได้กิน&hellip;</p> <figure> <img loading="lazy" src="IMG_20211031_193236.jpg"/> </figure> <figure> <img loading="lazy" src="IMG_20211031_194419.jpg"/> </figure> <p>ตอนกลับ บัง (เชฟ) ก็ให้ข้อมูลเป็นลิงก์ Youtube มา (แปะลิงค์ท้ายบทความ) เป็นคลิปวิธีทำเมนูนี้ วันนั้นก็เลยวางแผนว่าจะต้องลองทำดูสักครั้ง สำเร็จไหมไม่รู้แต่จะลอง</p> <p>(ข้ามไปได้) ฟังเขาเล่ามาอีกที เมนูนี้เป็นเมนูเสิร์ฟ ซูซีไทเฮา สมัยที่เริ่มแก่มากและไม่มีแรงเคี้ยวอาหารเท่าไหร่ เลยสั่งให้เชฟทั้งหลายไปลองทำเมนูใหม่ที่กินง่าย ๆ อร่อย ๆ มาเสิร์ฟในวัง</p> <h2 id="เขาสชวง-นครวหรอหองทดลอง">เข้าสู่ช่วง นี่ครัวหรือห้องทดลอง</h2> <p>สิ้นปี 2021 มีวันว่างอาทิตย์นึงพอดี เลยไปเตรียมซื้อของต่าง ๆ ไข่เตรียมมาแผงใหญ่หนึ่งแผง เตรียมกระบวยไว้นวด และ อื่น ๆ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/year-in-review-2021/Fri, 31 Dec 2021 16:00:14 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/year-in-review-2021/<p>เมื่อต้นปีตั้งใจไว้กับตัวเองว่า ปีนี้เราจะใช้ชีวิตในธีม &ldquo;Opened mind&rdquo; เปิดรับทุกอย่าง ลองทำทุกสิ่ง ซึ่งจบปีแล้วก็พบว่าตัวเองได้ทำหลายอย่างมาก ขอเรียนบทความนี้ว่าการอวดดีกว่ามารีวิวปีนี้</p> <h2 id="ไดบรจาคอวยวะ">ได้บริจาคอวัยวะ</h2> <p>ตั้งเป้าหมายอยากร่วมการบริจาคอวัยวะมานานแล้ว ปีนี้ทำครบหมดละ ตา ร่างกาย อวัยวะต่าง ๆ ที่สำคัญ หลังจากพบว่ามันง่ายมาก แค่กรอกผ่านเว็บ แล้วรอบัตรผ่านไปรษณีย์ได้เลย ก็อยากชวนให้ทุกคนมาร่วมกันนะครับ <a href="https://www.organdonate.in.th/">https://www.organdonate.in.th/</a></p> <figure> <img loading="lazy" src="IMG_20210106_213328.jpg"/> </figure> <h2 id="ไดไปลองเรยนดำนำลก">ได้ไปลองเรียนดำน้ำลึก</h2> <p>กีฬา scuba diving นี่เป็นความอยากลองตั้งแต่สมัยเด็ก ได้เห็นในสารคดีหรือวิดีโอที่คนไปดำน้ำเห็นของแปลก ๆ สวยใต้ทะเล มันดูเป็นความรู้สึกที่น่าตื่นเต้น</p> <p>ตอนช่วงต้นปีโบนัสออกเลยจองเรียนดำน้ำกับเพื่อนอีกคน ไปเรียนดำน้ำที่ภูเก็ตด้วยกัน ถือว่าเป็นประสบการณ์แบบ once in life time มาก ๆ ซึ่งการได้ไปกิจกรรมอันนี้คือเป็น milestone นึงในชีวิตเหมือนกัน กลายเป็นว่าตอนนี้เริ่มชอบกิจกรรมตื่นเต้นแบบนี้ขึ้นเรื่อย ๆ ปีหน้ามีแผนว่าจะไปกระโดดร่มชูชีพต่อ</p> <figure> <img loading="lazy" src="photo_2021-04-08_21-21-46.jpg"/> </figure> <h2 id="เรมออกกำลงกายจรงจง">เริ่มออกกำลังกายจริงจัง</h2> <p>ปีนี้กลัวป่วย รวมทั้งที่ต้องอยู่แต่ในห้องอย่างเดียว เลยพยายามเข้าฟิตเนส ออกกำลังกายจริงจัง รวมถึงว่ายน้ำทุกวันจริงจังช่วงต้นปีเพราะต้องเตรียมไปสอบตอนไปเรียนว่ายน้ำ จุดเริ่มต้นจริง ๆ มาจากการต้องไปเรียนดำน้ำเลยพยายามออกกำลังกายเยอะขึ้น แต่กลายเป็นว่านิสัยการออกกำลังกายก็ติดตัวอยู่มายาว ๆ จนตอนนี้พยายามออกกำลังกายให้ได้ทุกวันแล้ว</p> <p>สำคัญที่สุด ไม่ป่วยหนักติดกันมาสองปีแล้วนะ สมัยเรียนคือป่วยหนักทุกปี ปีละครั้งอย่างน้อย</p> <h2 id="ลองทำอาหารตาง-ๆ">ลองทำอาหารต่าง ๆ</h2> <p>สมัยเด็กชอบกินมาก แต่ไม่เคยสนใจเรื่องทำอาหารนอกจากเป็นเพียงกิจกรรมล่อตาล่อใจสมัยเด็กที่อยากทำเป็นครั้งคราวเฉย ๆ แต่ตั้งแต่ช่วงมหาลัยที่ได้ดูคลิปทำอาหารต่าง ๆ ก็เลยเริ่มสนใจมากขึ้น ปีนี้พอเจอล็อคดาวน์และมีครัวของตัวเอง เลยได้ลองทำอาหารใหม่ ๆ ลองเรียนรู้ ลองผิดลองถูกไปเรื่อย ๆ จนล่าสุดทำได้อีก milestone คือ ทำ ซางปู้เหนียน ได้ ซึ่งเป็นเมนูที่รู้สึกว่าน่าตื่นเต้น และ ลองผิดลองถูกเองได้ยากที่สุดเท่าที่เคยลองมา</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/if-life-internet-cafe/Sun, 03 Oct 2021 18:26:32 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/if-life-internet-cafe/<p>พวกคุณเคยมีเพื่อนที่ตัดสินใจบางอย่างไปแต่คุณมองว่ามันเป็นการตัดสินใจที่ผิด หรือเป็นการตัดสินใจที่แย่และมีทางอื่นที่ดีกว่านี้ ทำนองนี้ไหมครับ ผมนาน ๆ ทีก็เจอบ้างแล้วหงุดหงิดใจทุกครั้งเวลาเห็น</p> <p>วันนี้ก็เจอเรื่องราวทำนองนั้นเลยทักไปคุยกับเพื่อนอีกคน พร้อมโดนเพื่อนสวนกับมาทำนองว่า &ldquo;ไม่ต้องไปเสือกเรื่องคนอื่น&rdquo; หลังจากนั้นก็นั่งคิดมาเรื่อย ๆ ว่า ถ้าเราเห็นการตัดสินใจที่แย่ รู้กับตัวว่าไม่ควรเข้าเสือกหรอกนะ แต่เห็นแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมไม่ทำอีกอย่างแทน</p> <p>จู่ ๆ ก็เริ่มมีความคิดอุปมาอุปมัยขึ้นมาว่า ถ้าชีวิตเปรียบเหมือนร้านเกม คนที่เรากำลังนั่งมองอยู่ก็เปรียบเป็นคนที่จ่ายเงินมานั่งเล่นเกม ส่วนเราคือเด็กเกาะเบาะที่ไปนั่งชี้โบ้ชี้เบ้ว่า &ldquo;พี่ครับ ๆ ทำไมพี่ไม่เลือกอันนั้น ทำไมไม่เลือกอันนี้ ฯลฯ&rdquo;</p> <p>รู้กันทั่วไปว่าพวกเด็กเกาะเบาะบางทีมันก็พูดถูก บางทีมันก็พูดมั่ว ๆ บางพวกก็ชอบไปแย่งเมาส์คนเล่นอยู่มาเล่นแทน ทั้งที่คนจ่ายเงินคือคนเล่น ซึ่งไร้มารยาทมาก</p> <p>ชีวิตก็เหมือนกัน เพราะเราไม่ใช่คนเสียเงิน เป็นเพียงคนนั่งมองชาวบ้าน เราจึงไม่ควรไปจ้ำจี้ว่าต้องทำแบบนั้นทำแบบนี้ ทำได้อย่างมากแค่บอกว่า &ldquo;พี่เลือกอันนั้นน่าจะดีกว่านะ&rdquo; เพราะสุดท้ายคนที่ต้องจ่ายคือเขาไม่ใช่เรา อีกอย่างเขาอาจจะรู้อะไรมากกว่าเราก็ได้ และบางครั้งเราก็เป็นคนจ่ายเงินเองแล้วโดนเด็กเกาะเบาะมาฉอด ก็น่าเบื่อเหมือนกัน</p> <p>ดังนั้น ถ้าชีวิตเปรียบเสมือนร้านเกม เด็กเกาะเบาะแบบเรา ๆ ก็ไม่ควรแย่งเมาส์คนอื่นมาเล่น ปล่อยให้เขาตัดสินใจเอง ถ้าเขาไม่เชื่อ ก็ไปเกาะเบาะคนอื่นแทน</p> <p>ป.ล. ใช้ภาพหมากรุกเพราะตอนแรกคิดถึงหมากรุก แต่ไม่ถนัดเล่น ให้เปรียบเทียบอาจจะเปรียบผิด</p> <p>ป.ล.ล. บางครั้งคนเล่นก็เป็นเราเอง ที่ตัดสินใจโง่ ๆ ได้เหมือนกัน เพราะงั้นปล่อยวางซะ (บอกตัวเอง)</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/iiupgrade-ghost-4/Mon, 23 Aug 2021 17:29:05 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/iiupgrade-ghost-4/<p>บทความนี้เขียนไว้เฉย ๆ ให้รู้ว่าพึ่งอัพเกรด Ghost จากเวอร์ชั่น 1.x กลายเป็น 4.x แล้ว อัพเกรดข้ามรุ่นมากเพราะขี้เกียจอัพเกรดมาหลายปีเนื่องจากต้องแก้หลายอย่าง</p> <p>เอาจริงถ้าให้พูดก็กล้าบอกว่าเรานี่น่าจะเป็นกลุ่มคนใช้ Ghost แรก ๆ เลย ใช้ตั้งแต่ยังไม่มีฟีเจอร์อะไรเลย มีแค่ markdown ให้ใช้ ซึ่งตอนนั้นชอบมากเพราะวนเวียนไปมากับ wordpress แล้วคิดว่ามันเยอะเกินไป วุ่นวาย แล้วมาเจอ Ghost ซึ่งเป็นทีมพัฒนา WP ที่ออกมาทำระบบเองใหม่ด้วยเหตุผลเดียวกับเราคือ Wordpress มันไปไกลกว่าคำว่าแค่บล็อกไปแล้ว</p> <p>Ghost อายุแปดปีกว่าแล้ว อาจจะเก้าแล้วมั้งลืมเลข ฟีเจอร์ที่ชอบที่สุดตอนนี้คือ insert photo from Unsplash ได้เลย จากยุคแรกเราต้องไป hotlink ที่ imgur แทน</p> <p>ก็ไว้จะมานั่งเขียนบทความอีกเพราะอู้มาตลอดหลังจากอ้างกับตัวเองว่ารออัพเกรดบล็อกเสร็จก่อน 5555</p> <p>ราตรสวัสดิ์</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/story-about-covid19-vaccination/Wed, 26 May 2021 17:27:52 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/story-about-covid19-vaccination/<p>พึ่งได้รับการฉีดวัคซีนที่จัดโดยสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังมาเมื่อวันที่ 25 พค. 2564 ผ่านมาหนึ่งชั่วโมงแล้ว ยังไม่ตายครับ เลยอยากมาเล่าให้ฟังว่าเป็นไงบ้าง เจออะไร ต้องเตรียมตัวอะไรไหม</p> <h2 id="การลงทะเบยน">การลงทะเบียน</h2> <p>เรื่องเริ่มจากเพื่อนส่งเว็บของสถาบันมา <a href="https://co-vaccine.kmitl.ac.th/">https://co-vaccine.kmitl.ac.th/</a> ก็เลยเข้าไปดู ปรากฏว่าเป็นเว็บลงทะเบียนฉีดวัคซีน แต่จะลงทะเบียนได้ต้องมีรหัส LDAP สำหรับบุคลากรและนักศึกษาของสถาบันเท่านั้น ตอนกดเข้าไปดูก็ยังไม่ชัวร์ว่าลงทะเบียนได้จริงไหมเพราะก่อนหน้านี้รัฐบาลบอกว่าเน้นให้ลงทะเบียนที่แอพหมอพร้อมเท่านั้น สุดท้ายก็ทดลองลงทะเบียนไป เราเข้าได้เพราะเราเป็นนักศึกษาเก่าที่พึ่งจบมาเลยไปลงทะเบียนได้ครับ (เหมือนตอนนี้ปิดรับศิษย์เก่าแล้ว)</p> <figure> <img loading="lazy" src="screencapture-co-vaccine-kmitl-ac-th-2021-05-26-23_54_27.jpg" alt="หน้าเว็บลงทะเบียน"/> </figure> <p>เมื่อลงทะเบียนเสร็จก็สามารถนัดวันเวลาที่จะเข้าไปฉีดได้ทันที ก็นัดตอนบ่าย ๆ ไป</p> <p>ขั้นตอนสุดท้ายคือดาวน์โหลดเอกสารจากเว็บไซต์ เอกสารระบุรายละเอียดสุขภาพคร่าว ๆ ของเรารวมถึงโรคประจำตัวต่าง ๆ แต่อย่างที่ทราบวัคซีนก็เลือกไม่ได้อยู่ดี&hellip; ได้ Sinovac นั่นแหละครับ</p> <h2 id="วนฉดจรง">วันฉีดจริง</h2> <p>สถานที่ฉีดคือหอประชุมใหม่ที่ใหญ่กว่า (ชื่อเด็กสจล.เขาเรียกกัน) หรือชื่อทางการคือ หอประชุมเจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) ซึ่งก็จุคนได้เป็นหมื่นคน ตอนไปถึงสภาพคนกะคร่าว ๆ หลายร้อยแต่ไม่แน่นมาก</p> <figure> <img loading="lazy" src="photo_2021-05-27_00-01-47.jpg" alt="โล่งเลย ไม่ค่อยมีคน"/> </figure> <p>พอไปถึงมีเจ้าหน้าที่มาขอตรวจเอกสาร จากนั้นก็ให้เซ็นต์ชื่อในเอกสารเพิ่มเติมเพราะเราลืมเซ็นบางจุด จากนั้นกดบัตรคิวเพิ่มเติมแล้วไปนั่งรอ</p> <figure> <img loading="lazy" src="photo_2021-05-27_00-01-40.jpg" alt="บัตรคิว"/> </figure> <p>บัตรคิวที่ได้บอกว่ารออีก 784 คิว แต่เอาจริง ๆ สุดท้ายก็เหมือนไม่ต้องรอ เพราะได้นั่งพักแปปเดียวเขาก็เรียกเข้าไปให้รอวัดอุณหภูมิและวัดความดันแล้ว</p> <figure> <img loading="lazy" src="photo_2021-05-27_00-01-47--2-.jpg" alt="เริ่มเดินเข้า"/> </figure> <p>ด่านแรกคือวัดอุณหภูมิก่อนด้วยเซนเซอร์กล้องแบบที่เห็นตามรถไฟฟ้าในเมือง</p> <p>ด่านต่อมาคือวัดความดัน ทางเจ้าหน้าที่จะให้ใส่ปลอกแขนพลาสติกบนแขนข้างที่จะวัดความดันเพื่อป้องกันเชื้อโรคติดกับเครื่อง หรือ อาจจะป้องกันเชื้อจากเครื่องติดหาเราด้วยเช่นกัน</p> <figure> <img loading="lazy" src="photo_2021-05-27_00-01-46.jpg"/> </figure> <p>(ต่อจากนี้ไม่ค่อยมีภาพแล้ว เพราะ ผมพึ่งเห็นป้ายว่าห้ามถ่ายรูปด้านใน&hellip;)</p> <p>ตอนวัดความดัน เพื่อนที่ผมกับผมก็ผ่านไปด่านฉีดสบาย ๆ แต่ผมดันความดันสูงอาจจะเพราะตอนเดินทางมารีบ ๆ วิ่งขึ้นรถไฟฟ้าด้วยเนื่องจากมาสาย</p> <p>กลุ่มคนที่ความดันไม่อยู่ในเกณฑ์ ทางเจ้าหน้าที่จะให้นั่งรอในพื้นที่ที่จัดหาให้ครับ จากนั้น 15 นาทีค่อยวัดใหม่</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/enable-noise-cancelling-on-pulseaudio/Fri, 14 May 2021 18:47:01 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/enable-noise-cancelling-on-pulseaudio/<p>เนื่องจากด้วยเหตุผลสักอย่างในโลกใบนี้ Kubuntu 20.04 + PulseAudio ไม่เปิด noise cancelling มาให้ ทำให้เวลาคุย Discord กับเพื่อน เพื่อนด่าทุกทีว่าเสียงน่ารำคาญ ฟังยาก เลยไปหาข้อมูลมาเจอว่าเราสามารถเปิด noise cancelling เองได้ตามนี้</p> <p>เพิ่มคาถาเวทย์มนต์ไม่กี่บรรทัดนี้เข้าไปที่ <code>/etc/pulse/default.pa</code></p> <pre tabindex="0"><code>.ifexists module-echo-cancel.so load-module module-echo-cancel aec_method=webrtc source_name=echocancel sink_name=echocancel1 set-default-source echocancel set-default-sink echocancel1 .endif </code></pre><h2 id="จบจะ-สวสด">จบจ่ะ สวัสดี</h2>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-before-your-eyes/Sat, 01 May 2021 14:08:49 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-before-your-eyes/<p>คาอยู่ใน Wishlist มาตั้งแต่เดือนที่แล้ว ขึ้นเดือนใหม่เงินเดือนออกเลยกดซื้อ</p> <p><strong>คำเตือน: แนะนำว่าถ้าอยากเล่น อย่าหาดูสปอยล์หรือรีวิวตาม youtube ก่อนเล่น ให้ซื้อมาเล่นแบบที่ไม่รู้อะไรเลยจะดีที่สุด เพราะเกมมีจุดหักมุม</strong></p> <p>เกมเกี่ยวกับชีวิตของเด็กผู้ชายธรรมดาคนนึงกับโลกหลังความตายที่ต้องทำให้ทบทวนความทรงจำของชีวิตทั้งชีวิตในขณะที่มันกำลังจะปลิวหายไปเพียงช่วงพริบตา บางครั้งชีวิตก็ไม่ได้เป็นในทางที่เราอยากให้เป็น และยังทำให้เราต้องทบทวนคุณค่าของการได้ใช้ชีวิตอีกด้วย</p> <p>ตัวเกมเพลยน่าสนใจมาก คือ ผู้เล่นนั่งดูเนื้อเรื่องและเล่นเป็นตัวละครเด็กผู้ชายตามที่เล่าด้านบน แต่ action ต่าง ๆ ของเกมจะใช้การกระพริบตาแทนการกดเมาส์ เช่น การเปลี่ยนฉาก ทำให้บางครั้งที่กำลังดูเหตุการณ์สำคัญอยู่ก็ต้องพยายามฝืนตัวเองไม่ให้กระพริบตาอย่างสุดความสามารถ</p> <p>ตัวเกมใช้เมาส์เล่นแทนก็ได้ แต่แนะนำให้ใช้กล้อง webcam เล่นดีกว่าไม่งั้นเสียอรรถรสของเกมหมด</p> <p>ไม่รีวิวอะไรมาก ให้ 11/10 กับประสบการณ์เปิดใหม่ของการที่ได้เล่นเกมนี้ เกมร้อยกว่าบาทถือว่าคุ้มมาก ๆ ครับ แถมเพลงเพราะด้วย</p> <blockquote> <p>ใครจะไปรู้ละว่า การฝืนลืมตาระหว่างกำลังร้องไห้มันจะยิ่งทำให้ร้องไห้หนักขึ้นไปอีก</p> </blockquote> <p>ใครอยากเล่นก็ซื้อใน Steam ตามลิงค์นี้ได้เลย <a href="https://store.steampowered.com/app/1082430/Before_Your_Eyes/">https://store.steampowered.com/app/1082430/Before_Your_Eyes/</a></p> <figure> <img loading="lazy" src="before-your-eyes-blinking-game-mechanics-choices-variety.jpg_1200x675_.jpg" alt="before-your-eyes-blinking-game-mechanics-choices-variety.jpg_1200x675_"/> </figure> <figure> <img loading="lazy" src="before-your-eyes-99060.jpg" alt="before-your-eyes-99060"/> </figure> <h3 id="สำหรบคนไมมกลอง-webcam">สำหรับคนไม่มีกล้อง Webcam</h3> <p>ผมไม่มีกล้อง Webcam เลยต้องใช้โทรศัพท์แทนกล้องแทน โดยตั้งค่าแล้วเปลี่ยนมือถือให้เป็นกล้องของคอมพิวเตอร์ได้ผ่านโปรแกรมตัวนี้ครับ <a href="https://iriun.com/">https://iriun.com/</a></p>https://blog.cloudian.in.th/posts/config-thai-system-font-for-linux/Wed, 10 Mar 2021 17:31:15 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/config-thai-system-font-for-linux/<p>จดไว้กันลืม ตอนนี้ใช้ Kubuntu 20.04 อยู่ครับ ต้องการเปลี่ยน Default Thai font ที่โดนเอาไปใช้ในเว็บและโปรแกรมต่าง ๆ (System font)</p> <p>วิธีคือให้ไปแก้ไขไฟล์ <code>fonts.conf</code> ที่ <code>~.config/fontconfig/fonts.conf</code></p> <p>จากนั้นให้เพิ่ม matcher ของภาษาไทยตามตัวอย่างด้านล่างครับ เพิ่มลงไปใน <code>&lt;fontconfig&gt;&lt;/fontconfig&gt;</code></p> <div class="highlight"><pre tabindex="0" style="color:#f8f8f2;background-color:#272822;-moz-tab-size:4;-o-tab-size:4;tab-size:4;-webkit-text-size-adjust:none;"><code class="language-xml" data-lang="xml"><span style="display:flex;"><span><span style="color:#f92672">&lt;match&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;test</span> <span style="color:#a6e22e">compare=</span><span style="color:#e6db74">&#34;contains&#34;</span> <span style="color:#a6e22e">name=</span><span style="color:#e6db74">&#34;lang&#34;</span><span style="color:#f92672">&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;string&gt;</span>th<span style="color:#f92672">&lt;/string&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;/test&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;test</span> <span style="color:#a6e22e">name=</span><span style="color:#e6db74">&#34;family&#34;</span><span style="color:#f92672">&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;string&gt;</span>sans-serif<span style="color:#f92672">&lt;/string&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;/test&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;edit</span> <span style="color:#a6e22e">mode=</span><span style="color:#e6db74">&#34;prepend&#34;</span> <span style="color:#a6e22e">name=</span><span style="color:#e6db74">&#34;family&#34;</span><span style="color:#f92672">&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;string&gt;</span>Noto Sans Thai UI<span style="color:#f92672">&lt;/string&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;/edit&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span><span style="color:#f92672">&lt;/match&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> </span></span><span style="display:flex;"><span><span style="color:#f92672">&lt;match&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;test</span> <span style="color:#a6e22e">compare=</span><span style="color:#e6db74">&#34;contains&#34;</span> <span style="color:#a6e22e">name=</span><span style="color:#e6db74">&#34;lang&#34;</span><span style="color:#f92672">&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;string&gt;</span>th<span style="color:#f92672">&lt;/string&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;/test&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;test</span> <span style="color:#a6e22e">name=</span><span style="color:#e6db74">&#34;family&#34;</span><span style="color:#f92672">&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;string&gt;</span>serif<span style="color:#f92672">&lt;/string&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;/test&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;edit</span> <span style="color:#a6e22e">mode=</span><span style="color:#e6db74">&#34;prepend&#34;</span> <span style="color:#a6e22e">name=</span><span style="color:#e6db74">&#34;family&#34;</span><span style="color:#f92672">&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;string&gt;</span>Waree<span style="color:#f92672">&lt;/string&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;/edit&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span><span style="color:#f92672">&lt;/match&gt;</span> </span></span></code></pre></div><p>อธิบายสองส่วนใหญ่ ๆ ได้ดังนี้ครับ</p> <div class="highlight"><pre tabindex="0" style="color:#f8f8f2;background-color:#272822;-moz-tab-size:4;-o-tab-size:4;tab-size:4;-webkit-text-size-adjust:none;"><code class="language-xml" data-lang="xml"><span style="display:flex;"><span><span style="color:#f92672">&lt;match&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;test</span> <span style="color:#a6e22e">compare=</span><span style="color:#e6db74">&#34;contains&#34;</span> <span style="color:#a6e22e">name=</span><span style="color:#e6db74">&#34;lang&#34;</span><span style="color:#f92672">&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;string&gt;</span>th<span style="color:#f92672">&lt;/string&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;/test&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;test</span> <span style="color:#a6e22e">name=</span><span style="color:#e6db74">&#34;family&#34;</span><span style="color:#f92672">&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;string&gt;</span>sans-serif<span style="color:#f92672">&lt;/string&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;/test&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;edit</span> <span style="color:#a6e22e">mode=</span><span style="color:#e6db74">&#34;prepend&#34;</span> <span style="color:#a6e22e">name=</span><span style="color:#e6db74">&#34;family&#34;</span><span style="color:#f92672">&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;string&gt;</span>Noto Sans Thai UI<span style="color:#f92672">&lt;/string&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span> <span style="color:#f92672">&lt;/edit&gt;</span> </span></span><span style="display:flex;"><span><span style="color:#f92672">&lt;/match&gt;</span> </span></span></code></pre></div><p>โค้ดดังกล่าวหมายถึง หากระบบต้องการใช้ฟ้อนต์สำหรับภาษาไทยที่เป็น sans-serif ให้หยิบ Noto Sans Thai UI ไปใช้ครับ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/what-have-i-bought-in-2020/Sun, 03 Jan 2021 09:46:41 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/what-have-i-bought-in-2020/<p>เขาบอกว่าเงินซื้อความสุขไม่ได้ แต่ปี 2020 ให้ทำเราเข้าใจว่า ซื้อได้ เยอะด้วย 5555</p> <h3 id="คยบอรด-logitech-mx-keys">คีย์บอร์ด Logitech MX Keys</h3> <p>ตั้งแต่เริ่มมีเงิน ก็เริ่มคิดเรื่องการซื้อคีย์บอร์ดใหม่ตลอดเวลา ซึ่งในปีนี้ก็ได้ลองไปหลายคีย์บอร์ด ทั้งแบบทั่วไป และแบบ Mechanical ซึ่งสุดท้ายก็ได้ตัวที่ชอบและเหมาะกับเราที่สุด คือ Logitech MX Keys</p> <p>ข้อดีของมันคือ เงียบมาก ๆ เงียบกว่า Logitech k375s ที่เป็น rubber dome ธรรมดาอีก นอกจากนี้ความรู้สึกของการกดยังดีมาก นุ่มนวลมือ พิมพ์สบาย ใช้แล้วเขียนโปรแกรมเร็วขึ้นหลายเท่า แถมยังมี blacklight ที่สามารถติดขึ้นมาได้เองหากเอามือไปปาดเหนือคีย์บอร์ดอีกด้วย</p> <p>ข้อเสียอย่างเดียวของมันคือไม่มี TKL version ครับ</p> <p>สำหรับคีย์บอร์ดนี้ ราคาอยู่ที่ 36xx มีขายโดย Logitech official shop ใน shopee ครับ แต่เป็นเวอร์ชั่น English layout หากใครอยากได้คีย์ไทยด้วยก็แนะนำให้สั่งจากร้าน <a href="https://shopee.co.th/bangkokgadget">Bangkok gadget</a> ซึ่งราคาก็อยู่ประมาณ 39xx ครับ แต่ผมได้มาตอนช่วงลด เหลือประมาณ 36xx เท่ากับที่ Logitech official ขายเลย</p> <figure> <img loading="lazy" src="IMG_20201213_145150.jpg"/> </figure> <h3 id="เครองชงกาแฟแคปซล-nespresso">เครื่องชงกาแฟแคปซูล Nespresso</h3> <p>พอย้ายมาทำงานบริษัทปัจจุบัน ได้เห็นคนในออฟฟิศดริปกาแฟกันบ่อยมาก เลยไปขอเขาชิมบ้าง พอได้ชิมก็ติดใจรสชาติที่แตกต่างขึ้นมาทันที เพราะปกติกินแต่กาแฟสำเร็จรูปซองที่ขายตามห้างทั่วไป ก็เลยพยายามศึกษาเรื่องกาแฟเพิ่มเติม ก็ไปดูอุปกรณ์ดริปกาแฟ ไปเช็คราคา (ขอบคุณประสบการณ์จากสมัยทำงานบ.กาแฟ มีความรู้นิดหน่อยติดมา) ดูทางเลือกอื่น ๆ หลาย ๆ อย่าง จนเริ่มมาอ่านเรื่องของเครื่องทำกาแฟแคปซูลจริงจัง</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/year-in-review-2020/Fri, 01 Jan 2021 18:56:55 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/year-in-review-2020/<p>รีบมาเขียน ก่อนจะลืมเขียน</p> <p>ปีนี้เป็นปีที่นับว่าค่อนข้างดีที่สุดในชีวิต อาจจะเพราะมีงานทำ มีอิสระ และเริ่มมีเงินเป็นของตัวเอง ก็ได้ทำอะไรหลาย ๆ อย่างที่อยากทำ แต่ก็มีสิ่งที่อยากทำที่ไม่ได้ทำหลายอย่างเช่นกัน</p> <h4 id="สขภาพ">สุขภาพ</h4> <p>ปีที่ผ่านมาคงไม่คุยเรื่องสุขภาพไม่ได้ เพราะโดน Covid-19 กระทบกันถ้วนหน้า แต่แปลกดี ปีนี้เป็นปีแรกเหมือนกันที่เราไม่ป่วยหนักเลยแม้แต่ครั้งเดียว</p> <p>โดยปกติเราเป็นคนสุขภาพไม่แข็งแรง ต้องมีป่วยหนักนอนซมเป็นครึ่งเดือนสักอย่างน้อยหนึ่งครั้งต่อปี แต่ปีนี้ดันแข็งแรง ไม่ป่วยเลย มีแค่เป็นหวัด ตัวร้อนนิดหน่อย แต่ไม่ถึงขนาดนอนซม อาจจะเพราะคนใส่มาส์กกันถ้วนหน้า เราเลยได้ผลประโยชน์ไป แต่อีกเรื่องที่สำคัญคือ ปีนี้เราออกกำลังกายจริงจังมากขึ้น ว่ายน้ำเกือบทุกอาทิตย์ เข้าฟิตเนส เล่นโยคะ ฯลฯ ที่บ้านและเพื่อนก็ทักว่ามีกล้ามเนื้อมากขึ้น มีเนื้อมีหนังไม่ผอมแห้งลงพุงเหมือนสมัยมัธยม 555</p> <p>ก็หวังว่าสถิติไม่ป่วยตลอดทั้งปีของเราจะยังดำเนินต่อไปจนจบปี 2021</p> <h4 id="การงาน">การงาน</h4> <p>ตอนนี้ก็ย้ายมาบริษัทใหม่ครบปีแล้ว (ย้ายมาปลายปี 2019) ชีวิตการงานมีความสุข เรียกได้ว่าพัฒนาไปทางบวกมากขึ้น งานดี เพื่อนร่วมงานดี ถึงแม้อาจมีเรื่องปวดหัวบ้างเป็นธรรมดาของการทำงานกับคนหมู่มาก แต่โดยรวมนั้นยังมีความสุข</p> <p>เรื่องชีวิตทำงาน เราตั้งเป้าว่าอยากลองไปทำงานต่างประเทศบ้าง เลยให้เวลาตัวเองสัก 3-5 ปีกับบริษัทปัจจุบัน เราพูดแบบนี้กับ CTO ตั้งแต่สัมภาษณ์งานเลย ตอนนี้ก็ผ่านมาหนึ่งปีละ คงต้องรอดูว่าความคิดเราจะเปลี่ยนไหมในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า</p> <p>เรื่องความรู้และสกิล ตอนนี้ก็พัฒนาไปเยอะขึ้น ได้โดนรายล้อมไปด้วยคนเก่ง ๆ ก็เป็นปัจจัยสำคัญเหมือนกัน แถมได้เจอโปรเจคที่แปลกใหม่มากขึ้น ทำให้เราก็มีโอกาสลองไอเดีย ได้หาข้อมูล เผชิญกับปัญหาใหม่ ๆ ตลอดเวลา จึงเหมือนมีโอกาสให้พัฒนาตัวเองเยอะขึ้นเลยตลอดปีนี้</p> <p>แต่ถ้าจะให้คะแนนตัวเอง ก็ยังคิดว่าตัวเรายังทำได้ต่ำกว่ามาตรฐานอยู่ดี แต่ก็ค้นพบปัญหาหลักแล้ว นั่นก็คือ &ldquo;วินัยในตัวเอง&rdquo; ซึ่งคิดว่าปี 2021 นี้คงจะพัฒนาเรื่องนี้ให้ดีขึ้น จะได้ทำสิ่งต่าง ๆ สำเร็จมากขึ้น</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-herman-miller-sayl/Wed, 10 Jun 2020 17:03:28 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-herman-miller-sayl/ช่วงนี้รัฐบาลก็เริ่มปลดล็อกมาตรการเกี่ยวกับ covid-19 บ้างแล้ว ส่วนบริษัทที่ทำงานอยู่ก็เริ่มให้กลับไปออฟฟิศได้แล้ว แต่เดือนก่อนที่โดนให้ทำงานอยู่บ้านก็ได้ของติดห้องมาเล่นหนึ่งอย่าง ซึ่งอยากจะเล่าเพราะภูมิใจนำเสนอมากครับ นั่นก็คือเก้าอี้ herman miller นั่นเองhttps://blog.cloudian.in.th/posts/review-logitech-mx-ergo/Sun, 31 May 2020 18:13:21 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-logitech-mx-ergo/<p>ช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาหลาย ๆ คนน่าจะโดนขอให้ทำงานอยู่บ้านกัน ซึ่งเราก็โดนเช่นเดียวกัน พอต้องมานั่งทำงานที่บ้าน ก็เลยพยายามปรับโต๊ะทำงานในห้องให้ดีที่สุด ซึ่งผลที่ได้คือซื้อของกระหน่ำมาก ทั้งเมาส์ คีย์บอร์ด ที่รองข้อมือ และอุปกรณ์อื่น ๆ ที่เอามาทำให้นั่งทำงานสบายขึ้น และแน่นอน หมดเงินไปเยอะ&hellip;</p> <p>หลาย ๆ อุปกรณ์ที่ซื้อมามีชอบบ้างไม่ชอบบ้างเพราะไม่ถูกใจ แต่หนึ่งสิ่งในหลาย ๆ อย่างที่ซื้อมาแล้วถูกใจ อวยให้ชาวบ้านชาวช่องฟังไปทั่ว คือ เมาส์เพื่อสุขภาพ <strong>Logitech MX Ergo</strong> ซึ่งเป็น trackball mouse ที่ปกติไม่ค่อยจะเจอคนใช้กัน</p> <figure> <img loading="lazy" src="IMG_20200519_161517.jpg"/> </figure> <h2 id="trackball-mosue">Trackball mosue</h2> <p>ขอเกริ่นนำก่อนว่า ทำไมเมาส์ Trackball ถึงเป็นเมาส์ที่เจ๋ง และแตกต่างจากเมาส์ทั่วไป</p> <p>ปกติแล้วเมาส์ทั่วไปคือใช้มือจับแล้วขยับแขนหรือข้อมือไปมา ซึ่งการใช้ข้อมือไปมาติดต่อกันนาน ๆ หลายชั่วโมงนั้นให้ปวดข้อมือ ปวดมือ และเสี่ยงต่อการเป็นโรคอุโมงค์ข้อมือได้ ซึ่งการแก้ปัญหานี้คือลดการใช้งานข้อมือ และบังคับให้ข้อมืออยู่ในแนวตรงตลอด</p> <p>สำหรับ Trackball mouse นั้นก็แก้ปัญหาตามวิธีด้านบนได้ คือ เราไม่ต้องขยับข้อมือ เราขยับแค่นิ้วโป้งที่ใช้เคลื่อนบอลแทน (สำหรับรุ่นที่เราซื้อมา เพราะยี่ห้ออื่นอาจใช้วิธีอื่นขยับบอล)</p> <h2 id="logitech-mx-ergo">Logitech MX Ergo</h2> <p>กลับมาที่เมาส์ของเรา</p> <p>ตัว Logitech MX Ergo นี่นับว่าเป็นเมาส์ในซีรี่ย์ trackball mouse ตัวล่าสุด ซึ่งไม่ได้ออกมาบ่อย ๆ เพราะตัวก่อนหน้าคือ <a href="https://www.logitech.com/en-us/press/press-releases/7559">Logitech M570 นั้นออกมาวางขายก็เมื่อปี 2010</a> ซึ่งก็คือสิบปีที่แล้ว</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/am-i-correct-with-guessing-thai-lotto/Sat, 15 Feb 2020 17:23:29 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/am-i-correct-with-guessing-thai-lotto/<p>ย้อนความเดิมจากตอนที่แล้ว เมื่อประมาณเมษายนปีที่แล้ว (ปี 2562) เราเคยเขียนบล็อกไว้เกี่ยวกับการทำนายหวยล่วงหน้าด้วยข้อมูลย้อนหลังของหวยเกือบสามร้อยงวด ไปตามอ่านได้ที่ <a href="https://blog.cloudian.in.th/posts/thai-lottery-analysis-with-reward-log/">หวยจะออก ซื้อเลขไหนดี? ตรวจสถิติหวยย้อนหลัง 296 งวด</a></p> <p>เราเขียนสรุปวิธีไว้ดังนี้</p> <blockquote> <p>ผมบอกว่าเอาวิธีที่สองมาปรับปรุง รอครึ่งปีเสร็จ ครึ่งปีหลังเราก็ซื้อหวยถือละสองเลขเลยเพราะขึ้นปีแรกเราไม่ได้ใช้เงินไปกับหวยเลย เราเลยมีเงินเหลือครึ่งปีหลังอีกเท่านึง ซึ่งมันจะเพิ่มโอกาสถูกรางวัลขึ้นสองเท่า ซึ่งจากตารางด้านบนเป็นผมก็จะเล่น 85 และ 79 เพราะเลขสองตัวนี้จะสลับถูกกันทุกปีไม่ก็ถูกคู่กันในปีนั้น หาก 85 ไม่ถูก ก็อาจจะถูก 79 เป็นได้</p> </blockquote> <p>สรุปคือ ให้เล่น 85, 79 แล้วจะถูก ดังนั้นวันนี้เลยลองเปิดดูหวยย้อนหลังดูว่าเลขสองตัวนี้ออกจริงไหม</p> <p>เราตรวจข้อมูลย้อนหลับไปก็พบว่า&hellip;</p> <p>งวดวันที่ 16 กันยายน 2562 นั้นรางวัลสองตัวท้ายออก <strong>85</strong></p> <figure> <img loading="lazy" src="Screen-Shot-2563-02-16-at-00.16.40.jpg" alt="ภาพจาก https://news.sanook.com/lotto/check/16092562/"/> </figure> <p>และงวดวันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 ออก <strong>79</strong> ด้วยเช่นเดียวกัน</p> <figure> <img loading="lazy" src="Screen-Shot-2563-02-16-at-00.16.50.jpg" alt="ภาพจาก https://news.sanook.com/lotto/check/01112562/"/> </figure> <p>เท่ากับว่าที่เราทายสองตัวท้ายไว้ก็ถูกต้องตามที่คาดหวังไว้ แถมสองตัวนี้ยังมาออกท้ายปีตามที่เราแนะนำให้ซื้อช่วงท้ายปีเลย ถ้าเล่นตามนี้ก็คงได้เงินมาพันนิด ๆ หักลบต้นทุนไป</p> <p>สุดท้ายนี้คือ ปีนี้จะมานั่งเขียนบทความเดาหวยอีกไหม คงไม่รู้ แต่ถ้าเขียนแล้วทายถูกอีกได้ ก็น่าสนุกดี</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/social-media-detox-with-laziness/Thu, 13 Feb 2020 18:38:21 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/social-media-detox-with-laziness/<p>หลายคนน่าจะมีปัญหาติดโซเชี่ยล เราก็ติดโซเชียลมากตั้งแต่สมัยมหาลัย เคยติดตั้งแอพนับช่วงเวลาที่เล่นเฟสและทวิตเตอร์รวมกัน คือ เกือบสามชั่วโมงได้ ตื่นเช้ามาต้องหยิบมือถือมาไถก่อน เวลาเรียนหรือทำงานชอบเผลอเปิดทวิตเตอร์ จากนั้นก็ไถยาว ๆ เลย หรือกลับห้องมาก็นอนเล่น ไถมือถือเช็คโซเชียลยันค่ำโดยที่ลืมอาบน้ำและทำการบ้าน ซึ่งตัวเราเองก็พยายามหาวิธีเลิกเล่นมันมาหลายปีแล้ว ตั้งแต่มหาลัยจนช่วงกลางปีที่แล้ว</p> <p>หลายคนเมื่ออยากแก้ปัญหานี้ จึงไปค้นหาในอินเตอร์เน็ต ก็จะพบกับวิธีแก้ปัญหาที่เจอทั่วไป คือ ค่อยลดการเล่นลง, นับเวลาเล่น, กดลบแอพออกไปจากมือถือ, หรือวิธีที่เจอเยอะมากคือ แนะนำให้โหลดแอพช่วยลดการเล่นแอพโซเชียล โดยแอพยอดฮิตมักเป็น <a href="https://play.google.com/store/apps/details?id=cc.forestapp&amp;hl=en">Forest</a> หรือที่เคยใช้ช่วงนึงคือ <a href="https://play.google.com/store/apps/details?id=mrigapps.andriod.breakfree.deux">SPACE</a></p> <p>หลายคนที่ได้ลองวิธีที่หาอ่านจากอินเตอร์เน็ตก็คงประสบความสำเร็จบ้าง <strong>ถ้า</strong>มีความพยายามมาพอ แต่สำหรับเราซึ่งขี้เกียจมาก ขี้เกียจแม้แต่จะพยายามทำตามแผนที่วางไว้ ขี้เกียจที่จะมาดูแลรักษาต้นไม้ปลอม ๆ ในแอพที่บอกให้เราหยุดเล่นมือถือ ก็มักจะล้มเหลวในการลด ละ เลิกเล่นโซเชี่ยล</p> <p>ปัญหาของเราคือ เมื่อเราอยากจะเล่น ยังไงเราก็จะเล่น</p> <p>ตอนที่เราเริ่มใช้แอพเพื่อหยุดเล่นโซเชี่ยล ช่วงไม่กี่อาทิตย์แรกมันจะเหมือนประสบความสำเร็จมาก แต่ช่วงอาทิตย์ต่อ ๆ มาเราจะเริ่มขี้เกียจทำตามมันขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายเลิกใช้แอพ ไม่ก็เลิกสนใจแอพนั้นไปเลย</p> <p>ส่วนวิธีที่คนแนะนำพอกัน คือ ลบแอพทิ้งไปเลย แต่อย่างที่บอกไป เมื่อเราอยากจะเล่น เราจะหาทางเล่นไปเรื่อย ซึ่งพอกดลบแอพเฟสออกแล้ว สุดท้ายเราจะไปเล่นเฟสบุ้คผ่านเว็บในมือถือแทน ถึงแม้มันจะกระตุก ๆ บ้าง แต่ก็เล่นได้นานพอสมควรจนตัวเองเริ่มพบว่าขี้เกียจเล่นแล้วเพราะเล่นในเว็บมันกระตุก</p> <p>จนวันนึงมาลองใช้วิธีนึงที่ยังไม่เคยลองมาก่อน คือ <strong>กดล็อกเอ้าต์ทุกครั้งที่เลิกเล่น</strong></p> <p>ทุกครั้งที่เราเล่นเสร็จ เราจะก็ล็อกเอ้าต์ ออกมา ถึงแม้มันจะช่วยจำบัญชีเราไว้ให้เรากดล็อกอินง่ายขึ้น เราก็จะกดออกให้หมดก่อน ค่อยไปทำอย่างอื่น ซึ่งหลังจากลองวิธีนี้ก็พบว่า มันเทพมาก&hellip;</p> <p>เพราะทุกครั้งที่เราเปิด Chrome ในมือถืออีกครั้งเพื่อเปิดเฟส เราจะเจอหน้า Login ของเฟสบุ้ค ซึ่งเรานั้นเปิด <a href="https://www.facebook.com/help/148233965247823">2FA</a> ไว้ด้วย ทำให้เมื่อเรากรออีเมลและรหัสเสร็จ เราจะต้องไปเปิดอีกแอพเพื่อก๊อปรหัส OTP มากดเข้าเฟสอีกรอบ แต่เรานั้นขี้เกียจมาก และขี้เกียจเกินกว่าจะมานั่งสลับแอพไปมา สุดท้ายเราเลยเลิกเล่น ไม่กดเข้าเฟสบุ้คหรือทวิตเตอร์เลย</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/note-batasiolo-moscato-spumante/Mon, 06 Jan 2020 17:43:23 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/note-batasiolo-moscato-spumante/<p>กินเสร็จมาหนึ่งวัน ชื่อยังอ่านไม่ออกอยู่ดี แต่ก็รีบมาเขียนก่อนลืมรสชาติ</p> <p>ซื้อมากินงานเลี้ยงปีใหม่บ้านเพื่อน ราคา 689 บาท ซื้อจากกูเม่ร์มาร์เก็ตตรงอาคารจอดรถ MRT ลาดพร้าว วันที่ 5 มกราคม 2563</p> <p>เป็น Sparking wine ทำจาก Moscato ในประเทศอิตาลี่ สีออกเหลืองอ่อนไปเกือบใส สวยดี ซื้อมาเพราะนาน ๆ เปิดที อยากได้ฝาขวดที่มันตื่นตาตื่นใจ ขวดนี้เป็นจุกค็อกแบบมีขวดลวดรัดตามแบบ Sparking wine พอดี</p> <p>รสหวานนำมาแต่ไกล แถมหวานปี๊ดตอนกลางเมื่อดื่มเข้าไป ก่อนดรอปลงไปตอนท้าย ความหวานนำของมันกลบให้รสอื่นไม่ค่อยออก รู้สึกว่ามันไม่นุ่มละมุนและซับซ้อนเท่าไหร่</p> <p>กลิ่นหอมเหมือนผลไม้บางอย่าง ช่วงที่ดมตอนเปิดรู้สึกถึงกลิ่นจากผลไม้ลูกใหญ่ ตอนเปิดนึกไม่ออก แต่ระหว่างเขียนบล็อกนี้ไปเช็คมาเรียบร้อย ตรงตามที่เดาไว้จริง คือ taste characteristics ไปทางเมล่อน</p> <p>นอกจากนี้ยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยมา แต่จับกลิ่นไม่ค่อยได้ อาจจะเพราะเปิดกินนอกบ้านกับแก้วพลาสติก (taste note ที่ไปอ่านบอกว่าเป็นกลิ่นของน้ำผึ้ง)</p> <p>อย่างไรก็ดีไม่ชัวร์ว่าแช่ถูกไหม ตอนเปิดไม่มีตัววัด ปกติก็ใช้เซ้นส์จากมือตัวเอง แช่ถังน้ำแข็งที่น้ำแข็งไม่ท้วมเต็มตัว แล้วรู้สึกไม่เย็นพอเลยให้เพื่อนเอาไปแช่ช่องฟรีซอีกหน่อย แล้วเอาออกมา จังหวะตอนเปิดมือจับเช็คแล้วเดาว่าน่าจะยังไม่เย็นพอ แต่เพื่อนอยากกินกันแล้ว สุดท้ายเลยเปิดเลยตอนนั้น เลยคิดว่าอุณหภูมิอาจมีผลกับรสชาติด้วย ทำให้รสชาติไม่ออกมาดีเต็มที่</p> <p><strong>สรุป คือ รสชาติเฉย ๆ ให้คะแนน 3/5 แต่อาจเพราะแช่ไม่เย็นพอรสชาติเลยเพี้ยนจากที่ควรเป็น</strong></p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-game-missed-messages/Wed, 10 Jul 2019 16:50:12 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-game-missed-messages/<p>ช่วงหลายปีมานี้พบเห็นชัดเจนว่าคนเป็นโรคซึมเศร้าเยอะมาก หลายคนมีอาการชัดเจน การพบกับแพทย์ตั้งแต่เนิ่น ๆ ก็เป็นวิธีแก้ปัญหาที่ดี แต่ก็มีอีกหลายคนที่ต้องการมือที่หยิบยื่นความช่วยเหลือแต่ทำได้เพียงส่งเสียงร้องอย่างแผ่วเบา</p> <p>ช่วง Steam Sale ที่ผ่านมาก็ไม่ได้ซื้อเกมอะไรเลย แต่ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง Steam แนะนำเกมนึงขึ้นมาให้เล่น เป็นเกมฟรีและคนโหวตว่าดีเยี่ยมอย่างล้นหลาม ไม่พอภาพยังสวยมาก ๆ อีกด้วย สุดท้ายเลยโหลดมาเก็บไว้ลองเล่น</p> <p>วันนี้พึ่งเล่นจบ ทั้งช็อกและประทับใจเกมมากจนต้องเอามาเขียนบล็อกแนะนำให้คนอื่น ๆ ลองโหลดไปเล่นต่อ เดี๋ยวจะแปะลิงค์ด้านล่างบทความ</p> <figure> <img loading="lazy" src="missed-messages.-10_7_2562-23_08_58.jpg"/> </figure> <h1 id="missed-messages">Missed Messages</h1> <p>‘goth gf’s iPhone’ airdrops you - accept or decline? A love/horror story about life, death, &amp; memes.</p> <p>คำบรรยายเกมเขียนไว้ อ่านแล้วงง ๆ นิดหน่อย อย่างไรก็ดีตัวเกมแนะนำตอนเปิดเกมว่าเนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายและอาการซึมเศร้าให้ผู้เล่นรับทราบก่อนเล่นต่อ แค่เห็นคำเตือนนี้หลายคงน่าจะเดาเนื้อเรื่องได้ลาง ๆ แล้ว</p> <figure> <img loading="lazy" src="missed-messages.-10_7_2562-23_10_45.jpg"/> </figure> <p>ตัวเกมเป็นแนว Visual Novel ที่ไม่มีอะไรมากนอกจากเนื้อเรื่องให้เราอ่านและจะมีตัวเลือกตอบคำถามบทสนทนาตามจังหวะต่าง ๆ ซึ่งแต่ละคำตอบของเราจะมีผลกระทบกับตอนจบของเกมด้วย</p> <p>เนื้อเรื่องเกี่ยวกับตัวเราเล่นเป็นหญิงสาวนั่งเล่นคอมในหอพักนักศึกษาทำงานอยู่ ระหว่างนั้นก็มีคนส่ง AirDrop มาเป็นมีมตลก ๆ โดยมีรูมเมทเป็นหญิงสาวผมชมพูชื่อ May ที่อยู่ห้องนอนอีกห้อง เราเดินไปคุยกับรูมเมทเราได้หรือจะนั่งคุยแต่กับคนที่ส่งมีมตลก ๆ มาให้เราก็ได้ สำหรับเนื้อเรื่องส่วนที่เหลือแนะนำให้ไปเล่นเอาเอง</p> <p>ตัวเกมสั้นมาก ไม่เกิน 30 นาทีก็เล่นจบแล้ว มีจุดจบทั้งหมด 4 แบบให้เลือกเก็บ ตัวเกมมี 4 Achievements ให้เก็บ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/exclusive-interview-the-only-one-thai-student-got-apple-scholarship-wwdc/Tue, 18 Jun 2019 15:45:46 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/exclusive-interview-the-only-one-thai-student-got-apple-scholarship-wwdc/<p><strong>&ldquo;นักเรียนไทยหนึ่งเดียว ที่ได้รับทุนจาก Apple เข้าร่วมงาน WWDC 2019&rdquo;</strong></p> <p><strong>&ldquo;สัมภาษณ์พิเศษ นักศึกษาไทยคนเดียว ที่ได้ทุนจาก “แอปเปิ้ล”ในปีนี้&rdquo;</strong></p> <p><strong>&ldquo;Apple ให้ทุน #เด็กไอที #สจล ร่วมงาน WWDC 2019 ที่สหรัฐฯ&rdquo;</strong></p> <p><strong>&ldquo;พูดคุยกับนักศึกษาไทยหนึ่งเดียวที่ได้ทุน Scholarship จาก Apple เข้าร่วมงาน WWDC&rdquo;</strong></p> <p>ช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมาหลายคนคงได้เห็นพาดหัวข่าวและบทความสัมภาษณ์เหล่านี้ผ่านตากันบ้าง กับเรื่องราวของนายพัชรพล จอกสมุทร หรือที่เพื่อน ๆ เรียกว่า &ldquo;ฟีม&rdquo; ด้วยผลงานได้รับทุนจาก Apple เพื่อไปเข้าร่วมงาน WWDC หรืองานประชุมเปิดตัวนวัตกรรมของบริษัท Apple ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี</p> <p>บทความมากมายเขียนถึงความเก่งและความขยันที่มุมานะอันได้มาซึ่งผลลัพธ์ที่เห็นเป็นประจักษ์ชัดเจนและโดดเด่นจนเป็น &ldquo;หนึ่งเดียว&rdquo; ของประเทศไทยในปีนี้ที่ได้ทุนดังกล่าว</p> <p>และนั่นคือเบื้องหน้าทั้งหมดที่หาอ่านได้จากสัมภาษณ์ตามอินเตอร์เน็ตทั่วไป แต่ใครจะรู้ครับว่าหนึ่งเดียวคนไทยคนนี้มีเบี้องหลังที่เลวร้ายยังไงเมื่ออยู่นอกฉากการสัมภาษณ์ครับ และใช่ครับวันนี้บล็อกของผมได้นำบทสัมภาษณ์เบื้องหลังสุดพิศดารมาเผยแพร่สู่สาธารณะชน บทสัมภาษณ์ระดับนี้ เจ้าหญิงไอทีก็ไม่มีทางได้มา The Standard ก็อย่าฝันครับ</p> <p><strong>จบการอารัมภบท</strong></p> <p>เรื่องของเรื่องคือไปกินชาบูด้วยกันครับ แล้วมันสั่งเนื้อมาอย่างเยอะ กินไม่หมดเกือบโดนปรับ สุดท้ายนั่งกล้ำกลืนฝืนกินกันจนหมด โชคดีคืนได้สามถาด สุดท้ายเลยไม่โดนปรับ&hellip;</p> <p>เรื่องทั้งหมดเริ่มมาจากการทักไปหาตอนบ่าย ๆ ว่านัดเจอกินข้าวกัน สุดท้ายตกลงไปเจอกันที่สยามพาราก้อน เลือกร้านชาบูกัน ระหว่างรอคิว 30 นาที มันก็สั่งอาหารกันไป กะว่าถ้าเข้าไปนั่งแล้วอาหารจะมาเสิร์ฟเลย ระหว่างมันสั่งกันผมก็นั่งทำงานไม่ได้ฟังว่าสั่งอะไร แค่ตอบว่าเอาน้ำชากับข้าวญี่ปุ่นด้วย</p> <p>สุดท้ายเข้าไปนั่ง จำได้เลย เนื้อมาอย่างเยอะ ทั้งเนื้อวัว หมู หมูพิเศษ ตั้งเรียงเป็นทาวเวอร์สูงเกือบมิดหัว</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/thai-lottery-analysis-with-reward-log/Mon, 29 Apr 2019 15:17:12 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/thai-lottery-analysis-with-reward-log/<blockquote> <p>บทความนี้ไม่ได้ต้องการชี้นำเลขดีเลขเด็ดหรือใบ้เลขแต่อย่างใด เป็นเพียงการนำเสนอข้อมูลและความคิดเห็นของผู้เขียนเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน (มาก ๆ)</p> </blockquote> <p>ปกติแล้วแม่ผมชอบเล่าเรื่องคนรอบตัวแม่ที่ไปเจอหมอดีให้เลขเด็ดถูกหวยตลอดมาเล่าให้ฟังเรื่อย ๆ พอนั่งฟังว่าหมอดูคนนั้นคนนี้แม่นให้เลขดีก็เกิดสงสัย คำว่าแม่นที่ใช้กับหมอดูแต่ละคนเนี่ยมันมีนัยสำคัญทางสถิติอะไรไหม หรือเขาบอกมาสองตัวท้าย 10 เลขแล้วให้สุ่มเอาเองแล้วมันมีคนถูกเลยบอกว่าแม่นอะไรแบบนั้น?</p> <p>เรื่องหมอดูก็ความเชื่อส่วนบุคคลไป ไม่ค่อยอยากยุ่งเท่าไหร่เพราะการจะไปตามเก็บข้อมูลมันก็ลำบากเกินไป ดังนั้นเลยมานั่งคิดแทนว่าพวกเลขหวยมันมีรูปแบบอะไรพิเศษในการออกรางวัลไหม หรือมันมีค่าบางอย่างที่ดูโดดเด่นขึ้นมาหากเอามาคำนวน สุดท้ายก็เลยเกิดไอเดียว่าน่าจะลองเอาเลขหวยย้อนหลังสักสิบปีมาตรวจดูเผื่อเจออะไร</p> <p>ความจริงบทความนี้เขียนหัวข้อว่า &ldquo;สถิติ&rdquo; แต่ความจริงก็แค่มานับเลขเล่น ๆ เท่านั้นเอง ก็คงไม่ได้สถิติจ๋าอะไร</p> <h2 id="ทำไมไมลองหารปแบบการออกของหวย">ทำไมไม่ลองหารูปแบบการออกของหวย</h2> <p>ประโยคนี้เพื่อนหลายคนก็ถาม (แม่ยังถามเลย)</p> <p>ถ้าคนเคยนั่งดูกองสลากออกเลขรางวัลจะรู้เลยว่าหวยไทยไม่เหมือนหวยบางประเทศที่มีอัลกอลิธึมเบื้องหลัง ของไทยคือสุ่มมาก ๆ หมุนลูกกลม ๆ รอเปิดให้เลขตกลงมาบ้างหรือเป่าอากาศให้บอลลอยแล้วเลือกมาสักเลขบ้าง ดังนั้นเชื่อทันทีว่ามันไม่มีรูปแบบอะไรเบื้องหลังการออกหวยหรอก นอกจากความสุ่มล้วน ๆ</p> <p>เอาจริงก็เจอคนใช้ Machine learning มาคาดเดาเลขหวยงวดในอนาคตอยู่ เห็นแล้วก็อดขำไม่ได้&hellip;</p> <h2 id="รางวลไหนนาเลนสด">รางวัลไหนน่าเล่นสุด</h2> <p>มาพูดถึงรางวัล หวยไทยมี 9 ประเภทรางวัลดังนี้</p> <ol> <li>รางวัลที่ หนึ่ง - 1 รางวัล มูลค่า 6,000,000 บาท</li> <li>รางวัลที่ สอง - 5 รางวัล มูลค่า 200,000 บาท</li> <li>รางวัลที่ สาม - 10 รางวัล มูลค่า 80,000 บาท</li> <li>รางวัลที่ สี่ - 50 รางวัล มูลค่า 40,000 บาท</li> <li>รางวัลที่ ห้า - 100 รางวัล มูลค่า 20,000 บาท</li> <li>รางวัลข้างเคียงรางวัลที่หนึ่ง - 2 รางวัล มูลค่า 100,000 บาท</li> <li>รางวัลเลขหน้า 3 ตัว เสี่ยง 2 ครั้ง - 2,000 รางวัล มูลค่า 4,000 บาท</li> <li>รางวัลเลขท้าย 3 ตัว เสี่ยง 2 ครั้ง - 2,000 รางวัล มูลค่า 4,000 บาท</li> <li>รางวัลเลขท้าย 2 ตัว เสี่ยง 1 ครั้ง - 10,000 รางวัล มูลค่า 2,000 บาท</li> </ol> <p>(ข้อมูลจากสำนักสลากกินแบ่งรัฐบาล)</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/mix-jack-denial-honey-with-everything/Mon, 18 Mar 2019 09:08:16 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/mix-jack-denial-honey-with-everything/<h2 id="ผสมโซดา">ผสมโซดา</h2> <h6 id="ทดลองเมอ-432561">ทดลองเมื่อ 4/3/2561</h6> <figure> <img loading="lazy" src="IMG_20180304_222444.jpg"/> </figure> <p>ที่อยากลองเพราะปกติเวลาไปกินเที่ยวกับแม่ หรือสมัยเที่ยวกับเพื่อน ก็เห็นเพื่อนเอา Blend 285 หรือเหล้าสีประมาณนี้มาผสมกับโซดากินกัน เลยเอา Jack Daniel&rsquo;s Tennessee Honey ขวดนี้มาลองผสมบ้างเผื่อจะมีอะไรน่าสนใจ น่าค้นหา หลังจากผสมลองดื่มก็พบว่ารสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของ Honey สูญหายไปกลับการเจือจางของน้ำโซดา (หรือเราผสมไม่ดีพอ) พอดื่มเข้าไปกลิ่นและรสน้ำผึ้งที่ควรจะได้สัมผัสกับลิ้นดันเจือจางมาก เหลือทิ้งไว้แต่รสของวิสกี้ธรรมดา ไม่โดดเด่นอะไรเลย</p> <p>แต่&hellip; ในความสูญเสียของเอกลักษณ์ของน้ำผึ้งกลับได้ความสนุกสนานของรสสัมผัสกลับมาแทน เพราะโซดาไปเจือจางให้ความแรงน้อยลง แล้วรสซ่าของโซดาทำให้กินง่ายขึ้น จนสุดท้ายภาพรวมของมันดูกินง่าย แต่ผมว่าวิสกี้ตัวอื่นก็ทิ้งรสสัมผัสแบบนี้ไม่ต่างกันเท่าไหร่กรณีกินกับโซดา</p> <h2 id="ผสมโคก">ผสมโค้ก</h2> <h6 id="ทดลองเมอ-532561">ทดลองเมื่อ 5/3/2561</h6> <p>วันนี้ได้ลองเอามาผสมโค้ก ปรากฏแย่กว่าเมื่อวานอีก เมื่อวานโซดามันเป็นแค่น้ำเปล่าไม่ออกรสชาติมาก มันเลยได้รสของวิสกี้มาพอควร แต่รอบนี้พอเป็นโค้ก พังหมดเลย ความหวานของโค้กก็ตีกับน้ำผึ้ง ส่วนน้ำผึ้งก็ไม่ยอมแพ้มาตีสู้กับรสโค้ก กลายเป็นจะรสโค้กก็เพี้ยนเพราะน้ำผึ้ง ส่วนรสน้ำผึ้งก็เพี้ยนเพราะรสโค้ก ดื่มไปมันก็จะงง ๆ ว่าตกลงเราพยายามจะลิ้มรสอะไรกันแน่ ไม่มีอะไรเด่นเลย ส่วนรสวิสกี้ก็ไม่ค่อยแน่น เพราะสองตัวก่อนหน้าตีกันอยู่&hellip;</p> <p>รอบนี้ไม่ได้ถ่ายภาพนะครับ เพราะถ่ายไปก็ไม่ต่างกับแก้วโค้กธรรมดา</p> <h2 id="ผสมชเวป">ผสมชเว็ป</h2> <h6 id="ทดลองเมอ-1032561">ทดลองเมื่อ 10/3/2561</h6> <p>เมื่อวานได้ลองเอาชเว็ปมาผสมกับวิสกี้บ้าง เพราะคิดว่าความเป็นมะนาวของมันน่าจะทำให้มีอะไรน่าตื่นเต้น ผลปรากฏว่าไม่ค่อยต่างจากกรณีของโค้กสักเท่าไหร่ เพราะสุดท้ายความหวานมันตีกันทำให้เอกลักษณ์น้ำผึ้งหายไป พยายามลองทั้งสองแบบเลยทั้งชเว็ปเยอะกว่าวิสกี้ ผลคือนั่นแหละ รสชาติและกลิ่นน้ำผึ้งมันหาย ได้มาอ่อนมาก พอลองผสมวิสกี้ให้มากกว่าชเว็ป ก็รสชาติพิลึก ๆ ไงไม่รู้ แต่โดยรวมแล้วอร่อยกว่าโค้กนะ เพราะมันเหมือนกลายเป็นเหล้าน้ำผึ้งมะนาวซ่า ๆ เป็นอะไรที่ควรลองสักครั้ง บางคนอาจชอบ บางคนอาจไม่ชอบ เมื่อวานเพื่อนบางคนก็บอกชอบอยู่เหมือนกัน</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/my-ordinary-life-in-hokkaido/Sat, 09 Mar 2019 18:04:51 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/my-ordinary-life-in-hokkaido/<p>สวัสดีครับ กลับมาเขียนบล็อกต่ออีกครั้งหลังจากหายไปนาน ที่หายไปนานเพราะอยากเน้นอ่านหนังสือเรื่องเล่าอื่น ๆ เพื่อเอามาเกลาวิธีการเขียนบล็อกของเราบ้าง ซึ่ง&hellip; สุดท้ายก็ไม่ได้อ่านหนังสือเท่าไหร่ แต่ก็ยังอยากเขียนบล็อกเหมือนเดิม</p> <p>ถึงแม้จะกลับมาไทยจะสี่เดือนแล้วแต่ก็ยังอยากเขียนบล็อกชีวิตในฮอกไกโดเก็บไว้ บล็อกนี้อยากเล่าเรื่องชีวิตในฮอกไกโดช่วงที่ไปทำวิจัยระยะสั้นครับ แต่ก็ขอเล่าเพียงชีวิตประจำวันธรรมดาไม่ยาวมาก ไม่อยากให้บล็อกนี้ยาวเกินไปจนน่าเบื่อ จะพยายามย่อชีวิตเรื่อย ๆ สี่เดือนทั้งหมดให้เหลือในบล็อกที่อ่านสักสิบนาทีจบ</p> <p>เท้าความก่อนว่าตัวผมได้ไปฝึกงานที่มหาวิทยาลัยฮอกไกโดในคณะ Graduate school of information science and technology ที่ห้องแล็บ Intelligent Information Systems ครับ มหาลัยนี้ตั้งอยู่กลางเมืองซัปโปโรเลย ถ้าใครไปเที่ยวก็คงมีโอกาสได้แวะเข้าไปเที่ยวเพราะเขาบอกว่าเป็นมหาลัยที่สวยอันดับต้น ๆ ของญี่ปุ่น ส่วนหอพักก็อยู่ที่หอพักนักศึกษานานาชาติ International house kita 8 east ห่างจากมหาลัยประมาณสองกิโลเมตรครับ</p> <figure> <img loading="lazy" src="IMG_20181030_163611.jpg" alt="หน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ ส่วนตึกคณะผมตั้งอยู่ด้านหลังตึกนี้อีกที"/> </figure> <figure> <img loading="lazy" src="IMG_20180722_120328.jpg" alt="ห้องพักตอนวันแรกที่ย้ายเข้า"/> </figure> <p>ผมย้ายไปอยู่ที่นั่นตั้งแต่ 22 กรกฏาคม ถึง 1 มกราคม ไปคนเดียวล้วน ๆ ไม่มีเพื่อนหรือใครไปเสริมเลย</p> <p>งานหลักก็คือทำงานวิจัยให้เสร็จและตีพิมพ์เปเปอร์วิจัยเสร็จภายในสี่เดือนนี้ก่อนกลับมาไทยเพื่อใช้จบหลักสูตรสหกิจ (หลักสูตรฝึกงาน) ดังนั้นชีวิตประจำวันคร่าว ๆ ก็จะเป็นตื่นนอน ไปห้องวิจัย ทำงาน กลับห้องนอน วนลูปอย่างนี้ไปทุกวันเรื่อย ๆ นอกจากว่าวันไหนมีนัดเที่ยวกับคนไทยด้วยกันในมหาลัย</p> <h2 id="ตอนเชา">ตอนเช้า</h2> <p>ทุกเช้าผมตื่นมาจะอาบน้ำ ไม่ว่าอากาศจะเย็นแค่ไหนก็จะอาบเพราะพอไม่ได้อาบน้ำจะรู้สึกว่ายังไม่พร้อมทำงาน โชคดีห้องน้ำจะรักษาอากาศอุ่นได้ดี ช่วงหน้าหนาวจะไม่ค่อยหนาวมาก และยังมีฮีทเตอร์ในห้องน้ำอีกด้วย แต่ผมอยู่ไม่ถึงช่วงหนาวที่สุดของฮอกไกโด เลยไม่รู้ว่าถ้าหนาวสุดจะเป็นอย่างไร</p> <p>กินข้าว ปกติเวลากินข้าวผมมีตัวเลือกสองแบบ คือ หนึ่งเดินไปหาของกินในเซโกะมาร์ท (Seicomart) ที่อยู่ตรงข้ามหอ สอง ปั่นจักรยานไปซื้อขนมปังที่ร้านประจำแล้วเอากลับมากินที่หอ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/solved-fira-sans-issue/Sun, 11 Nov 2018 10:37:19 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/solved-fira-sans-issue/<p>จดกันลืมเพราะหาวิธีแก้นานมาก</p> <p>มีปัญหาว่า Fira Sans ไม่สามารถใช้งานบน Xelatex ได้เนื่องจาก build ไม่ผ่านทั้ง ๆ ที่ฟ้อนต์อื่น ๆ บนเครื่องทำงานได้ปกติ หาวิธีแก้หลากหลายทางจาม stackoverflow บอกก็แก้ไม่ได้</p> <p>ประเด็นที่ต้องใช้ Fira Sans และ Fira Mono คือ ใช้ beamer ทำสไลด์คู่กับธีมของ <strong>metropolis</strong> ซึ่งเรียกใช้ฟ้อนต์เหล่านั้น</p> <h2 id="ปญหาเกดจากอะไร">ปัญหาเกิดจากอะไร?</h2> <p>ไม่รู้ครับ</p> <div style="width:100%;height:0;padding-bottom:75%;position:relative;"><iframe src="https://giphy.com/embed/ZTfTSegFNMnC0" width="100%" height="100%" style="position:absolute" frameborder="0" class="giphy-embed" allowfullscreen=""></iframe></div> <p><a href="https://giphy.com/gifs/illuminati-ZTfTSegFNMnC0">via GIPHY</a></p> <h2 id="วธแก">วิธีแก้</h2> <p><code>\usepackage[sfdefault]{FiraSans}</code></p> <p>เรียกใช้แพ็กเกจนี้ <strong>จบ</strong></p> <p>ข้อมูลเพิ่มเติมหาได้จาก <a href="http://www.tug.dk/FontCatalogue/firasans/">ลิงค์นี้ครับ</a></p>https://blog.cloudian.in.th/posts/my-daily-meal-in-japan/Wed, 03 Oct 2018 11:21:24 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/my-daily-meal-in-japan/<p>รอรันงานครับ ทำอะไรไม่ได้ ต้องรอข้อมูล คอม 32 Core รันมากเกินมันร้อน แล้วมันร้อง&hellip; คนในแล็ปมองหน้าผมแล้วอายเขาเวลาเครื่องร้อง เลยต้องหาอย่างอื่นทำรอ สรุป มาเขียนบล็อก&hellip;</p> <p>เขาบอกว่าสำหรับคนไทย มีสองอย่างที่สำคัญในชีวิตครับ อาหาร กับ อาหารมื้อต่อไป&hellip; ซึ่งปกติผมเป็นคนแบบนั้น กินมื้อเที่ยง กินเสร็จก็นึกต่อเลยว่ามื้อเย็นกินอะไรดี จนกระทั่งเมื่อวาน&hellip; คิดไม่ออกว่ากินอะไรดี เลยตระเวนถามหาข้อมูลและถามคนญี่ปุ่นว่าปกติวัน ๆ นึงพวกยูกินอะไรกัน</p> <p>โดยปกติแล้วเวลาหาข้อมูลในเน็ตหรือถามเพื่อนและคนใกล้ตัวเขาก็จะแนะนำโซบะ ข้าวหน้าปลาดิบ ซูชิ เทปันยากิ เนื้อย่าง สุกี้ยากี้ ฯลฯ แต่ประเด็นคือผมไม่ใช่นักท่องเที่ยวไงคุณ&hellip; การแนะนำให้คนอยู่ญี่ปุ่น 3 เดือน และยังต้องอยู่อีก 2 เดือนไปกินของแบบนั้นไม่ต่างกับแนะนำให้คนไทยที่ถามว่าเที่ยงนี้กินอะไรดีไปกินต้มยำกุ้ง เนื้อจระเข้ โต๊ะจีน หมูกระทะกันเลยจริง ๆ คือ มันแพง&hellip; มันไม่ใช่อาหารกินประจำวัน ผมต้องการอาหารที่กินประจำวัน</p> <p>ซึ่งวันนี้คุยกับคนในเน็ต (ทวิตเตอร์) พอดีว่าปกติอยู่นี่คนทั่วไปวัน ๆ มันกินอะไรกัน ก็เลยคิดว่ามาเขียนบล็อกแนะนำอาหารแบบทั่วไปที่หาไม่เจอตามรีวิวท่องเที่ยวญี่ปุ่น</p> <p>ในบล็อกนี้ขอใช้หน่วยความ &ldquo;แมส&rdquo; ในการอธิบายความธรรมดาของอาหารแต่ละอย่าง เช่น &ldquo;ข้าวแกงไทยแมสมาก เพราะคนมันกินกันทุกวัน แต่ BBQ Plaza นี่แมสน้อยกว่า เพราะกินกันแค่ตอนเวลาพิเศษ หรือ เงินเดือนออก&hellip;&rdquo; งี้เป็นต้นครับ</p> <p>อ่อ และก็อ่านบล็อกตอนก่อนได้นะครับ ไม่ได้โฆษณา แต่ก็ไปอ่านเถอะ <a href="https://blog.cloudian.in.th/posts/half-year-within-japan-island-part-1/">ครึ่งปีกับชีวิตติดเกาะญี่ปุ่น Part 1</a></p>https://blog.cloudian.in.th/posts/half-year-within-japan-island-part-1/Sat, 22 Sep 2018 07:36:56 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/half-year-within-japan-island-part-1/<p>สวัสดีครับ บล็อกนี้เขียนเล่าความเป็นอยู่ในแดนปลาดิบ ณ ฮอกไกโด ขณะมาทำวิจัย 4 เดือนที่ม.ฮอกไกโดครับ อนึ่ง บล็อกนี้เขียนระหว่างรันงานอยู่ เผื่อที่ปรึกษามาอ่าน ได้บอกได้ว่า ไม่ได้ว่างครับ แต่ทำอย่างอื่นไม่ได้ (ฮา)</p> <p>ความจริงอยู่นับรวม ๆ ก็อยู่ญี่ปุ่นมาสามเดือนแล้ว รวมตั้งแต่แลกเปลี่ยน Sendai แล้วกลับไทยหนึ่งอาทิตย์แล้วมา Hokkaido ต่อ ซึ่งก็เริ่มคุ้น ๆ กับญี่ปุ่นแล้ว ถึงแม้จะยังมีปัญหากับพนักงานร้านสะดวกซื้อทุกครั้งเวลาพนักงานถามว่า เอาถุงไหม&hellip; ฟังไม่ค่อยออก</p> <h2 id="งานวจยทำอะไร-ขามไปได-ถาไมอยากอานเรองเทคนคครบ">งานวิจัยทำอะไร (ข้ามไปได้ ถ้าไม่อยากอ่านเรื่องเทคนิคครับ)</h2> <p>งานวิจัยมาอยู่นี่ทำเรื่อง text detection บนภาพ manga ครับ ถึงแม้ Google จะมี deep learning ขั้นเทพที่ทำ text detection ได้โหดระดับไม่มีทางสู้ได้แล้ว แต่งานผมเป็นการหาวิธีที่ลดไม่ต้องใช้ Deep learning เพื่อช่วยลดเรื่อง computational cost ครับ</p> <p><strong>ทำไมไม่ใช้ Text detection algorithm ทั่วไปที่มีอยู่?</strong> มีคนถามแน่ ๆ ที่ไม่ใช้เพราะ เราตัดเรื่อง Deep learning ไปแล้ว ก็จะเหลือพวกสาย image processing ที่เอาเทคนิคด้านนี้มาตรวจหาข้อความบนภาพ กับพวก Machine learning สายอื่น ๆ แต่ปัญหาคือ วิธีส่วนใหญ่ที่ใช้กับงาน Text detection จะทำเพื่อใช้กับภาพถ่ายครับ ซึ่งเอกลักษณ์ของอักษรและวัตถุในภาพโดยรอบของภาพถ่ายและภาพวาดต่างกันมาก ทำให้บางครั้งเราเอาวิธีที่เคยใช้กับภาพถ่ายมาใช้กับภาพการ์ตูนตรง ๆ ไม่ได้ครับ จึงต้องมีการพัฒนาเพิ่มเติม</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/interview-phoom-the-young-programmer/Sun, 22 Apr 2018 07:08:46 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/interview-phoom-the-young-programmer/<blockquote> <p>บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของรายวิชา SELF-EFFICIENCY AND CAREER MANAGEMENT สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง</p> </blockquote> <p>&ldquo;ต่อให้เก่งแค่ไหน แต่คุณไม่เรียนหนังสือ คุณจะเอาอะไรไปยืนยันว่าคุณมีความสามารถจริง&rdquo; ประโยคหนึ่งจากสังคมออนไลน์ที่พูดถึงการหยิบใช้วิวาทะ เช่น &ldquo;บิลเกตต์เรียนไม่จบ สตีฟจบไม่จบมหาลัย&rdquo; ซ้ำไปมาทุกวันอย่างกับการขายฝัน พูดไปแล้วก็ดูเหมือนจะจริง ว่าการจะทำงาน ก่อร่างสร้างตัวก็คงต้องมีเครื่องยืนยันทั้งวุฒิการศึกษาหรือใบปริญญาเพื่อพิสูจน์ว่าเรามีความรู้ที่มากพอในระดับหนึ่งก่อนที่จะไปทำงานในบริษัทต่าง ๆ คนที่เรียนไม่จบแล้วออกมาทำงานได้ประสบความสำเร็จก็คงมีแต่พวกบุคคลอัจฉริยะ เจ้าของธุรกิจใหญ่โต ไม่มีทางที่คนทั่วไปจะไม่เรียนหนังสือแล้วประสบความสำเร็จในชีวิตได้เหมือนคนดังเมืองนอกอย่างนั้นหรอก</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/3lbrt9E.jpg"/> </figure> <p>หรือว่าจะเป็นไปได้&hellip;</p> <p>เรื่องนิยามของความสำเร็จนั้นก็อย่างที่ทราบกันว่ามีหลากหลายขนาดและรูปแบบ หากหลาย ๆ ท่านได้อ่านบทความชิ้นแรกของเรา <a href="https://blog.cloudian.in.th/posts/interview-top-with-it-scholarship-for-4-years/">(บทสัมภาษณ์พี่ท็อป จากคณะ IT กับความสำเร็จทุนเรียนป.ตรีฟรี)</a> ก็คงจะได้พบกับคุณท๊อป หรือให้เรียกแบบเป็นกันเองว่า พี่ท็อป จากคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ สถาบันพระจอมเกล้าคุณทหารลาดกระบัง ที่ใช้ชีวิตในรั้วมหาลัยใกล้เคียงคำว่าประสบความสำเร็จได้อย่างดีเยี่ยม จากทั้งผลการเรียน การร่วมกิจกรรมต่าง ๆ ของคณะ และทุนเรียนฟรีตลอดระยะเวลาปริญญาตรีของเขา แต่ในวันนี้เราจะพาท่านผู้อ่านไปพบกับอีกบุคคลหนึ่งที่อายุน้อยกว่าพี่ท็อป แต่ความสำเร็จไม่ได้เล็กตามอายุของเขาเลย ทั้งความสามารถในการทำงาน ประสบการณ์อันโชกโชนในสายงานที่เขาอยู่ ซึ่งทั้งหมดนี้เขาสามารถคว้ามาได้ โดย &ldquo;ไม่จบมัธยมปลาย&rdquo;</p> <p>โจทย์ของเราในวันนี้ คือ การสัมภาษณ์บุคคลที่ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงในวงกว้าง ซึ่งเราก็ได้รับเกียรติจากคุณภูมิ หรือ น้องภูมิ ซึ่งเป็นนักพัฒนาซอร์ฟแวร์ซึ่งทำงานในบริษัทแห่งหนึ่งในกรุงเทพ และยังเคยได้ไปพูดในเวทีด้านเทคโนโลยีซอร์ฟแวร์ในต่างแดนมาแล้ว</p> <p>เพื่อเป็นการไม่เสียเวลาผู้อ่านกับบทนำยืดเยื้อ งั้นเรามาเริ่มอย่างเป็นมารยาทด้วยการแนะนำตัวกับน้องภูมิกันก่อนเลยครับ</p> <p><strong>รบกวนสอบถามชื่อหน่อยครับ</strong></p> <p>ชื่อภูมิครับ ภูมิปรินทร์ มะโน</p> <p><strong>งั้นเดี๋ยวต่อจากนี้ขอเรียกว่าคุณภูมินะครับ</strong></p> <p>ได้ครับ</p> <p><strong>คุณภูมิเป็นคนจังหวัดอะไรครับ</strong></p> <p>กรุงเทพมหานครครับ</p> <p><strong>ครอบครัวทำงานเกี่ยวกับอะไรครับ</strong></p> <p>คุณพ่อคุณแม่ เป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ครุศาสตร์วิศวกรรมเทคโนลาดกระบัง</p> <p><strong>อ๋อ คุณพ่อเป็นอาจารย์สินะครับ แล้วคุณภูมิทำงานเกี่ยวกับอะไรครับ</strong></p>https://blog.cloudian.in.th/posts/men-or-women-who-is-the-most-clever/Fri, 13 Apr 2018 11:55:09 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/men-or-women-who-is-the-most-clever/<p>พยายามนั่งอ่านงานวิจัยว่าด้วยเรื่องว่า ผู้ชาย กับ ผู้หญิง ใครฉลาดกว่ากัน เนื่องจากเมื่อวานก่อนมีคนใกล้ตัวแชร์และเขียนโพสต์เฟสบุ้คเรื่องงานเสวนาด้าน IT งานหนึ่งซึ่งมีผู้เข้าร่วมงานเยอะมาก และเหมือนะจเป็นงานชั้นนำดูจากผู้สนับสนุน แทบไม่มีผู้พูดในงานเป็นผู้หญิงเลย ซึ่งหลายฝ่ายมองว่าเป็นการกีดกันทางเพศ และไม่สนับสนุนให้เพศหญิงมีพื้นที่ในการแสดงออก ซึ่งทำให้เกิดข้อสงสัยว่า ถ้าการที่ไม่มีผู้พูดเพศหญิงในวงการไอทีนี่เกิดจากเพราะผู้หญิงไม่ถนัดด้านเทคโนโลยีจริง ๆ เนื่องด้วยปัญหาจากการ DNA หรือธรรมชาติของผู้หญิงอยู่แล้ว จะเกิดอะไรขึ้น ?</p> <p>ก่อนอื่นต้องมาบอกก่อนว่าผมไม่ได้เป็นนักพิทักษ์สิทธิมนุษยชนอะไร ดังนั้นข้อมูลไม่ได้มีความแน่นหนาอะไรมาก แต่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาก็พยายามทำความเข้าใจปัญหาของความไม่เท่าเทียมทางเพศมาโดยตลอด ซึ่งหลาย ๆ ครั้งก็มีคำถามมักเกิดขึ้นมาว่า แล้วถ้าการกีดกันนั้นไม่ได้เกิดขึ้นจริง แต่เป็นเพียงธรรมชาติของความถนัดหญิงและชายอยู่แล้วจะเกิดอะไรขึ้น</p> <p>พอเราพูดถึงเรื่องธรรมชาติของเพศชายและหญิง ตัวผมเองก็เข้าใจว่าตรงนี้เราอาจต้องชี้ความไปก่อนว่า บางครั้งที่ผู้หญิงในประเทศหนึ่งไม่เก่งเรื่อง A และผู้ชายในประเทศเดียวกันนั้น เก่ง เรื่อง A สิ่งนี่อาจไม่ได้หมายถึงว่าเป็นปัญหาจากธรรมชาติของเพศ แต่อาจเป็นปัญหาจากการเลี้ยงดูมาแบบกีดกันทางเพศตั้งแต่เด็ก เช่น อย่างในประเทศไทย ผู้ชายจะได้รับสิทธิ์และโอกาสในการศึกษามากกว่าเพศหญิงมาตั้งแต่สมัยก่อน ซึ่งในสมัยนี้คงมีน้อยครอบครัวมากที่ยังมีปัญหาแบบนี้เท่าที่ผมเข้าใจ หรือ เพศหญิงมักถูกชี้นำว่าไม่ควรเรียนสาขาอาชีพที่ดุดัน ดูไม่เรียบร้อย เช่น การช่าง งานเทคนิค หรือ สายวิศวะ เป็นต้น ทำให้จำนวนผู้เรียนในสายงานดันนี้น้อยอย่างที่ทราบกันอยู่แล้ว ซึ่งสิ่งเหล่านี้ก็ทำให้เกิดลักษณะบุคลิกแบบหมู่มาก ซึ่งทำให้อาจเข้าใจผิดว่าผู้หญิงไม่เก่งเรื่อง A เป็นเพราะธรรมชาติ ซึ่งความจริงอาจจะเพราะเกิดจากการเลี้ยงดูที่ไม่เท่าเทียมกันทางเพศของสังคมนั้นก็ได้</p> <p>จากที่กล่าวไปข้างต้น เนื่องจากผมสงสัยเลยพยายามหาคำตอบโดยการไปค้นหางานวิจัยมาอ่าน ๆ ดู ซึ่งก็อ่านแบบผ่าน ๆ ไปได้ไม่กี่ตัว เพื่อจะพยายามหาว่าตกลงโดยธรรมชาติ ชายและหญิง ฉลาดต่างกันหรือไม่อย่างไร</p> <p>ผมค้นหาไปเจอเรื่องนึง ชื่อ <em>Sex differences in intelligence: A multi-measure approach using nationally representative samples from Romania</em> [1] โดยงานวิจัยชิ้นนี้ได้ทำการสำรวจผู้คนมากกว่า 15,000 คนในโรมันเนีย ซึ่งอยู่ในช่วงอายุตั้งแต่ 2-99 ปี เพื่อหาว่าชายและหญิงใครฉลาดกว่ากัน ซึ่งในเอกสารวิจัยบอกว่าพยายามกระจายการเลือกผู้คนให้ไม่กระจุกอยู่ในแต่ละกลุ่มของสังคม</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/interview-top-with-it-scholarship-for-4-years/Sun, 11 Mar 2018 08:56:01 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/interview-top-with-it-scholarship-for-4-years/<blockquote> <p>บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของรายวิชา SELF-EFFICIENCY AND CAREER MANAGEMENT สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง</p> </blockquote> <p>เอ่ยถึงคำว่าความสำเร็จ หลาย ๆ คนมักมองถึงภาพใหญ่โต ภาพแห่งความร่ำรวย การมีชีวิตที่ดี การใช้ชีวิตที่มีความสุข แต่จริง ๆ แล้วนั้นคำว่าความสำเร็จก็อาจหมายถึงสิ่งเล็ก ๆ เช่น การมีความสุขกับตัวเอง การได้บรรลุเป้าหมายเล็ก ๆ บางอย่างที่ได้ตั้งไว้ อย่างเช่นเดียวกับในกรณีของบทความชิ้นนี้ซึ่งทางเราได้พาผู้อ่านทุกท่านไปทำความรู้จักกับเพื่อนของทีมงานในโครงงานชิ้นนี้คนหนึ่ง เขาคนนี้ก็อาจถือได้ว่าเป็นผู้ประสบความสำเร็จได้เช่นเดียวกัน จากผลงาน ทุนเรียนฟรีชั้นปริญญาตรี 4 ปีเต็มจากคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง นอกจากความสำเร็จชิ้นนี้ หากมองในแง่การเรียนและสังคมเพื่อนฝูง เขาก็อาจถือได้ว่าเป็นผู้ประสบความสำเร็จที่ดีคนนึง ทั้งการเรียนที่ดีเยี่ยม ว่าที่เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง และหากถามชื่อเขาในคณะไอทีนี้ ก็คงมีคนที่รู้จักไม่น้อย จากทั้งความเป็นมิตร เฮฮา และคอยเข้าร่วมงานกิจกรรมคณะเพื่อช่วยเหลือเพื่อนในสถาบัน</p> <p>ในบทความนี้ทีมงานของเราจะขอนำเสนอบทสัมภาษณ์ของคุณชนภัทร ผิวคำ หรือ ท็อป ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ในชั้นปีที่ 3 คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง แขนงวิศวกรรมซอร์ฟแวร์</p> <p>สิ่งที่ยืนยันคำกล่าวข้างต้นอย่างหนึ่งว่าคุณท็อปเป็นคนที่คอยช่วยเหลือกิจกรรมต่าง ๆ ของสถาบันนั้นคงไม่มีอะไรที่จะยืนยันได้ดีกว่าการที่เขามาสัมภาษณ์ขณะใส่เสื้อยืดสีส้มสว่างของสถาบันที่แจกให้ผู้ร่วมงานเป็นอาสาสมัครทำกิจกรรมเพื่อสังคมในวันที่เราสัมภาษณ์กัน</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/W7XsfAD.jpg"/> </figure> <p>หลังจากเตรียมพร้อมและอธิบายรายละเอียดคร่าว ๆ กันเสร็จเรียบร้อย ทีมงานของเราก็เริ่มจากการถามคำถามง่าย ๆ ทั่วไปกันก่อนเลย</p> <p><strong>รบกวนแนะนำตัวด้วยครับ</strong></p> <p>ผมชื่อชนภัทร ผิวคำ นะครับ</p> <p><strong>ชื่อเล่นชื่ออะไรหรอครับ</strong></p> <p>ชื่อทอป ครับผม</p> <p><strong>เดี๋ยวต่อจากนี้ขอเรียกคุณท็อปนะครับ</strong></p> <p>ได้ครับ</p> <p><strong>คุณท็อปเป็นคนจังหวัดอะไรครับ</strong></p> <p>กรุงเทพครับผม</p> <p><strong>ตอนนี้ครอบครัวทำงานเกี่ยวกับอะไรอยู่ครับ</strong></p> <p>ทำเป็นพนักงานบริษัทเครื่องตัดไฟนะครับ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/note-beato-bartolomeo-breganze-moscato-2/Sat, 06 Jan 2018 16:33:09 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/note-beato-bartolomeo-breganze-moscato-2/<p>บล็อกก่อนหน้านี้เขียนว่าจะเลิกกินไวน์แล้ว แต่ไม่กี่วันก็แหกแล้วเพราะซื้อไวน์ไปกินฉลองบ้านเพื่อนครับ และไวน์บางตัวกินแล้วชอบก็ต้องเขียนบันทึกจดไว้ ไม่งั้นเดี๋ยวจำไม่ได้ว่าตัวไหน เพราะเคยลืมเขียนไปแล้วตัวนึง เสียใจถึงทุกวันนี้</p> <p>ชื่อเต็มน่าจะ <code>Cantina Beato Bartolomeo Breganze Moscato Spumante Dolce, Veneto, Italy</code> เพราะไปก๊อปมาจากเน็ต เป็นไวน์ขาวหวาน สปาร์คกิ้ง</p> <p>ราคาซื้อคือ 689 บาท ซื้อที่ร้านไวน์ในกูเมตมาร์เก็ต ราคาประมาณนี้ไม่แพงมาก ซึ่งถ้าจะซื้อไวน์กินเล่น ปกติจะซื้อ Sweet lips gossip เพราะราคาอยู่ที่ 490 บาท ประมาณนี้ครับ</p> <p>เรื่องรสชาตินั้นต้องขอบอกเลยสุดยอดจริง ๆ สำหรับตัวผมที่ชอบกินหวาน เพื่อนหลายคนในวันนั้นซึ่งไม่เคยได้กินไวน์ พอได้จิบ ๆ ไปก็ออกปากชมกันหลายคนเลยว่าไม่ธรรมดา</p> <p>ตัวไวน์มีแอลฯ ต่ำซึ่งอยู่ที่ 6.5% ถ้าจำไม่ผิดพลาด และด้วยความเป็นสปาร์คกิ้งและแช่เย็น (ไวน์ขาวควรกินเย็น ๆ) ทำให้รสชาติขมของแอลฯ ไม่แรงเกินไป กลายเป็นเครื่องดื่มกินเล่นสนุก ๆ เฮฮาได้ไม่ยากเลย</p> <p>รสชาติหวานหอมมค่อนข้างเนียนนุ่ม ไปทางเดียวกัน ไม่ดีดขึ้นมาจนรู้สึกแปลก ซึ่งรสหวานก็กำลังดี แต่อาจไม่เหมาะสำหรับคนไม่ชอบหวาน ซึ่งความซ่าและรสชาติของมันรวม ๆ กันแล้วนั้นสุดยอดมากครับ</p> <p>โดยรวมแล้วถ้าเทียบกับ Sweet lips gossip นั้น ขอบอกเลยว่าการบวกเงินมาแค่สองร้อยแต่ได้อะไรดี ๆ ขนาดนี้นั้นสุดยอดมากครับ ซึ่งรอบนี้ก็ต้องขอบคุณคุณพนักงานร้านที่แนะนำตัวนี้มาให้ เพราะผมถามหา moscato ที่ราคาไม่สูงเกินไป เขาก็หยิบขวดนี้มาให้แหละ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/2017-a-year-in-review/Sun, 31 Dec 2017 11:11:05 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/2017-a-year-in-review/<p>เกิดมาไม่เคยเขียนย้อนหลังเหตุการณ์ในปี ๆ นึงเลย สิ่งที่อยากทำในปีหน้าก็ไม่เคยเขียน แต่พอเริ่มโตขึ้นมาก็พบว่า การมองย้อนไปในอดีตนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้างก็สนุกดีและก็ได้ทบทวนอะไรหลาย ๆ อย่าง โดยเฉพาะปีที่เจอประสบการณ์ใหม่ ๆ มากมายแบบปีนี้</p> <p>เขียนบรรยายไม่สนุก เขียนเป็นข้อ ๆ ละกัน</p> <ol> <li>เป็นปีที่ได้ทำงานแล้วก็รับเงินเดือนจริง ๆ กับเขาซะที แถมเป็นปีที่งานเข้ามาเยอะมาก ได้ประสบการณ์ และสำคัญที่สุด ได้เงินครับ</li> <li>ปีนี้ได้แข่ง NSC อันนี้เรื่องตอนต้นปีเลย ชนะมาด้วยรางวัลอันดับที่ 3 หลังจากนั้นก็คิดแล้วว่าจะเลิกแข่งไป ไม่อยากแข่งแล้วเพราะการเจอคำถามและคุณภาพในงานหลาย ๆ อย่าง (ไม่ดี ๆ ไม่แซะตอนเขียนเรื่องแบบนี้สิ)</li> <li>เราเริ่มกินไวน์เมื่อไหร่นะ ? จำไม่ได้ แต่ปีนี้คือปีที่เลิกกินไวน์ ด้วยเหตุผลว่า ไม่ไหว เงินไม่มีแล้วจ้า และพบว่าตนเองไม่ได้ชอบไวน์ คือ กินแล้วดีสุดหลาย ๆ อย่างที่ลองมาแล้วนะ แต่กินเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ยังไงมันก็ฝืน ๆ สุดท้ายกินน้ำอัดลมนี่ดีสุดครับ กินได้เรื่อย ๆ รู้ตัวอีกทีน้ำหนักขึ้นเดือนละกิโล</li> <li>ต่อจากข้อ 3 จนกระทั่งได้มาเจอสาเก้ร้อน เลยคิดว่าสาเกร้อนดีกว่าไวน์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา</li> <li>ปีนี้การเรียนเป็นไง เกรด 3.5 + ขึ้นเหมือนเดิมทุกเทอมครับ</li> <li>เป็นปีที่พบกับความสุขที่แท้จริงของตัวเองครับ การกิน มีความสุขมากเวลาได้กินอะไรอร่อย ๆ ดี ๆ ไม่ต้องแพงก็ได้ ของอร่อยที่หาได้ง่ายสุดตอนนี้คือ การได้กินผัดซีอิ้วร้านพี่ฝนที่คณะตัวเอง กินเงียบ ๆ คนเดียวกลางฤดูหนาวนี่สุด ๆ แล้วครับ</li> <li>อีกเรื่องที่สำคัญที่เจอในปีนี้ คือได้รู้ว่า <strong>กัญชา</strong> ไม่ได้มาในรูปใบไม้ครับ มันมาในรูปอะไรก็ได้ที่กินแล้วเลิกไม่ได้ ตั้งแต่ บราวนี่กรอบที่เซเว่น ยัน ของแห้ง ๆ เค็ม ๆ ที่เพื่อนซื้อมาครับ กินแล้วหยุดไม่อยู่ ถือว่าเป็นกัญชา คนนิยามคือเพื่อนในกลุ่มครับ ทุกวันนี้เข้าเซเว่น จะซื้อบราวนี่กรอบ ก็เรียกบราวนี่กัญชากัน เพื่อนเคยแหกปากหากัญชาในเซเว่นมาแล้ว</li> <li>ช่วงนึงของปีนี้ได้ทำงานในบริษัทด้านกาแฟและชาแห่งนึง เปิดประสบการณ์การทำงานและเรื่องเครื่องดิ่มที่สุด นับเป็นประสบการณ์ดี ๆ ที่หาไม่ได้เลย ขอบคุณพี่ ๆ ในบริษัทมากครับที่ได้ให้ผมได้เข้าไปร่วมงานด้วย แม้จะเป็นเวลาไม่นาน</li> <li>ต่อจากข้อ 9 กาแฟดริปนี่มันสุดยอดเลยนะคุณ เป็นปีที่ได้เรียนรู้ว่ากาแฟเนี่ยมันมีมากกว่าลาเต้ มอคค่า ที่ขายในสตาร์บัคส์ ไม่แปลกใจเลยที่หลายคนบอกว่ากาแฟสตาบัคส์กาก เพราะของที่ดีมันไปอยู่ตามร้านอื่น ๆ ที่ขายแบบไม่แมสมาก (ไม่แมสระดับสตาร์บัคส์) ตอนนี้อยากดริปกาแฟกินเองทุกเช้าแทนเลย</li> <li>ต่อจากข้อ 9 เหมือนเดิม ปีนี้เสพติดชาครับ ชา เทพ ๆ นี่มันมากมาย กินแล้วหอมนวล เป็นปีที่ทำให้เริ่มติดชาชงใบแล้วครับ</li> <li>นอกจากบริษัทในข้อ 9 ปีนี้ก็ยังได้ร่วมงานกับบริษัทต่างชาติ ทำงานแบบ remote ทีมกระจายอยู่ในสามประเทศ ตอนเข้าทำงานครั้งแรกก็ตื่นเต้น เพราะต้องคุยอังกฤษล้วน เรานี่กากอังกฤษมาก จนตอนนี้ก็เริ่มชินละ คุยได้พอประมาณนึง ก็ขอบคุณอาจารย์ในคณะที่เปิดโอกาสดี ๆ แบบหาที่ไหนไม่ได้อย่างนี้จริง ๆ ครับ</li> <li>เป็นปีที่กลับมาดูอนิเมะ อันนี้สำคัญจริง ๆ นะ เราเลิกดูเมะไปตั้งแต่ขึ้นม.ปลาย ตอนนั้นเริ่มดูน้อยลงเรื่อย ๆ จนใกล้จบม.ปลายก็ไม่ได้ดูอีกเลย ไม่รู้ทำไม จนก่อนจบปีสอง ก็คือต้นปีนี้ อยู่ ๆ นึกไงไม่รู้อยากเล่น Touhou ครับ จนกลับมาอ่านมังงะและก็หาอนิเมะดู จนกลับมาดูอนิเมะเป็นปกติ เป็นสิ่งดี ๆ ในปีนี้ เพราะเป็นพวกไม่ชอบเข้าสังคมมากเกิน เลยเอาตัวเองมาทิ้งกับตัวละคร 2D แทนครับ</li> <li>ขยายจากข้อ 13 ครับ Touhou นี่เปลี่ยนชีวิตไปพอควร เกิดมาไม่เคยเทสอบมาก่อน แต่ตอนนั้นเพราะติดโทโฮหนักมากหลังจากลองขอเพื่อนมาเล่น เลยตามอ่านโดจิน (ไม่เรทนะครับ) และตามอ่านข้อมูลตัวละคร จนติดมาถึงทุกวันนี้ กลับไปเป็นเหมือนสมัยม.ต้น คือ ตามเก็บภาพวาดที่ชอบเหมือนเดิม เหมือนได้ความสนุกสมัยม.ต้นกลับมา นับเป็นการฟื้นชีวิตที่ดีจริง ๆ</li> <li>ต่อจากข้อ 13 ครับ คือ เป็นปีที่เริ่มกลับมามีไฟคิดทำอะไรใหม่ ๆ อยากทำสิ่งที่ไม่เคยทำ เกี่ยวกับ computer vision + machine learning ถึงระดับไปหา paper มานั่งอ่านเองครั้งแรก ทั้งหมดในข้อนี้ได้แรงใจมาจากโทโฮครับ &laquo; ดูคุมาก</li> <li>ก็เพราะโทโฮอีกเช่นเคย เพราะมีสิ่งที่อยากทำเกี่ยวกับ computer vision เลยเริ่มศึกษาเอง จนพบว่าคณะมีสอนวิชา computer vision ด้วยความอยากทำสิ่งที่ต้องการอยู่ เลยไปลงเรียน ซึ่งกลายเป็นได้เปิดโลกใหม่ที่ชอบ ได้ความรู้สึกอยากเขียนโค้ดแบบสมัยทำระบบตอนม.ปลายกลับมา ความคิดไอเดียออกมาเรื่อย ๆ หลังจากไม่รู้สึกแบบนี้มานานแล้ว เรื่องนี้เคยเขียนไว้ในอีกบล็อกนึง ไปอ่านได้นะครับ &raquo; <a href="https://blog.cloudian.in.th/posts/cv-ml-the-second-interdimensional/">http://blog.cloudian.in.th/2017/12/21/cv-ml-the-second-interdimensional/</a></li> <li>ปีนี้ได้เตาอบมาประดับบารมีห้องครับ ตั้งแต่นั้นการกินอาหารก็ไม่เหมือนเคยอีกเลย แต่ทุกวันนี้ก็ใช้แค่ปิ้งขนมปังกินซะส่วนใหญ่ แต่แค่นั้นก็เทพแล้ว เพราะขนมปังปิ้งนั้นความสุดยอดของรสชาติมันยิ่งใหญ่กว่าการกินขนมปังธรรมดาหลายล้านเท่าจริง ๆ</li> <li>อ่อ อีกอย่าง ปีนี้กลับไปเยี่ยมโรงเรียนเก่า หลังจากจบมาสองปีกว่า</li> <li>ปีนี้ได้เพื่อนมานั่งเล่นครับ ชื่อ อุมารุจัง ความจริงซื้อมาตั้งแต่ปีก่อนแล้วมั้งแต่พึ่งมาเปิดกล่องปีนี้แทน</li> <li>เกม ? เกมปีนี้ที่รู้สึกว่าพีคที่สุดในดวงใจคงต้องยกให้ Doki Doki Literature Club ครับ เกมจีบสาวน่ารักใสใส ทำเอาหัวใจเต้นตึกตักจนนอนไม่หลับเลยครับ J̵̛͍̱͔̪u̮̼͉̞͔̥͎͠s̸͖̻̖͟t̨͕̗̗̬̜͓̀ ̠̙̟͈͈̫ͅM̶̧͙̭͉̖ó͉̼͈̝ͅn̫̬̜͈̣̮̳͎̪͘i̛͟͏̼̲̩̪͕̞͉ķ͕͚͉̰̻a̝͕͔͍̟̠̜͙͘ อ่อ ใครยังไม่ได้เล่นก็ไปเล่นนะครับ เกมเขาดี เกมเขาฟรี ก็ไปเล่นซะ <a href="http://store.steampowered.com/app/698780/Doki_Doki_Literature_Club/">http://store.steampowered.com/app/698780/Doki_Doki_Literature_Club/</a></li> <li>ให้อีกเกม เกมนี้ตอนเล่นจบแล้วตื่นตันมาก แบบอือหือ มันสุดยอดจริง ๆ ตอนนั้นเล่นจบแล้วรู้สึกแบบโลกนี้ดูสวยงามขึ้นมาทันที ยกให้นี่เลยครับ Highway Blossoms เกมดีแบบดีไม่ประชดครับ ไม่เหมือนข้อ 20 ก็ไปซื้อกันได้ครับ ดีทั้งภาพและเสียงเพลงประกอบ จนต้องตามหามาฟังใน spotify เลยครับ <a href="http://store.steampowered.com/app/451760/Highway_Blossoms/">http://store.steampowered.com/app/451760/Highway_Blossoms/</a></li> <li>เรื่องเสียงเพลงดีกว่า ถ้ามีคนเดินมาถามว่า ทุกวันนี้นายชอบฟังอะไร แต่ก่อนก็คงตอบไม่ได้เท่าไหร่ เพราะบอกได้แค่ฟังเพลงญี่ปุ่น แต่ถ้ามีคนมาถามตอนนี้ก็คงมีชื่อนึงขึ้นมาในหัวก่อนเลย คือ Snail&rsquo;s house สุดยอด ชอบทุกเพลงที่พี่แกทำออกมาเลย</li> <li>เรื่องเงิน ๆ นี่ปีนี้ออกทางบวกพอควร เพราะงานเข้ามาด้วย เงินเลยไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่ แล้วก็เลิกขอเงินแม่แล้วด้วยนะครับ</li> <li>เกือบลืม (เมื่อกี้เกือบจบบทความละ) ด้านอนิเมะ ปีนี้อนิเมะนี่ขอยกให้ Kemono friend เลยครับ สนุกมาก เป็นเมะต้นทุนทำที่ทำรถเคลื่อนที่ไปล้อมันยังไม่หมุนตามเลย แต่ต่อให้เรื่องนี้มันวนลูปภาพโง่ ๆ ซ้ำกันห้าวินาทีผมก็ไม่ด่ามันแน่นอน สุดยอดจริง ๆ สอนให้รู้ว่า อย่าดูถูกอนิเมะจากแค่ลายเส้นอย่างแท้จริง</li> </ol> <p>ก็คงจบเพียงเท่านี้สำหรับปีนี้ครับ เป็นปีที่เจออะไรมากมายเหมือนกัน แต่โดยรวมก็มีแต่เรื่องดี ๆ ซะส่วนใหญ่ ส่วนปีหน้าก็ตั้งเป้าหมายไม่มีอะไรมากมาย อยากตีพิมพ์เปเปอร์ให้ได้สักครั้ง และได้ไปญี่ปุ่นแบบไปด้านวิชาการอีกรอบครับ ก็ปีนี้ก็ใกล้จบลงแล้ว ก็ขอลากันไปก่อนครับ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/cv-ml-the-second-interdimensional/Thu, 21 Dec 2017 14:24:33 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/cv-ml-the-second-interdimensional/<p>วันนี้นั่งคุยกับพี่ในแล็ปว่าตั้งแต่เริ่มเรียน computer vision เราก็ตื่นเต้นกับทุกอย่างมากขึ้นเยอะ เหมือนเดินไปในแดนสนธยา เป็นฟีลที่เหมือนสมัยเริ่มเขียนเว็บครั้งแรกตอน ม.4</p> <p>ตอนนั้นจบ ม.ต้นมา เป็นยุคของการเรียนภาษา C เพราะพึ่งจบมาจาก สอวน.คอมพิวเตอร์ ซึ่งมีแต่จอดำ ๆ กับโจทย์แนวแก้ปัญหา เลยตั้งคำถามกับตัวเองว่า เราจะเอาภาษา C ไปทำอะไร ตอนนั้นพวกบอร์ดคอนโทรลก็ราคาหลักพันซะส่วนใหญ่ พวกหุ่นยนต์ก็แพงเอาการ (เอาจริงตอนนี้ก็พันกว่า ถ้าซื้อครบ ๆ มาทำอะไรให้ได้งานสักอย่าง) เงินสมัยนั้นไม่มีปัญญาไปซื้ออะไรพวกนั้นมาเล่น ก็เลยกลายเป็นเริ่มเบื่อภาษา C</p> <p>ต่อมาก็ได้มาลองเขียนเว็บครั้งแรกตอน ม.4 รู้สึกเหมือนเดินไปในแดนสนธยา<br> (หมายเลขหนึ่ง) ทุกอย่างมันดูน่าสนใจไปหมด การมีเว็บของตัวเองให้คนทั้งโลกเห็น การเขียนอะไรสักอย่างแล้วมันเด้งให้เราใช้ เขียนแล้วมันตอบโต้กับเราได้ ส่งไปให้เพื่อนใช้ได้ ทุกอย่างมัน wow มาก</p> <p>ในที่สุดก็ได้งอกเว็บ PHP เว็บแรกออกมา คือ เว็บจับกลุ่มทำงานแบบสุ่ม (<a href="https://cloudian.in.th/random">https://cloudian.in.th/random</a>) เพราะเซ็งเพื่อนในห้องตอนนั้นที่ทำงานชอบจับกลุ่มแบบจับสลากแล้วเสียเวลาจับมาก กว่าจะจับเสร็จ โดยตอนนั้นรู้สึกว้าวมาก งานซอร์ฟแวร์ตัวแรกที่ให้เพื่อน ๆ ได้ใช้ ไม่ใช่ทำเพื่อแก้โจทย์ไปวัน ๆ ตั้งแต่นั้นก็ยาวเลยครับ จากเว็บจับกลุ่มเพื่อนในห้อง กลายเป็น ระบบลงทะเบียนชุมนุมโรงเรียน เป็นงานตัวแรกที่ได้ใช้ในจำนวนคนระดับเกือบพันคน ตั้งแต่นั้นมาก็จับงานสายทำเว็บมาโดยตลอด</p> <p>จนวันนี้ ก็ยังทำเว็บอยู่เหมือนเดิม หากินพอได้ด้วย แต่ก็เริ่มเฉย ๆ ไม่ตื่นเต้นเวลาเห็น Library ใหม่ ๆ ออก เห็นเทคโนโลยีใหม่ ๆ ออก รู้สึกเบื่อเวลาคนแชร์ Framework ใหม่ ๆ ออกมา แบบ จะออกหอกอะไรมากันนักหนา ตามไม่ทันโว้ย (แต่ก็ขอบคุณที่ออกมาให้ใช้กันนะครับ)</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/wrong-siren-a-location-spoofing-attack-on-indoor-positioning-systems-the-starbucks-case-study/Tue, 21 Nov 2017 07:01:27 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/wrong-siren-a-location-spoofing-attack-on-indoor-positioning-systems-the-starbucks-case-study/<p>ไม่ได้จงใจแปลมาลงบล็อกครับ แต่เป็นงานวิชา Information security system ซึ่งแปลเพื่อไปนำเสนอในห้องเรียน แต่ไหน ๆ แปลมาแล้วเลยหยิบมาลงบล็อก เผื่อผู้ใดสนใจครับ แปลผิดหรือเขียนอธิบายคลาดเคลื่อนอย่างไรขออภัยด้วยครับ หรือส่งหลังไมค์มาบอกก็ได้ครับว่าเขียนผิด</p> <h2 id="intro">Intro</h2> <p>ในปัจจุบันมีการทำนำการระบุตำแหน่งภายในอาคารมาใช้หลากหลายแบบ เช่น การระบุตำแหน่งผู้ใช้งานภายในห้างร้านซึ่ง GPS ไม่สามารถระบุตำแหน่งได้ชัดเจน โดยการระบุตำแหน่งภายในอาคารสามารถทำได้หลายแบบ ซึ่งอย่างง่ายดายคือการใช้การทำงานของ Wireless LAN</p> <p>อย่างในกรณีนี้ ร้าน Starbuck ของประเทศเกาหลีใต้ได้นำการใช้งานเทคโนโลยีระบุตำแหน่งภายในอาคารเพื่อมาใช้ช่วยให้ลูกค้าไม่ต้องยืนต่อคิวสั่งเมนู แต่สามารถเข้าไปนั่งรอในร้านแล้วใช้แอพพลิเคชั่นของ Starbuck สั่งกาแฟได้เลย โดยใช้การระบุตำแหน่งภายในร้านช่วยยืนยันว่าลูกค้าคนนั้นได้สั่งเมนูจากภายในร้านสาขาไหน</p> <h2 id="การทำงาน">การทำงาน</h2> <p>Starbuck เกาหลีใต้ใช้วิธีการระบุตำแหน่งภายในอาคารของลูกค้าผ่านการใช้คลื่นเสียงสูง หรือ Ultrasound ซึ่งมีความถี่เสียงสูงกว่าที่มนุษย์จะได้ยินที่ถูกปล่อยออกมาจากอุปกรณ์กำเนิดคลื่นเสียงภายในร้าน โดยเสียงที่ถูกปล่อยออกมานั้นมีการแฝงข้อมูลระบุตัวตนประจำสาขาอยู่ ทำให้แอพพลิเคชั่นที่ใช้ในการสั่งเมนูต่าง ๆ สามารถทราบได้ว่าผู้ใช้งานกำลังสั่งเมนูอยู่ที่สาขาใดของร้าน โดยขั้นตอนคร่าว ๆ จะมีดังนี้</p> <ol> <li>โดยเมื่อลูกค้าเดินเข้าร้านและทำการสั่งเมนูผ่านแอพพลิเคชั่น</li> <li>แอพฯ จะได้รับข้อมูลระบุตัวตนประจำสาขาจากเสียงความถี่สูงที่ได้รับจากตัวปล่อยสัญญาณภายในร้าน</li> <li>แอพฯ ส่งข้อมูลระบุตัวตนประจำสาขานั้นให้กับเซิร์ฟเวอร์ของสตาร์บัคส์</li> <li>เซิร์ฟเวอร์ตอบกลับข้อมูลของร้านโดยละเอียดให้แอพฯ</li> <li>แอพฯ ส่งข้อมูลรายละเอียดการสั่งซื้อกลับไปให้เซิร์ฟเวอร์รับออเดอร์</li> <li>เซิร์ฟเวอร์สำหรับรับออเดอร์ส่งเมนูของลูกค้าไปให้ระบบบริการของร้านสาขาที่ลูกค้าอยู่ ณ ตอนนั้น</li> </ol> <h2 id="ปญหาทางดานความปลอดภย">ปัญหาทางด้านความปลอดภัย</h2> <p>เนื่องจากสัญญาณที่ถูกปล่อยมาในคลื่นความถี่สูงนั้นมีลักษณะเป็น Plain Text หรือข้อมูลที่ไม่ได้เข้ารหัส ทำให้ผู้โจมตีสามารถดักฟังสัญญาณแล้วปล่อยซ้ำในที่อื่น ๆ นอกเหนือจากร้านสาขาที่ติดตั้งเครื่องปล่อยสัญญาณนั้นได้</p> <p>สิ่งที่ผู้โจมตีทดลองทำคือ การนำสัญญาณคลื่นความถี่เสียงสูงจากสาขา A ไปปล่อยใส่เหยื่อที่สาขา B ทำให้แอพฯ ของเหยื่อคิดว่าเหยื่อกำลังสั่งเมนูที่สาขา A ดังนั้น เมื่อเหยื่อสั่งเมนู เมนูของเหยื่อจะถูกพนักงานจากสาขา A รับ และทำให้ผู้โจมตีอ้างตัวเป็นเหยื่อเพื่อรับออร์เดอร์นั้นแทนได้</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-clear-coffee/Sun, 05 Nov 2017 16:27:44 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-clear-coffee/<p>สวัสดีครับ ไม่ได้มาเขียนบล็อกนาน งานเยอะมาก แล้วก็ติดทวิตเตอร์ด้วย พยายามเลิกอยู่&hellip; ตอนนี้นั่งทำวิจัยและโปรเจ็กต์อยู่ พอดีพึ่งหาวิธีได้เลยพักด้วยการมานั่งเขียนบล็อกครับ รอบนี้เราขอเสนอให้พวกคุณพบกับ&hellip; กาแฟใส</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/24HmzxV.jpg"/> </figure> <p>ใช่แล้วครับ กาแฟใส ใสจริง ๆ</p> <p>เอาจริง ๆ เพราะช่วงนี้ชานมใสกำลังเป็นกระแสอยู่ด้วย เลยคิดว่ากาแฟใสนี่ก็น่าจะน่าสนใจพอตัว แต่อันที่จริงแล้วเราไม่ได้ลงทุนขนาดไปหาซื้อมาเพื่อมารีวิวแข่งกับชานมใสนะครับ จนครับ ไม่มีเงินขนาดนั้น อันนี้ได้มาจากที่ทำงานเก่า เพราะลาออกมาพอดี เป็นบริษัทกาแฟ ขายทั้งเมล็ดกาแฟ, ชา และอุปกรณ์ต่าง ๆ สั่งบดได้เลย สะดวกสำหรับคนชอบดริปกาแฟชิว ๆ ฮิปสเตอร์ ถ่ายภาพเก๋ ๆ คู่แมคบุ้คส่วนตัว เชิญเลยครับ <a href="https://www.metacup.com">www.metacup.com</a> (พื้นที่โฆษณา)</p> <p>กลับเข้าเรื่องต่อ ตัวกาแฟใสนี้ยี่ห้อ CLEAR COFFEE ราคา 300 บาทครับ ซึ่งไซส์ก็ขวดเท่านี้แหละ ไม่ได้ใหญ่มาก</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/5qFAJdH.jpg"/> </figure> <p>ตัวสีก็ใส (ไม่รู้จะอธิบายยังไง คิดไม่ออกก็มองน้ำเปล่าละกัน) แต่กลิ่นนั้นแรงชัดเจนมาก แค่เปิดฝามา กลิ่นกาแฟก็ลอยอัดหน้ามาเลย ใช้แทนน้ำหอมน่าจะได้ ต่อมา เรื่องภาพสักษณ์กับกลิ่นจบแล้วเรามาลองชิมกันครับ</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/fEocJnn.jpg"/> </figure> <p>อันนี้ไม่เกี่ยวแต่อยากเล่า นี่ผมกับเพื่อนผลัดกันชิม ตอนชิมก็แบบที่เห็นแหละครับ เทใส่ฝาสลับกันเทใส่ปาก เพราะมันแพง เลยไม่กล้าเทเยอะ แล้วจะให้เพื่อนลองหลายคนด้วย เลยต้องชิมกันทีละนิด 55555</p> <h6 id="สวนผลลพธนน">ส่วนผลลัพธ์นั้น!!</h6> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/j6ai2w6.jpg"/> </figure> <p><strong>อิ้ววววว!!!!</strong> มันคือไงดี&hellip;</p> <p>รสชาติไม่ค่อยน่าอภิรมย์เท่าไหร่ กลิ่นหอมกาแฟก็จริงแต่รสชาติเหมือนน้ำที่เธออัดผ่านกากกาแฟมาแล้ว 3 รอบ หรือก็คือ วิญญาณกาแฟนั้นเอง รสกาแฟไม่ชัดเจน และรสชาติไม่ลงตัว ออกขมมากไปเลยเพี้ยนแปลก ๆ แถมตอนกินครั้งแรกก็คิดว่ามันผสมเหล้าด้วยนะ รสชาติบางส่วนเหมือนเหล้า คือ เป็นรสขมประหลาด ๆ นั้นแหละ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/describe-background-of-iamhere-mechanism/Sun, 09 Jul 2017 10:45:20 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/describe-background-of-iamhere-mechanism/<p><em>ส่วนนี้ข้ามได้นะครับ ทักทายกันเฉย ๆ</em></p> <p>สวัสดีครับ ไม่ได้กลับมาเขียนบล็อกนานมาก เคยมีคนขอไว้เมื่อนานมาแล้วว่าอยากให้อธิบายเรื่องกลไกภายในของแอป IamHere ซึ่งเป็นโปรเจ็กต์ที่ร่วมกับเพื่อนในมหาลัยพัฒนาขึ้นและนำไปส่งแข่งที่ประเทศญี่ปุ่น และการประกวดซอฟต์แวร์ระดับประเทศ (NSC) วันนี้เลยมานั่งเขียนอธิบายให้ฟังกัน พยายามเขียนแบบไม่มีเชิงเทคนิค แบบเดียวกับตอนอธิบายที่บูธการแข่งขันครับ</p> <h2 id="จดประสงคและการใชงาน">จุดประสงค์และการใช้งาน</h2> <p>IamHere เป็นแอปที่มีจุดประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกให้หน่วยกู้ภัยสามารถหาผู้ประสบภัยที่ติดอยู่ใต้ซากปรักหักพังได้รวดเร็วขึ้น โดยข้อกำหนดของแอปคือทั้งผู้ประสบภัยและหน่วยกู้ภัยต้องติดตั้งแอปนี้ไว้ตลอดเวลา ฝั่งของผู้ประสบภัยนั้นตัวแอปจะทำงานอัตโนมัติตั้งแต่การเปิดแอปเมื่อเปิดมือถือ และส่งสัญญาณระบุว่าตนอยู่บริเวณไหน</p> <p>กลไกของแอปไม่ได้พึ่งพาสัญญาณระบุตำแหน่งอย่าง GPS แต่ใช้สัญญาณเสียงที่เรียบง่าย โดยเมื่อเกิดเหตุภัยพิบัติ หน่วยกู้ภัยจะเข้าพื้นที่เพื่อค้นหาผู้รอดชีวิต และเมื่อหน่วยกู้ภัยเปิดสัญญาณ WI-FI พิเศษผ่าน hotspot ของมือถือตนเอง (หน่วยกู้ภัย) และใช้ชื่อ WI-FI พิเศษที่แอปสร้างให้</p> <p>เมื่อมือถือผู้ประสบภัยได้ตรวจพบสัญญาณ WI-FI พิเศษนี้จะทำการถอดคำสั่งที่แฝงมาในชื่อ WI-FI เพื่อทำงานตามคำสั่ง ซึ่งคือการส่งเสียงร้องออกมา</p> <p>โดยเสียงร้องจากมือถือของผู้ประสบภัยจะช่วยให้หน่วยกู้ภัยตามหาผู้รอดชีวิตได้ง่ายขึ้น จากปกติที่ต้องตะโกนหาแล้วรอฟังเสียงตอบ</p> <h2 id="เบองหลงแอปพลเคชน">เบื้องหลังแอปพลิเคชัน</h2> <p>ตัวมือถือที่ลงแอปพลิเคชันฝั่งผู้ประสบภัยนั้นจำเป็นต้องเป็น Android 4.0 อย่างต่ำ</p> <p>ตัวแอปนั้นมีความสามารถสำคัญอยู่ดังนี้ ซึ่งเดี๋ยวผมจะอธิบายต่อด้านล่าง</p> <ol> <li>แอปพลิเคชันทำงานอัตโนมัติหลังเปิดเครื่อง</li> <li>ไม่จำเป็นต้องพึ่งระบบโทรคมนาคม หรือจะถูกปิด cellular data / WI-FI ก็ทำงานได้</li> <li>แอปฝั่งหน่วยกู้ภัยสามารถนับจำนวนมือถือที่ถูกตรวจพบได้</li> </ol> <h4 id="ไมจำเปนตองพงระบบโทรคมนาคม">ไม่จำเป็นต้องพึ่งระบบโทรคมนาคม</h4> <p>(คำว่าโทรคมนาคมนี่พูดให้ดูเท่ เอาจริง ๆ คือแค่ไม่ใช่อินเตอร์เน็ตและสัญญาณมือถือครับ) ปกติแล้วมือถือ Android ไม่ได้ปิด WI-FI ของมือถือคุณจริง ๆ ทุกครั้งที่คุณกดปิด WI-FI ด้วยสัญลักษณ์หรือไอคอนบนหน้าจอมือถือ ตัวแอนดรอยด์แค่ทำการปิดไม่ให้คุณเห็นหรือต่อสัญญาณได้ แต่เบื้องหลังของระบบยังคงสามารถสแกนหาสัญญาณรอบ ๆ ตัวมือถือเองอยู่ตลอด นั้นหมายถึง ถึงแม้ผู้ใช้จะปิด WI-FI แต่มือถือยังรู้ว่ารอบตัวมันมีสัญญาณชื่ออะไรที่เปิดให้บริการอยู่บ้างนั้นเอง</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/oreo-cheesecake-without-oven-in-dormitory/Wed, 14 Dec 2016 05:59:28 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/oreo-cheesecake-without-oven-in-dormitory/<p>เดิมทีชอบกินชีสเค้กเป็นว่าเล่นอยู่แล้ว เห็นร้านไหนขายก็รีบซื้อตลอด จนตอนนี้คิดว่าร้านที่หาง่ายทั่วไปและอร่อยที่สุดไม่แพงด้วย คือ ชีสเค้กของ Amor ซึ่งกลายมาเป็นว่านึกสนุกอยากลองทำกินเองบ้าง แต่ปัญหาของเด็กหอทั่วไปอย่างผมก็คือ หอไม่มีครัวหรือเตาอบ ฉะนั้นการทำอาหารอบ ๆ แบบเค้กนี่แทบเป็นไปไม่ได้เลย</p> <p>แต่คำว่าเป็นไปไม่ได้น่าจะต้องเก็บไว้ใช้คราวหน้า นั้นเพราะผมไปหามาว่าชีสเค้กนั้นก็มีสูตรแบบไม่ต้องใช้เตาอบเหมือนกันนะ แต่ใช้เจลาตินเพื่อการอยู่ตัวของเค้กแทน</p> <p>หาไปหามาได้มาหลายสูตร แต่บางสูตรก็ใช้ปริมาณมากไป เลือกไปเลือกมาจนได้สูตรนี้มา เพราะปริมาณไม่เยอะมากเกิน</p> <p>ต่อไปนี้จะเป็นเนื้อเรื่องของการเรียนรู้กับความอลหม่านของการลองทำเค้กกินเองครั้งแรกที่หอนะครับ แต่ก่อนอื่น ขอเชิญพบกับสูตรส่วนผสมที่ต้องใช้ก่อน</p> <h2 id="สวนผสม">ส่วนผสม</h2> <p>ส่วนผสมในนี้ผมคำนวนเป็นถ้วยตวงไม่ก็ช้อนโต๊ะทั้งหมด เพราะที่หอมีแต่ถ้วยตวง อาจคลาดเคลื่อนไปบ้าง แต่ไม่เยอะ ไม่น่ามีปัญหาอะไรมากครับ</p> <ol> <li>โอริโอ้ 7 ชิ้น</li> <li>ครีมชีส 200-250 กรัม หรือ 20 ช้อนโต๊ะ</li> <li>ครีมสด 200 cc. หรือ 12 ช้อนโต๊ะ</li> <li>น้ำผึ้ง 5 ช้อนโต๊ะ</li> <li>น้ำเลม่อน 1 1/2 ช้อนโต๊ะ (ผมใช้น้ำมะนาวแทน หาเลม่อนไม่เจอ รสชาติก็อร่อยดี ไม่ได้แย่มาก)</li> <li>เจลาตินผง 5 กรัม หรือ 2 ช้อนชา</li> <li>เนย 40 กรัม หรือ 3.2 ช้อนโต๊ะ</li> <li>บิสกิต หรือ แป้งโอริโอ้ 70 กรัม หรือ 12 ช้อนโต๊ะ</li> </ol> <h2 id="ขนตอนกรรมวธ">ขั้นตอนกรรมวิธี</h2> <ol> <li>นำบิสกิตใส่ลงไปในถุงพลาสติก แล้วใช้ไม้ทุบให้ละเอียด(หรือจะใช้เครื่องปั่นช่วยก็ได้)  จากนั้นนำเนยไปอุ่นในไมโครเวฟซัก 30 วินาที นำมาคลุกกับแป้งบิสกิตให้เป็นเนื้อเดียวกัน</li> <li>กดแป้งบิสกิตลงบนพิมพ์หรือถาดให้เรียบเนียนกับ ใช้ช้อนช่วยกดก็ได้นะ จากนั้นให้นำไปแช่เย็นสักแป้งแข็งตัวประมาณ 2 ชั่วโมง</li> <li>หันมาตีครีมสดให้ขึ้นรูป จากนั้นนำไปผสมกับครีมชีส น้ำผึ้ง และน้ำเลมอน</li> <li>นำเจลาตินผสมกับน้ำ 2 ช้อนโต๊ะ แล้วใส่ในไมโครเวฟ 20-30 วินาที คนให้ละลาย จากนั้นนำไปผสมกับชามครีมชีสเมื่อกี้  คนให้เข้ากัน แล้วใส่โอริโอที่ทุบให้ละเอียดลงไปผสม คนให้เข้ากันอีกครั้ง</li> <li>เทลงไปบนส่วนฐานที่ทำไว้ จากนั้นแช่ไว้ในช่องฟรีสจนแข็งตัว ประมาณ 3 ชั่วโมง  ก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว!</li> </ol> <p>ครับ ทั้งหมดนี้คือสูตรกรรมวิธีนำมาจากต้นฉบับเลย (แหล่งที่มาท้ายบทความ) มีปรับเพิ่มเติมนิดหน่อย แต่ไม่เยอะมาก จบไปแล้วกับความจริงจัง กลับมาสู่ความวินาศเพราะตอนทำจริงมันพังครับ&hellip; ด้วยเหตุผลหลายอย่างดังที่จะเล่าต่อไปนี้</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/share-barcampbangkhen-7/Tue, 06 Dec 2016 08:45:03 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/share-barcampbangkhen-7/<p>ส่งการบ้านครับ เป็นธรรมเนียมกันว่าเมื่อไปงานบาร์แคมป์มาแล้วก็ต้องเขียนบล็อกเล่าต่อ ผมไปมาปีนี้เป็นปีที่ 4 แล้ว พึ่งได้มาเขียนบล็อกปกติขี้เกียจเขียน&hellip; ส่งการบ้านสายไปประมาณสามปีกับอีกครึ่งเดือน&hellip;</p> <h2 id="บารแคมป-คออะไร">บาร์แคมป์ คืออะไร</h2> <p>บาร์แคมป์ คือ งานแลกเปลี่ยนความรู้ แบบไม่มีคนพูดหรือคนฟังแน่ชัด ทุกคนเป็นเพียงผู้ร่วมจัดงาน ไม่มีตารางเรื่องหรือหัวข้อพูดล่วงหน้า ทุกอย่างถูกจัดขึ้นมาเมื่องานเริ่ม ฟังเหมือนพิลึกใช่ไหม? ใช่มันพิลึกมาก (ฮา)</p> <p>ทุกคนที่เข้ามาร่วมงานสามารถพูดได้หมด ไม่จำกัดสิทธิ์ ไม่จำกัดเรื่อง หากใครอยากพูดอะไรก็เสนอขึ้นมาแล้วนำไปแปะบนบอร์ดหรืออะไรที่ทางงานนั้น ๆ เสนอไว้ ส่วนใครอยากฟังอะไรก็ไปฟังได้ตามที่ต้องการ</p> <p>ตามที่กล่าวมา ดังนั้นตารางงาน หัวข้อนำเสนอ ทุกอย่างจะถูกกำหนดขึ้นของวันจัดงาน ไม่มีการบอกก่อนล่วงหน้าเลย</p> <p>ถ้าจากกรณีของบาร์แคมป์บางเขน จะมีกระดานหรือบอร์ดไว้ให้ผู้อยากแชร์แบ่งปันมาแปะหัวข้อที่ตนอยากพูดที่บอร์ด ส่วนใหญ่จะหนักไปทางเทคโนโลยีหรือ IT แต่ก็มีพวกเรื่องศาสนา เพลง เกม หนัง หรือแม้แต่มิติคู่ขนานเหมือนกัน พูดอีกนัยคือ อยากพูดอะไรก็พูดไปเหอะ</p> <p>เนื่องจากห้องของ IUP มหาลัยเกษตรศาสตร์มีจำกัด หัวข้อต่าง ๆ จึงจะถูกโหวต เพื่อจัดห้องให้ ห้องใหญ่ห้องเล็ก หัวข้อไหนได้โหวตน้อยก็อาจได้พูดช้าหน่อย หรืออาจไม่ได้พูดเลย โดยคนโหวตก็คือผู้ร่วมงานทุกคน ซึ่งปีหลัง ๆ (ปีแรก ๆ ไปไม่ทัน&hellip;) ก็จะแจกสติ๊กเกอร์ให้ ชอบเรื่องไหนก็แปะ ๆ ไป</p> <h2 id="บารแคมปบางเขน">บาร์แคมป์บางเขน</h2> <p>เรื่องการโหวตของบาร์แคมป์บางเขนก็อย่างที่เล่าไปหัวข้อก่อนหน้านี้ แต่สำหรับผมและอาจคนอื่นด้วย บาร์แคมป์บางเขนมีจุดสนุกคือมีปาร์ตี้หลังจบงาน เปิดโอกาสได้รู้จักกับคนใหม่ ๆ และสำคัญสุดคือ ของกินฟรี!!</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/note-bisol-desiderio-jeio-colmei-extra-dry/Fri, 18 Nov 2016 08:06:32 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/note-bisol-desiderio-jeio-colmei-extra-dry/<p><strong>คำเตือน</strong> บทความความนี้ไม่ใช่การรีวิวแบบเป็นทางการพร้อมข้อมูลรายละเอียดแม่นยำ เป็นเพียงบันทึกเล็ก ๆ ของคนที่พึ่งลองเลือกซื้อไวน์เองครั้งแรก</p> <h2 id="intro">Intro</h2> <p><strong>Bisol Desiderio Jeio &lsquo;Colmei&rsquo;</strong> ตัวนี้รุ่นน้องซื้อมาครับ แข่งแล้วชนะได้เงินมาเอาไปซื้อไวน์เพราะอยากลองแล้วมาช่วยกันลอง เป็นการใช้เงินที่คุ้มค่าคุ้มราคาจริง ๆ</p> <p>รอบนี้รุ่นน้องเขาบอกว่าคนขายบอกมาอีกทีว่าเป็น Dry ก็เลยหาข้อมูลละสงสัยว่าเป็นอะไร เพราะในรายละเอียดก็เขียนว่าเป็น Extra Dry ด้วย พบข้อมูลดังนี้</p> <blockquote> <p><strong>Brut (บรูท)</strong> เป็นภาษาฝรั่งเศสที่มีความหมายเหมือนกับคำว่า ** Dry (ดราย)** ในภาษาอังกฤษ และเป็นที่นิยมพูดกันเมื่อพูดถึงสปาร์คลิ้งไวน์ (Sparkling wine) หมายถึงความหวานที่หลงเหลืออยู่ในตัวไวน์ในปริมาณน้อยมาก หรือ แทบจะไม่มีน้ำตาลเลย <a href="#fn1">[1]</a></p> </blockquote> <h2 id="review">Review</h2> <p>แอลกอฮอล์ประมาณ 11% นิด ๆ พอกินแล้วก็ซ่า ๆ หน่อย (เป็นสปาร์คกิ้ง) รสชาติออกเปรี้ยวเบา ๆ หน่อย แต่ไม่ได้ชัดเจนมาก ความจริงรุ่นน้องผมเป็นคนบอกว่ามันเปรี้ยว ๆ ผมเลยต้องพยายามลิ้มรสหน่อยถึงรู้สึกว่า เออ มันมีรสเปรี้ยวอ่อน ๆ อยู่</p> <p>ไม่มีรสหวานเลยสำหรับผม (แต่ทำไมไม่รู้อ่านรีวิวในเน็ตเขาบอกว่ามันก็หวานพอได้&hellip;) แต่ความซ่าและเย็นของมันก็กลบรสขมจากรสแอลกอฮอล์ไปได้พอสมควรสำหรับผม แต่พอเริ่มหายเย็นรสแอลกอฮอล์ก็เด่นขึ้นมา โดยส่วนตัวคือผมไม่ค่อยชอบ เพราะไม่ชอบกินอะไรที่รสแอลกอฮอล์แรง ๆ</p> <h2 id="สรป">สรุป</h2> <p>ไม่ค่อยเหมาะกับคนอยากผม เพราะผมชอบไวน์หวาน แต่ก็คุ้มที่ได้ลอง เพราะซื้อมาตอนลดราคาพอดี จาก Q Wine Shop</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/AR2Wbbg.jpg" alt="Imgur"/> </figure> <hr> <ol> <li><a href="https://www.wine-now.com/blog/wwlk-brut.html">ไวน์วันละคำ &ldquo;BRUT&rdquo; (บรูท)</a> <a href="#fnref1">↩︎</a></li> </ol>https://blog.cloudian.in.th/posts/story-project-competition-in-japan-firsttime/Mon, 17 Oct 2016 17:41:51 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/story-project-competition-in-japan-firsttime/<p>แข่งโปรเจ็กต์แดนปลาดิบครับ แต่แทบไม่ได้แตะปลาดิบเลย กลับมาไทยที่เสี้ยนมาก ต้องหาร้านไปนั่งกินโดนเอาเงินจากงบที่เหลือจากตอนไปเที่ยวญี่ปุ่นมากิน&hellip;</p> <p>ย้อนไปหลายปีก่อน เอาจริง ๆ ก็แค่สองปีก่อนเคยมีเพื่อนชวนไปเที่ยวญี่ปุ่นนานประมาณสัปดาห์นึงด้วยงบประมาณห้าหมื่นหรือเจ็ดหมื่นนี่แหละ ผมจำไม่ได้ ที่บ้านผมก็พยายามดันให้ผมไป แต่ตอนนั้นงกครับ บอกว่าแพงอะ อยากไปฟรี แม่ผมนี่สวนเลย มันจะมีที่ไหนให้ไปญี่ปุ่นฟรีแบบไม่ต้องเสียอะไร (เออ ก็จริง&hellip;) สองปีต่อมา ทะด๊า! เที่ยวญี่ปุ่นฟรีจ้า แต่ต้องไปนำเสนอโปรเจ็กต์ด้วย (ฮา)</p> <p>การแข่งขันนี้เป็นการแข่งระดับนานาชาติ ชื่อเต็ม ๆ คือ NAPROCK 8th International Programming Contest ซึ่งภายในงานแบ่งการแข่งเป็นสามประเภท คือ Competition เป็นการแข่งแก้ Puzzle game ต่อมาคือ Theme คือทางกรรมการจะกำหนดธีมโปรเจ็กต์มาให้ แล้วให้ทำภายใต้หัวข้อนั้น ๆ โดยปีนี้เป็นธีมกีฬา ส่วนหัวข้อสุดท้ายและเป็นหัวข้อที่ผมลงแข่งคือ Original ไม่กำหนดหัวข้อ ทำอะไรก็ได้ เน้นความแปลกใหม่ ไม่ซ้ำใคร</p> <p>เรื่องรายละเอียดโปรเจ็กต์ผมขอข้ามไปละกัน หากอยากรู้ให้ตามไปอ่านที่ลิงค์ท้ายบทความครับ ในบทความนี้ขอพูดเรื่องการไปท่องญี่ปุ่นอย่างเดียว</p> <h3 id="intro">Intro</h3> <p>//อ้าว ก่อนหน้านี้มันไม่ใช่ Intro หรอ&hellip;</p> <p>ต้องบอกก่อนเลยว่า นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เดินทางไปญี่ปุ่น และเป็นทริปที่สองที่ได้นั่งเครื่องบิน ครั้งแรกของการนั่งเครื่องเป็นการไปลงแข่งหุ่นยนต์ที่ภาคใต้ คือ มันก็ไม่รู้สึกตื่นเต้นนะ เพราะไม่รู้ตื่นเต้นอะไร แต่จริง ๆ ในใจลึก ๆ ก็ตื่นเต้น ออกอาการมากตอนกำลังจะขึ้นบินจากไทย (ฮา)</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/can-be-possible-to-find-soulmate-by-programmatically/Sat, 10 Sep 2016 17:31:05 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/can-be-possible-to-find-soulmate-by-programmatically/<p>เมื่อกี้อึอยู่ในห้องแห่งความคิด (ห้องน้ำ) ละคิดว่าถ้าเราทำระบบที่ดึงทวิตของเราเป็นฐานการค้นหาแล้วไปดึงทวิตคนอื่นมาเทียบเพื่อหาเนื้อคู่ หรือคนที่เข้ากับเราได้จะเป็นไปได้ไหม</p> <p>ส่วนที่บอกว่า &ldquo;เอาทวิตมาเทียบ&rdquo; ไม่ได้หมายถึงดึงคำแล้วมาเช็คว่าทวิตคำในหัวข้อไหนเหมือน ๆ กันบ่อยไหม แต่เทียบกันในระดับความหมายของประโยค ผมไม่มั่นใจว่ามันสามารถเรียกว่าเป็นการทำ Natural Language Processing (NLP) ได้ไหม คือไม่ได้เทียบคำต่อคำ แต่เทียบในสิ่งที่เจ้าของทวิตนั้นพยายามสื่อ</p> <p>แล้วทำไมต้องเป็นทวิตเตอร์ เพราะจากการที่เล่นทวิตเตอร์ (Twitter) มายาวนาน (ห้าปีนานพอไหม) โดยส่วนตัวคิดว่า ทวิตเตอร์เป็น Social Network ที่สามารถดึงเอกลักษณ์, ความคิด ของตัวบุคคลออกมาได้ดีกว่าสื่อออนไลน์อื่น ๆ เช่น Facebook ที่คนมักสรรสร้างภาพลักษณ์เพื่อพยายามอวดชาวบ้านชาวช่อง ซึ่งในกรณีนี้ก็นับเฉพาะคนที่เล่นทวิตเตอร์ และทวิตข้อความจริง ๆ ไม่ใช่พวกเข้ามาสไลด์อ่านไปวัน ๆ แล้ว Retweet หรือพวกปั่นเทรนด์</p> <p>อย่างที่ผมเข้าใจ ผมคิดว่ามันน่าจะมีงานวิจัยหรือระบบทำนองนี้อยู่แล้ว ที่ดึงหัวข้อหรือความหมายของประโยคสักประโยคขึ้นมา แต่เท่าที่เห็นเหมือนจะมีแต่ภาษาอังกฤษเป็นหลัก และปัญหาของปัญหานี่ (ปัญหาเซปชั่น) ก็คือมันคงดึงแค่ความหมายของประโยคมาหาเนื้อคู่ด้วยไม่ได้ แต่ต้องดึงอารมณ์หรือความรู้สึกที่แฝงอยู่ในนั้นออกมาด้วย เพราะคนเราจะคบกันคงไม่ได้คบกันแค่เพราะคุยเรื่องเดียวกัน แต่ต้องคุยเพราะอารมณ์เข้ากันได้ด้วย</p> <p>แต่คำถามที่เด้งในหัวต่อมาคือ คนเราเลือกเนื้อคู่ด้วยเหตุผลไหนมากกว่ากันระหว่าง เลือกคนที่เหมือนกับเรา เพราะเข้ากันได้ดี หรือเลือกคนที่ต่างกับเราพอสมควรเพื่อเรียนรู้กันและะสนุกไปด้วยกัน เอาจริง ๆ ถ้าต้องการทำระบบแบบนี้จริง ๆ และมีความรู้เรื่อง NLP, Machine learning หรือศาสตร์ทำนองนี้ก็อาจจะยังไม่พอ ก็คงต้องมีประสบการณ์ความรัก หรือไปหางานวิจัย, สถิติ และประสบการณ์ตรงจากคนที่ประสบความสำเร็จทางความรักอีกอยู่ดี (นี่ไม่เคยมีแฟนจ้า สรุปและให้เหตุผลแง่ความรักไม่ได้เลย)</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/note-gossips-sweet-lips-moscato-2014/Sat, 03 Sep 2016 12:41:36 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/note-gossips-sweet-lips-moscato-2014/<p><strong>คำเตือน</strong> บทความความนี้ไม่ใช่การรีวิวแบบเป็นทางการพร้อมข้อมูลรายละเอียดแม่นยำ เป็นเพียงบันทึกเล็ก ๆ ของคนที่พึ่งลองเลือกซื้อไวน์เองครั้งแรก</p> <h3 id="intro">Intro</h3> <p>ส่วนนี้มีแต่น้ำ ข้ามได้ครับ ถ้าไม่อยากอ่าน</p> <p>ผมรู้จักไวน์ตัวนี้ครั้งแรกเมื่อเดือนก่อน หลังจากไปมวกเหล็กแล้วเพื่อนแม่ได้ซื้อไวน์มาให้ผมกินระหว่างนั่งกินข้าว แต่คราวนั้นเป็น Gossips Sweet Lips Syrah &amp; Dolcetto 2013 ตอนได้ชิมครั้งแรกก็รู้สึกชอบ เพราะออกรสหวาน (ซึ่งผมชอบกินรสหวานอยู่แล้ว) และไม่แรงเท่าไหร่</p> <p>เมื่อหลายวันก่อน ระหว่างเดินหาซื้อขนมปังใน Villa market ก็พบตัว Gossips Sweet Lips Moscato 2014 นี้เข้า ซึ่งสาเหตุหลักที่ซื้อคือ อยากลอง เพราะตัวผมเองก็ไม่เคยกินไวน์ขาวหวานมาก่อน ตัวนี้ซื้อจาก Villa market ราคา 490 บาท ซึ่งไม่ชัวร์ว่ามันถูกหรือแพงตามมาตรฐานทั่วไป แต่อย่างน้อยก็ถูกกว่าขวดก่อนที่เจียดเงินไปซื้อเองในราคา 700 หรือ 900 บาท</p> <p>หลังจากผ่านไปเกือบสัปดาห์ ก็หาเพื่อนมาร่วมกินได้ เลยถือโอกาสเปิด ซึ่งปัญหาของผมคือไม่มีถังแช่ไวน์ - เพราะอย่างที่เข้าใจคือ ไวน์ขาวต้องแช่ในอุณหภูมิต่ำกว่า 10 องศาเซลเซียส - และถังเดียวในห้องผมคือ ถังสำหรับซักผ้า เลยไม่ขอใช้ดีกว่า ในท้ายที่สุด ผมจึงใช้วิธีเอาผ้าชุบน้ำ หุ้มขวดและนำเข้าช่องฟรีสไว้ ก็ไม่มั่นใจว่าดีหรือแย่ แต่ตอนนำออกมาก็เย็นในระดับนึง แต่ไม่เย็นจัด</p> <h3 id="รสชาต">รสชาติ</h3> <p>ในเรื่องรสชาติ สำหรับผมก็ค่อนข้างใช้ได้ ตัวผมไม่ใช่คนกินเหล้า เลยไม่ชอบเครื่องดื่มที่แอลกอฮอล์เข้มเกิน ซึ่งสำหรับขวดนี้ก็เบาใช้ได้ กินกันไปครึ่งขวดก็ไม่รู้สึกอะไร</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/my-opinion-of-activities-under-sotus/Thu, 18 Aug 2016 17:07:02 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/my-opinion-of-activities-under-sotus/<p>เป็นความเห็นของผมจากเฟสบุ้คครับ คิดว่ามันยาวพอเอามาตั้งเป็นโพสต์ได้ เป็นความเห็นต่อกระทู้นี้ครับ <a href="https://pantip.com/topic/35499064">http://pantip.com/topic/35499064</a></p> <p>เอาจริงล่ารายชื่อนี่ก็ไม่เห็นด้วย แต่ก็ไม่ได้แสดงความเห็นไป จริง ๆ แล้วตามเนื้อหาภายในกระทู้นี้บอก ล่ารายชื่อมันไม่ได้สร้างความรู้จักขึ้นมามากพอเป็นประเด็นสำคัญ แต่คิดว่ามันมีเพื่อให้รุ่นพี่ได้เจอน้อง เพราะรุ่นพี่อยากเจอแต่ไม่กล้าเข้าหาหรือโอกาสการพบเจอก็น้อย เพราะงั้นการให้น้องเข้ามาหาคงเป็นวิธีที่ง่ายกว่า และตามที่จขกท.กล่าวไว้ ความสัมพันธ์บางอย่างและการเผยชื่อให้ มันเป็นเพียง &ldquo;ความสัมพันธ์ฉาบฉวย แค่ความแปลกหน้า ไม่ได้เรียกสนิทกันเลยเราจะกล้าเรียกหากัน&rdquo;</p> <p>อีกประเด็นที่พบเห็นบ้างในรั้วมหาลัยตอนนี้คือ ป้ายชื่อใหญ่ ๆ อันนี้สรุปโดยส่วนตัวว่ามันไม่ได้เกี่ยวกับการที่พี่อยากรู้ว่าน้องเป็นใครหรอก มันเป็นการอยากกดทับผู้ด้อยกว่าทางอำนาจและดันตัวเองให้ดูมีอำนาจผ่านกรรมวิธีการกดทับบางอย่าง</p> <p>สาเหตุนึงที่ปฏิเสธไม่เอาสายรหัสเพราะไม่อยากเจอเควสแปลก ๆ เอาจริงแค่ให้เดินไปทำอะไรแปลก ๆ กลางที่สาธารณะหรือให้ใส่อะไรที่ระบุไว้แปลก ๆ ก็ดูแย่พอแล้ว มีเพื่อนที่เป็นมิตรสหายจากมหาลัยชื่อดังในกทม.แห่งหนึ่งเล่าว่าโดนพี่รหัสให้ไปเล่นมุกเสี่ยวให้ชายแปลกหน้า เป็นเราเราคงขอตัดสายจบ ทะด๊า ไม่เคารพความรู้สึกนึกคิดส่วนบุคคล</p> <p>สุดท้ายเรื่องการทักทายทำความรู้จักก็คงเป็นทางเลือกส่วนบุคคล บางคนอาจชอบการล่าลายเซ็นเพราะทำให้รู้จักคนเยอะ บางคนอาจไม่ชอบเพราะมันต้องไปรู้จักคนแบบโดนบังคับ แต่ก็ถ้าไม่ชอบก็ปฏิเสธเลิกทำโดยตรง อันนี้ก็แล้วแต่คนลงไปอีก แต่สำหรับเรา เรารู้จักเพื่อนในคณะท่านหนึ่งเพราะเห็นสติ๊กเกอร์ที่แล็ปท็อปเลยเดินเข้าไปทักเรื่อง Docker หรือ AngularJS นี่แหละ</p> <p>ทั้งหมดมันก็เท่านั้นแหละครับ</p> <p>ป.ล. กระทู้นี่จขกท.ส่งมาให้ผมโดยที่ผมไม่รู้จักเขา ตัวผมก็งงว่าเขาเป็นใครอยู่เลย&hellip;</p> <p>ป.ล.ล. อ่อ เอาจริงนี่เห็นการพกสมุดเชียร์แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่ามันเป็นการกดทับทางอำนาจหรือชนชั้นแบบนั้นโดนมาจากจิตสำนึกซึ่งไม่ได้ยั้งคิดด้วยหรือไม่ เหมือนเป็นการแบ่งแยกว่าใครมาใหม่ใครอยู่ก่อนมากกว่า ไม่ได้มีความสำคัญเชิงขนบธรรมเนียมอันดีงามอะไรนั่นเลย</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/improve-working-performance-with-pomodoro/Tue, 21 Jun 2016 05:53:47 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/improve-working-performance-with-pomodoro/<p>เนิ่นนานมาแล้วมีตำนานกล่าวว่า ยิ่งทำงานนานแปลว่ายิ่งขยัน เพราะยิ่งทำงานนานก็แปลว่ายิ่งทำงานได้เยอะ แต่ตามความจริงมนุษย์เราไม่สามารถจดจ่อกับสิ่งใดนาน ๆ มากได้ อย่างมากสุดก็ราว ๆ 2 ชั่วโมง หลังจากนั้นร่างกายจะเริ่มเบลอ และต้องการพักผ่อน ทำให้ไม่สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพตามสมควร เพราะฉะนั้น การทำงานติดต่อกันเป็นเวลานานไม่ได้เพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานเท่าที่ควร (ยกเว้นแต่ต้องการหลอกหัวหน้างานว่าเรานั่งทำงานติดโต๊ะตลอด)</p> <p>&hellip;แล้ว ทำยังไงถึงจะเป็นวิธีที่ดีในการนั่งทำงานนาน ๆ และคงประสิทธิภาพในการทำงานอย่างสม่ำเสมอ ครับ วันนี้ TV Direct ขอนำเสนอเทคนิคการจัดการเวลาแบบ Pomodoro เป็นสินค้าที่คุณต้องชอบแน่นอน</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/VAjVZgS.png"/> </figure> <h3 id="มาเรมทำความรจก-pomodoro-กน">มาเริ่มทำความรู้จัก Pomodoro กัน</h3> <h4 id="pomodoro-คออะไร">Pomodoro คืออะไร</h4> <p><strong>Pomodoro</strong> เป็นชื่อเรียกเทคนิคการบริหารเวลา ถูกคิดขึ้นมาโดย <strong>Francesco Cirillo</strong> สมัยเรียนหนังสือ โดยพี่แกบอกว่า สมัยเรียนหนังสือรู้สึกว่ากลับบ้านมาเหมือนไม่ได้อะไรเลยกับการเรียน เพราะถูกรบกวนและถูกดึงความสนใจจากสภาพแวดล้อมรอบตัวบ่อยครั้ง พี่แกจึงคิดว่า จะสามารถเรียนแบบไม่วอกแวกสัก 10 นาทีแบบ เรียนจริง ๆ ไม่สนอย่างอื่นรอบตัวเลยได้ไหม พี่แกเลยพยายามหาอุปกรณณ์ที่จะเช็คว่าพี่แกเรียนได้ 10 นาทีจริง ๆ จึงไปพบกับอุปกรณ์ในห้องครัว เป็นนาฬิกาจับเวลาทรงมะเขือเทศ เรียกกันว่า Pomodoro (มาจากภาษาอิตาเลี่ยนแปลว่ามะเขือเทศ) เลยกลายเป็นที่มาของการใช้คำนี้นั่นเอง</p> <p><strong>เทคนิคของ Pomodoro</strong> คือ การทำงานต่อเนื่องยาว 25 นาที และพักช่วงสั้นก่อนกลับไปทำงานต่อ ซึ่งจะเรียกหนึ่งรอบนี้ว่า Pomodoro</p> <p>สาเหตุว่าทำไมต้องเป็น 25 นาที เป็นเพราะมี<strong>ผลการศึกษารับรองว่าช่วง 25 นาทีเป็นช่วงเวลาที่เราจะมีสมาธิกับงานได้ดีที่สุด</strong> หลังจากนั้นสมองจะเริ่มเสียสมาธิและไม่สามารถจดจ่อกับงานได้</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/who-are-wannabe-intern-since-first-year/Sat, 04 Jun 2016 16:47:16 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/who-are-wannabe-intern-since-first-year/<p>สวัสดีครับ ชื่อบล็อกเพื่อนตั้งให้ครับ&hellip; คิดไม่ออก ไม่รู้หาอะไรเกร๋ ๆ ตั้งเป็นชื่อบทความเด็กฝึกงานแบบผมดี เพื่อนเลยให้ชื่อนี้มา</p> <p>ก็สวัสดีครับ ตอนนี้อยู่ในสถานะเด็กฝึกงานที่ BEM หรือ บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ตำแหน่งอะไรผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน&hellip; คือต้องบอกว่าไม่ได้รับแจ้งตำแหน่งเป็นทางการ เลยไม่กล้าสรุปเองว่าตัวเองอยู่ตำแหน่งอะไร แต่ถ้าพูดกันจริง ๆ ก็คือตอนนี้เป็น Web Developer (PHP)</p> <p>เริ่มฝึกมาประมาณหนึ่งสัปดาห์ครับ เลยถือว่าบล็อกนี้เป็นบล็อกเปิดงานเลยเกี่ยวกับการฝึกงานในชีวิตเด็กปึหนึ่งขึ้นปีสอง เรื่องการเข้ามาฝึกไงและได้เงินตอบแทนเท่าไหร่ขอข้ามไปละกันครับ ไปพูดว่าใช้ชีวิตยังไงกันดีกว่า ตอนนี้ก็กลายเป็นพนักงงานออฟฟิศเต็มตัว ต้องตอกบัตรเช็คเวลาเข้าออกเหมือนทั่วไปเป๊ะ เข้างาน 8.30 น. ออกงาน 17.30 น.</p> <h4 id="การเดนทาง">การเดินทาง</h4> <p>ตอนนี้เหมือนมีบ้านสองหลังครับ หอ กับ บ้านจริง ๆ เวลาเดินทางมาทำงาน ถ้ามาจากบ้านก็ต้องสี่ต่อกันเลย คือ วินมอเตอร์ไซค์ - เรือ - BTS - ARL ส่วนถ้ามาจากทางหอที่ลาดกระบังก็จะเหลือสองต่อครับ คือ สองแถว - ARL ถึงเลย แต่ส่วนใหญ่กลายเป็นแม่ไปรับไปส่งแทน เพราะใกล้ที่ทำงานแม่ด้วย</p> <p>ปกติเรียน 9.00 น. ตื่นเจ็ดโมง ชิล ๆ ไปเรียนไม่เคยสาย แต่ตอนนี้ต้องเปลี่ยนมาตื่นตีห้าครึ่ง หรือหกโมงถ้ามาจากลาดกระบัง พึ่งผ่านมาสัปดาห์เดียวก็รู้สึกแล้วว่าเหนื่อยมากกับการต้องตื่นเช้าแล้วเบียดผ่านผู้คนเพื่อไปเข้างาน เพราะสมัยมัธยมอยู่โรงเรียนประจำไม่เคยเจอแบบนี้เลย กลายเป็นเหมือนมาเข้าใจความรู้สึกมนุษย์เงินเดือนที่ต้องตื่นเช้าเข้างาน ไม่แปลกใจเลยว่าตอนเย็น ๆ เลิกงานทำไมคนเหล่านี้ดูเหนื่อยหน่ายกันนัก</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/my-opinion-to-first-junior-activitiy/Mon, 09 May 2016 06:17:00 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/my-opinion-to-first-junior-activitiy/<p>ถ้าถามว่าให้ยกเลิกกิจกรรมรับน้องไหม (เหมารวม ๆ ไปกับเชียร์) ก็ต้องขอบอกว่า &ldquo;ไม่&rdquo; เพราะกิจกรรมพวกนี้ทำให้คนเจอกันได้มากขึ้น และต้องคำนึงถึงว่ามีกลุ่มคนที่ไม่สามารถทำความรู้จักกับผู้อื่นได้โดยไม่มีกิจกรรมเป็นตัวเชื่อมโยง</p> <p>แต่ในทางกลับกันก็ต้องมองถึงความแตกต่างว่ามีคนอีกหลายคนที่ไม่ต้องการร่วมกิจกรรม และไม่อยากมีส่วนร่วมกับกิจกรรมแบบนี้ เช่น สันทนาการ (คนมักเข้าใจว่าแค่ได้ร้องเล่นเต้นรำก็หายเครียด ได้พักผ่อน แต่นี่คือตัวอย่างของคนที่ความคิดแคบ เพราะสำหรับบางคนการได้พักผ่อนคือการได้อยู่คนเดียว หรือนั่งเล่นเกมกับเพื่อนในกลุ่ม)</p> <p>ทุกวันนี้ตัวกิจกรรม (มองจากภายในคณะตัวเอง) ไม่สามารถประเมินได้ว่าประสบความสำเร็จหรือไม่ เพราะไม่สามารถคำนึงถึงเป้าหมายได้ โดยตัวกิจกรรมยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่า คำว่า &ldquo;สามัคคี&rdquo; คืออะไร มันเลยไม่สามารถบอกได้ว่าบรรลุเป้าหมาย อีกทั้งกิจกรรมใช้การบีบบังคับเชิงสังคม (เช่น การใช้คำว่า ว่าที่รุ่น XX) จึงตัดสินไม่ได้ว่าจำนวนคนที่เข้ามา คือ จำนวนคนที่สนใจจริง ๆ</p> <p>อีกประการ คือ เรื่องสายรหัสนิดหน่อย (อันนี้สงสัยส่วนตัว) ตัวสายรหัสโดยพื้นฐานของกิจกรรมนี้ในภาพรวม (หลาย ๆ มหาลัยในประเทศนี้) คือการสร้างความคุ้นเคยและความช่วยให้เด็กใหม่ที่เข้ามา แต่สายรหัสของบางมหาลัย ต้องผ่านกิจกรรมเชียร์หรือรับน้องก่อน ทำให้เกิดการขัดแย้งว่า จะช่วยให้ปรับตัวได้ดีขึ้น แต่ต้องผ่านพิธีกรรม / กิจกรรม บางอย่างก่อน ดังนั้นมันเลยไม่ทำให้วัตุประสงค์ของสายรหัสสำเร็จได้ ? เป็นเพียงการรับเด็กใหม่ที่ผ่านการยอมรับทางพิธีกรรม</p> <p>ความจริงย้อนไปแต่ไหนแต่ไร ตั้งแต่มัธยม (มีสายรหัสเหมือนกันทั้งห้องและสายโรงเรียนและสายห้องวิทย์ เยอะมาก) ก็ไม่ได้เห็นด้วยเรื่องสายรหัสอยู่แล้ว เพราะมองว่าดูเป็นการสร้างสภาวะแวดล้อมที่ให้เกิดการสนับสนุนช่วยเหลือเพียงเฉพาะคนภายใต้สายตนเอง คิดว่าการสร้างสภาวะแบบนี้คล้ายการสร้างเส้นสาย หรือตามแต่จะคิดกัน ตนเองเคยได้อ่านบทความเรื่องการจัดการเด็กใหม่โดยปราศจากสายรหัสของมหาลัยแห่งหนึ่งในยุโรป ใช้วิธีการให้นศ.เก่าที่อยู่มาก่อน (ไม่อยากใช้คำว่ารุ่นพี่เพราะ นศ.ใหม่บางคนก็แก่กว่า) เข้าไปนั่งกินข้าวร่วมโต๊ะกับนศ.ใหม่เพื่อการรู้จักอย่างทั่วถึงแทน</p> <p>ตอนแรกกะเขียนนิดเดียวแล้วยาวเลย ความจริงเคยพูดคุยประเด็นรับน้องหรือเชียร์กับมิตรสหายท่านหนึ่งว่า ถ้าเด็กไทยและคนไทย มีวิจารณญาณมากพอ และคิดวิเคราะห์เป็นกว่านี้จะเห็นว่ากิจกรรมเชียร์ที่ทำอยู่นี้มันไม่ได้ให้ผลดีชัดเจนและควรเปลี่ยนหลาย ๆ อย่างในตัวกิจกรรม เช่น เลิกคิดได้แล้วว่าการให้ทุกคนมานั่งเต้นทำกิจกรรมฐานด้วยกัน จะสร้างความ Unity ได้ในระยะยาว เพราะความเป็นอันหนึ่งอันเดียว กับ ความสามัคคียามทำงาน เป็นคนละอย่างกัน ทุกคนคิดต่างกันจึงต้องมีการโต้เถียงกัน ไม่ถูกกัน มันจึงไม่มีทางเกิดความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้ แต่ทุกคนสามารถเกิดความสามัคคีกันและมองข้ามเรื่องส่วนตัวเพื่อทำงงานของภาพรวมให้สำเร็จได้</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/we-study-is-forwhat/Mon, 09 May 2016 06:07:19 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/we-study-is-forwhat/<p>กำลังจะอ่านหนังสือแล้วขี้เกียจเลยเดินไปดูต้นไม้ตัวเองที่ระเบียงแล้วคิดอะไรบางอย่างออก</p> <p>วิชาโครงงาน หรือ IS หรือแล้วแต่พวกคุณจะเรียกกัน ผมก็ไม่รู้มันมีขึ้นมาเพื่ออะไร แต่ถ้าใช้ความโนส่วนตัวคิดว่ามีเพื่อการสอนให้เด็กเรียนรู้ และฝึกสังเกต สรุปผลตามแนวทางหลักวิทยาศาสตร์ คิด วิเคราะห์ แยกแยะ</p> <p>ปัญหาของวิชานี้ที่เจอสมัยอยู่โรงเรียนเก่า คือ ทำโครงงานง่ายไปไม่ผ่าน เลยตั้งข้อสงสัยว่า ในเมื่อจุดประสงค์คือการให้ได้ฝึกสังเกต วิเคราะห์ สรุปผล แล้วทำไมความยากง่ายของหัวข้อโครงงานถึงมาเกี่ยวข้องด้วย ทำไมโรงเรียนต้องพยายามผลักดันให้เด็กทำโครงงานที่ดูยาก ทั้ง ๆ ที่เริ่มจากโครงงานง่าย ๆ ก่อนแล้วค่อยดันเด็กไปสู่รายละเอียดที่น่าสนใจขึ้นก็ได้</p> <p>ประสบการณ์ตรงจากการเห็นอาจารย์ปฏิเสธโครงงานวัดปริมาณวิตามินซีในน้ำผลไม้ ชื่อหัวข้ออาจดูง่ายสำหรับโครงงานม.หก เพราะทำกันมาตั้งแต่ม.สาม แต่ทำไมอาจารย์ที่ปรึกษาในตอนนั้นไม่ให้เด็กลองทำหัวข้อนี้ดูก่อน แล้วค่อยเสริมรายละเอียดที่น่าสนใจขึ้น เช่น ได้ปริมาณวิตามินซีในน้ำผลไม้มาแล้ว ทีนี้ลองมานั่งหาความสัมพันธ์กับส่วนประกอบของเครื่องดื่ม</p> <p>สรุป สุดท้ายวิชาโครงงานได้อะไร ได้โครงงานเจ๋ง ๆ ไว้แข่งกับโรงเรียนอื่น หรือ ได้โปรดักส์ดี ๆ มาไว้ใช้งาน หรืออยากให้เด็กฝึกวิเคราะห์ปัญหากันแน่</p> <p>ป.ล. ความจริงความยากง่ายของโครงงานไม่ได้เกี่ยวกับผลกระทบต่อสังคม เช่น ย้อนไปหลายปีก่อนมีประเด็นเด็กประถมในต่างประเทศทำโปรเจ็กต์วิทยาสตร์ดังไปทั่วประเทศ เรื่อง วัดคุณภาพน้ำแข็งในร้านฟาสต์ฟู้ดชื่อดังกับน้ำในชักโครก ซึ่งผลออกมาคือ สกปรกเท่ากัน&hellip; แต่โครงงานนี้สร้างผลกระทบเป็นข่าวไปได้ในวงกว้างพอสมควรเลย</p> <p>ข่าวเกี่ยวกับโครงงานตรวจเชื้อในน้ำแข็ง <a href="http://abcnews.go.com/GMA/OnCall/story?id=1641825&amp;page=1">http://abcnews.go.com/GMA/OnCall/story?id=1641825&amp;page=1</a></p>https://blog.cloudian.in.th/posts/noob-gardener-1/Sun, 03 Apr 2016 07:43:33 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/noob-gardener-1/<p>ผ่านมาประมาณสองสัปดาห์นับจากเริ่มปลูกต้นไม้แบบจริง ๆ จัง ๆ ครั้งแรก ก็ลองพยายามฝึกสังเกตอะไรให้มากขึ้นเรื่อย ๆ จนเมื่อสัปดาห์ก่อนดอกมะลิดอกแล้วก็บานแล้ว (มันบานตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว แต่พึ่งมาเขียนบล็อกสัปดาห์นี้&hellip;)</p> <h4 id="สงเกตการรดนำ">สังเกตการรดน้ำ</h4> <p>ก่อนหน้านี้ต้นมะลิมีดอกติดมาประมาณสี่ดอกได้ แต่ว่าเป็นเรื่องน่าสังเกต (ซึ่งตอนสุดท้ายเป็นความผิดตนเอง) ว่าดอกมะลิเมื่อกำลังจะบาน จะเป็นรอยแดง ๆ ประกอบกับใบไม้มีอาการหงิกงอนิดหน่อย ในตอนแรกผมไปหาข้อมูลว่าและคาดว่าอาจจะติดพวกแมลงบางอย่างมา แต่หลังจากลองไปเรื่อย ๆ สังเกตเห็นว่า ดอกไม้ที่กำลังจะบานแล้วร่วง เป็นดอกที่ผมรดน้ำในช่วงมันกำลังบานพอดี ส่วนดอกที่เหลือรอดมาดอกเดียว (ดอกในรูปล่าง) ผมไม่เคยรดน้ำที่ตัวดอกมันเลย เพราะกิ่งมันยื่นออกมานอกกระถาง ผมกลัวรดแล้วทำให้พื้นเปียก</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/piDghpo.jpg"/> </figure> <h4 id="สรป">สรุป</h4> <p>จากการสังเกตข้างต้นผมเลยได้ข้อสรุปแบบบ้าน ๆ มาว่า เวลาต้นมะลิติดดอก (กรณีนี้ต้นเล็กพึ่งโต) ถ้าดอกพึ่งติดแล้วเป็นดอกตูม ๆ แบบรูปด้านล่าง คือให้รดน้ำได้ตามปกติ (ปกติผมลดจากยอดต้นเลยเพราะยังไม่สูงมาก) แต่ถ้าดอกเริ่มกำลังจะบานแล้ว เริ่มแตกออกต้องพยายามเลี่ยงไม่รดน้ำโดนดอกเหล่านั้น</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://pirun.ku.ac.th/~b5310102841/%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%A1%E0%B8%B0%E0%B8%A5%E0%B8%B4.jpg"/> </figure> <p>เท่ากับว่าก็เหมือนจะได้ความรู้ใหม่ ๆ จากการสังเกตการปลูกต้นไม้มา ซึ่งผมไม่รู้ว่าพวกหลักการรดน้ำต้นไม้พวกนี้มันอาจจะมีเขียนในตำราที่ไหนอยู่แล้ว แต่ผมหาจากเน็ตไม่ค่อยเจอคนพูดถึงผมเลยมาลองสังเกตเอง</p> <p>ส่วนต้นโป๊ยเซียน (Poi~) ตอนนี้ก็กำลังโตไปได้ดี นอกเสียแต่ว่าต้นดอกเหลือตอนนี้ใบเหลืองไปหน่อย อาจจะเพราะผมรดน้ำเยอะไป ตอนนี้พยายามรดน้ำน้อยลง (กะไม่ค่อยถูก&hellip;) แล้วก็เหมือนจะดีขึ้น</p> <p>เรื่องของแสงแดด ตอนนี้นับว่าเป็นเรื่องดี เพราะแดดที่ส่องมายังระเบียงตอนนี้เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนทำให้ต้นไม้โตดีขึ้น ต้นมะลิที่ผมลองแต่งกิ่งไปก็เหมือนจะแตกกิ่งอ่อนออกมาโตขึ้น (อ่านมาเหมือนเขาบอกต้นที่พึ่งปลูกไม่ควรตัดแต่งกิ่งมาก เหมือนผมจะไปตัดมันมาแล้ว&hellip;) ส่วนโป๊ยเซียนก็กำลังสูงขึ้นและออกใบใหม่เรื่อย ๆ ครับ</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/UVPGSUd.jpg"/> </figure> <p>ป.ล. ล่าสุดผมลองเอากากกาแฟที่ขอมาจากร้านกาแฟที่คณะผมมาลองผสมน้ำรดน้ำต้นไม้ดู แต่รดไปได้แค่ครั้งเดียว&hellip;</p> <p>ผมเผอิญเจอสูตรผสมปุ๋ยกาแฟแบบไม่ต้องหมัก คือ แค่ผสมกากกาแฟที่เปียกประมาณ 1 กระป๋องนมผสมน้ำ 5 ลิตร ไว้รดต้นไม้ที่ชอบความเป็นกรด</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/noob-gardener-0-stardew-valley-in-real-life/Wed, 16 Mar 2016 08:48:39 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/noob-gardener-0-stardew-valley-in-real-life/<p>ช่วงนี้ Stardew Valley กำลังฮิตอย่างแรงมาก เกิดเป็นกระแสทั่วบ้านทั่วเมือง ทั่วราชอาณาจักร เปิด Steam ทีก็ออนเกมนี้พร้อมกันเป็นห้าหกคน นับว่าเป็นกระแสเกมปลูกผักที่มาแรงมากจริง ๆ ผมก็ซื้อมาเล่นประมาณสัปดาห์กว่าแล้ว แต่ก็หยุดเล่นไปก่อนเพราะงานกำลังยุ่ง (งานท่วม แต่ก็ขี้เกียจทำ&hellip;)</p> <p>ตอนที่พึ่งเลือกหอ กำลังจะเข้าปีหนึ่ง เคยคิดเล่น ๆ ไว้ว่าอยากปลูกต้นไม้ตรงระเบียงสวย ๆ ทำสวนเล็ก ๆ แบบพวกอยู่คอนโดเขาทำกัน ระเบียงหอมันมีพื้นที่ประมาณ 3.1 x 1 เมตร และอีกอย่างคือส่วนตัวแล้วชอบต้นไม้ ชอบอะไรเขียว ๆ ชอบป่าอะไรพวกนี้ ที่บ้านก็มีที่ปลูกต้นไม้อยู่บ้าง แต่ก็แทบไม่เคยไปช่วยรดน้ำเลยตั้งแต่ขึ้นมัธยมปลายมา</p> <p>ช่วงย้ายหอมาอยู่แรก ๆ ก็เลยลองทำตามที่อยากจากการลองฝึกปลูกต้นไม้เองดูก่อน เป็นต้นไม้ที่เหมือนจะปลูกง่าย ๆ มี</p> <ul> <li>พลูด่าง 1 ต้น</li> <li>ตะบองเพชร 3 ต้น</li> <li>คุณนายตื่นสาย 1 กระถาง</li> </ul> <p>อัพเดตจากวันนี้ คือ ตะบองเพชรตายไปสอง&hellip; คุณนายตื่นสายโดนนกพิราบคาบไปกินเรียบ&hellip; ก็นับว่าเป็นการเรียนรู้ที่เหมือนจะดีครับ ส่วนพลูด่างนี่งอกเอางอกเอา ตัดไปหลายรอบละ ไม่รู้เหมือนกันว่ามันมีวิธีตัดแบบดี ๆ ไหม แต่ไม่ได้อ่าน ก็เลยตัดเถาวัลย์ที่ยื่นออกมาทิ้ง แล้วกะว่าจะหาไม้มาปักให้มันเลื้อยแล้ว จะดูเป็นระเบียบ</p> <p>ล่าสุดหลังจากต้นไม้ตายไปสามต้น! ก็เริ่มอยากหาหนูทดลองมาเพิ่มอีก (ฮา) และแล้วก็เหมือนจังหวะดีที่มหาลัยจัดงานพืชสวน คล้าย ๆ งานตลาดขายของกิน แต่มีขายต้นไม้พวกนี้ด้วย เลยได้ไปเดินดูกับแม่ เผื่อกะหาต้นไม้มาปลูกเพิ่ม</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/thailand-ctf-story/Mon, 12 Oct 2015 15:44:39 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/thailand-ctf-story/<p>ไม่นานมานี้พึ่งผ่านไปกับการแข่ง Thailand CTF ซึ่งเป็นการแข่งที่ดีที่สุดเท่าที่เคยแข่งมาเลย ทั้งเรื่องงบประมาณ และการทำงานของผู้จัดงาน นี่ก็เลยเอามาเขียนบล็อกเล่าให้ฟัง เก็บไว้เป็นประสบการณ์</p> <h3 id="ctf-คออะไร">CTF คืออะไร</h3> <p>CTF นั้นย่อมา Capture The Flag โดยธงที่ว่านี้ไม่ใช่ธงผ้าใบสี ๆ นะครับ แต่เป็นข้อความที่ซ่อนอยู่ ที่ผู้เข้าแข่งขันต้องหามาให้ได้ โดยในการแข่ง CTF ธงเหล่านี้จะซ่อนอยู่ในโจทย์ต่าง ๆ ในโปรแกรมหรือข้อมูลที่ให้มา ผู้เข้าแข่งขันมีหน้าที่ ทำอย่างไรก็ได้ ถอดรหัส, Reverse engineering หรือวิธีการต่างๆ เพื่อเอาธงที่ว่านี้ออกมาจากไฟล์ โปรแกรม ชุดข้อมูล หรืออะไรก็ตามแล้วส่งให้กรรมการ</p> <h3 id="การแขงขน-thailand-ctf">การแข่งขัน Thailand CTF</h3> <p>การแข่งขัน Thailand CTF ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด น่าจะจัดปีนี้เป็นปีแรก จัดโดย สพธอ. (สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์) หรือ ETDA หลายคนอาาจจะไม่คุ้น (ตอนแรกผมก็ไมคุ้น) แต่ถ้าพูดชื่อ ThaiCERT น่าจะคุ้นๆหูกัน ซึ่ง ThaiCERT ก็เป็นหน่วยงานภายใต้กำกับดูแล ETDA นั้นเอง โดยทั้งสองหน่วยงานนี้เป็นผู้จัดการแข่งขันนี้ขึ้นมา</p> <p>การแข่งขัน Thailand CTF แข่งเป็นทีมไม่เกินสามคน โดยแบ่งเป็นสองรอบ คือ รอบออนไลน์ เป็นรอบคัดเลือกทีมจากทั่วประเทศให้เหลือเพียง 8 ทีม เพื่อเข้าแข่งในรอบตัดสิน โดยให้แข่งผ่านทางเว็บไซต์ โดยให้เวลาทำ 24 ชั่วโมง ตั้งแต่ 11.00 น. ของวันที่ 5 กันยายน 2558 ถึงเวลา 11.00 น. ของวันที่ 6 กันยายน 2558 ซึ่งโจทย์ก็มีประมาณ การเข้ารหัสข้อมูล, การวิเคราะห์ข้อมูล, การทำ Reverse Engineering และเกี่ยวกับ Website เมื่อคัดได้ทีมชนะเลิศคะแนนสูงสุดของประเทศแล้ว ก็จะนำมาแข่งต่อในรอบชิงชนะเลิศที่ ETDA เลย แข่งเป็นเวลาประมาณหกชั่วโมงติดกัน (ผมจำเวลาเป๊ะ ๆ ไม่ได้) โดยรอบนี้จะเป็นโจทย์จากทางทีมงานต่างประเทศที่จัดแข่ง CTF ระดับนานาชาติที่ญี่ปุ่นมาช่วยออกให้ ซึ่งผู้ชนะเลิศสองอันดับแรกจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยไปแข่งขันต่อที่อินโดนีเซีย</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/how-to-destroy-school-honor/Sat, 03 Oct 2015 12:32:30 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/how-to-destroy-school-honor/<p><figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/IE3rZ7Q.png"/> </figure> <br> ทวนประโยคเปิดเรื่องอีกรอบละกัน</p> <p>ถาม: How to ทำโรงเรียนเสื่อมเสียชื่อเสียง<br> ตอบ: ออกมาปกป้องโรงเรียนแล้วยัดขยะกลับเข้าใต้พรมให้มิดไงล่ะ!</p> <p>ความจริงเวลาเกิดเรื่องแบบนี้ในโรงเรียน เช่น โรงเรียนเกิดเรื่องแย่ๆ มีคนเอามาแฉแล้วคนแฉกลับโดนด่าว่าทำลายชื่อเสียงโรงเรียน ไม่รักดี ลอบกัด หรืออย่างไรก็ตามทีเห็นกันทั่วไป ตัวผมมักไม่อยากที่จะโทษว่าทั้งหมดเป็นความผิดของเด็กเลย ถึงแม้อยากจะโทษใจจะขาดก็ตาม แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อเด็กเหล่านี้โตมากับการสั่งสอนในสังคมที่นิยมการหมกความผิดไว้ใต้พรม และดูถูกคนที่เอาเรื่องแย่ๆขององค์กรตัวเองมาแฉ</p> <p>อันที่จริงบทความนี้เขียนเพราะได้เข้าไปอ่านในกระทู้หนึ่งในพันทิปมา (<a href="https://pantip.com/topic/34246709">https://pantip.com/topic/34246709</a>) ผมขอย่อความสั้นๆละกัน ประเด็นคือมีเด็กออกมาตั้งกระทู้ว่า &ldquo;ครูให้ทำคะแนนเสริมโดยการไปดูหนังในโรงเรื่องหนึ่งเพื่อแลกกับคะแนน&rdquo; ประเด็นแรกเริ่มอาจจะเป็นเพียงแค่ ทำไมครูต้องให้งานที่บังคับให้เสียเงินเพื่อเข้าไปดูหนังโรงด้วย แทนที่จะมอบหมายงานที่เป็นสื่อการเรียนรู้ที่เด็กทุกฐานะหากันได้ง่าย เช่น หนังสือ นิตยสาร หรือสื่อตามอินเตอร์เน็ต แต่เรื่องกลับบานปลายเมื่อเด็ก(ผู้มีความรักครูและโรงเรียน) ออกมาเม้นท์หาว่า &ldquo;เจ้าของกระทู้ทำลายชื่อเสียงโรงเรียน และทำให้ครูเสื่อมเสีย แทนที่จะได้คะแนนพิเศษกันง่ายๆ&rdquo; กลายเป็นปัญหาบานปลายเมื่อหลายคนเห็นว่าเด็กส่วนใหญ่อยากได้คะแนนง่ายๆโดยไม่ต้องทำอะไรให้ยาก จากปัญหาแค่เรื่องเงินและงาน ตอนนี้กลายเป็นการถกเถียงเรื่องปัญหาการศึกษาและสังคม</p> <p>เราเห็นอะไรจากตัวอย่างที่เล่ามาเมื่อกี้? คนที่ถูกตราหน้าว่าทำโรงเรียนเสื่อมเสีย หรือตั้งประเด็นเอง กลายเป็นไม่ได้ทำอะไร ส่วนคนที่ไม่อยากให้แฉ หรือเป็นคนที่รักโรงเรียน กลับมาแฉตัวเองโดยมิได้ตั้งใจไปเสียงั้น</p> <p>ก็เป็นอย่างที่เขาว่าเด็กส่วนใหญ่มักไม่ได้นึกคิดอะไรก่อนเอาความคิดตัวเองออกสู่โลกสาธารณะและสื่อออนไลน์ จึงไม่แปลกที่ทุกครั้งเวลาเกิดเรื่องหรือปัญหากับโรงเรียน เรามักเห็นเด็กออกมาโวยวายแบบจับประเด็นกันไม่ได้ และสุดท้ายกลายเป็นหน้าที่ครูที่ต้องรีบตามเก็บประเด็นให้หมด</p> <p>อย่างที่เกริ่มไปตอนแรก สังคมสมัยนี้ชอบให้เอาปัญหายัดใต้พรมทำให้ดูเหมือนทุกอย่างสะอาดใส แต่ทุกครั้งที่ปัญหาหลุดออกมา มันก็เหมือนจะทะลักออกมาเป็นกองๆ ทุกวันนี้สังคมเราขาดการกระตุ้นให้คนในสังคมเอาปัญหาต่างๆออกมาวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างทั่วถึงเพื่อหาวิธีการแก้ปัญหาและจัดการกับปัญหาอย่างตรงเป้าหมาย ผลสุดท้ายของการที่เราไม่เอาปัญหาออกมาพูดแล้วไปรุมโทษคนที่เอาปัญหามาพูดก็จะเป็นเพียงการไม่เอาหนองออก ปล่อยให้มันเน่าไปเรื่อยๆเท่านั้น</p> <p>ปิดท้ายกับตัวอย่างที่คนแฉไม่ได้แฉ แต่คนไม่อยากแฉดันมาแฉเสียเอง (ประเด็นดราม่ารุ่นพี่ทำร้ายรุ่นน้องในจุฬาภรณ์ เชียงราย)</p> <blockquote> <p><a href="https://twitter.com/hashtag/pcccr?src=hash">#pcccr</a> มีระบบดงตีนอยู่ในนั้นจริงๆแหละ หรือว่าไม่จริง <a href="https://t.co/DC8dXIH759">pic.twitter.com/DC8dXIH759</a></p> <p>— 「พัสวี」 (@pspspd) <a href="https://twitter.com/pspspd/status/648378824405618688">September 28, 2015</a></p> </blockquote>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-view-talay-seafood-chaam/Tue, 11 Aug 2015 04:10:13 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-view-talay-seafood-chaam/<p>สวัสดีหลังจากดองบล็อกมานาน ก่อนหน้านี้ยุ่งมากไม่มีเรื่องอะไรมาให้เขียนเท่าไหร่ ว่างจากงานไม่ทันใดก็ไปเที่ยวซะแล้ว แต่ครั้งนี้ไปเที่ยวดันได้ร้านอาหารเด็ดกลับมาด้วย เลยหยิบมาเขียนแนะนำกัน</p> <p>ตอนนั้นหาร้านอาหารกินกันช่วงเย็น ก็ไปเจอรีวิวแนะนำในเน็ตมาชื่อร้าน &ldquo;ร้านวิวทะเลซีฟู้ดชะอำ&rdquo; ทุกคนที่ไปกินบอกอร่อยมาก บางคนเขียนว่าอร่อยน้อยกว่านี้ได้ไหม ทนไม่ไหวอยากกินต่อเรื่อยๆ คือเห็นเขียนขนาดนี้แน่นอนมากคนในบ้านทุกคนต้องอยากไปกิน ก็จัดเลยขับรถไปกินกัน</p> <p>ขับรถจากที่พักไม่นานก็ถึง เป็นร้านที่เล็กกว่าที่คิดมาก เพราะจากรีวิวทุกคนเขียนกันจนคิดว่าร้านอาจจะใหญ่โต ไฮโซ อาหารชั้นเลิศ แต่เปล่าเลย ร้านตั้งอยู่แค่ตรงหัวมุมทางแยกในซอยเล็กๆ โต๊ะรวมกันไม่ถึง 10 โต๊ะด้วยซ้ำ แถมตอนที่ไปถึงร้านไม่มีคนเลย ตอนนั้นคนในครอบครัวก็เริ่มคิดกันแล้วว่าจะกินดีไหม เพราะภาพที่คิดไว้ร้านจะดูอลังกว่านี้ แต่ก็นะ&hellip; ต้องลองเข้าไปกินดูก่อนตัดสินใจ</p> <p>เดินเข้าไปในร้านมีพนักงานแค่สองคน คุณลุงกับคุณป้า ซึ่งทั้งสองคนนี้ก็เป็นทุกตำแหน่งในร้าน คนคิดเงิน เสิร์ฟอาหาร รับเมนู ทำครัว ฯลฯ ตอนนั้นก็ต้องทำใจละ เพราะก็มานั่งในร้านแล้ว จะอร่อยเหมือนที่คนเล่าลือกันไหมต้องลองดู</p> <p>ก็สั่งอาหารไป เมนูมีให้เลือกเยอะพอสมควร คุณป้าเข้าจองร้านที่ตอนนี้มาเป็นพนักงานเสิร์ฟก็บริการดี ยิ้มแย้มแจ่มใส เรื่องบริการให้ไปเลยเต็มสิบ จากนั้นก็รออาหาร รอไม่นานมาก แต่ก็ไม่เร็วมาก เพราะคนในร้านมีแค่สองคน&hellip;</p> <p><figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/VPZeiu2.jpg"/> </figure> <br> จานแรกมาถึงเลย <strong>ปลากระพงราดน้ำปลา</strong></p> <p>ได้ตักเข้าไปปุ๊ป คุณจะต้องอึ้ง! /ผิด จะบอกว่าคือ ปลาสด เนื้อแน่น ทอดกรอบนอกนุ่มในมาก ราดด้วยน้ำที่รสชาติกำลังดี กินกับข้าวสวยร้อนๆ บอกเลย จานนี้จานแรกมาก็ลืมความกังวลระหว่างรออาหารไปเลยว่าจะอร่อยไหม เพราะอร่อยมาก!</p> <p><figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/8BBpuIq.jpg"/> </figure> <br> จากต่อมา <strong>ปลาดุกทะเลผัดฉ่า</strong></p> <p>จานนี้อร่อยไหมไม่รู้ แต่ก็ทำให้คนอาวุโสสุดในบ้านอย่างอากง(ตา) ผมต้องสั่งเผื่อไว้อีกจานห่อกลับบ้าน แล้วก็เตรียมจะมากินร้านนี้อีกในวันพรุ่งนี้เพื่อเมนูนี้โดยเฉพาะ ก็ลองคิดดูละกันว่าเมนูนี้มันอร่อยขนาดไหน (อากงผมบอกว่า อร่อยแบบนี้ไม่ได้กินมานานมากแล้ว หากินตามในกรุงเทพไม่ได้เลยจริงๆ)</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/event-codemania-10/Sat, 25 Jul 2015 08:13:37 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/event-codemania-10/<h3 id="คำนำ">คำนำ</h3> <p>โดยปกติเวลาไปงานรวมกลุ่มฟังบรรยาย เขาจะกระตุ้นให้ผู้เข้าร่วมกลับมาบ้านมาเขียนบล็อกด้วย แต่ผมก็ดองบล็อกไปประมาณเดือนนึงและพึ่งโดนเพื่อนไล่มาเขียน ก็ขอเชิญอ่านกันได้ ณ บัดนี้</p> <h3 id="เนอเรอง">เนื้อเรื่อง</h3> <p>งานจัดที่ม.กรุงเทพ ที่มันมีตึกสวยๆอยู่นะ ไม่ใช่ตรงปทุมนะ! ไปกันถึงประมาณงานเริ่มพอดี งานครั้งนี้จัดดีขึ้น สถานที่ดีขึ้น แอร์เย็น (นี่คือประเด็นสำคัญ) ห้องประชุมก็ใหญ่โอ่อ่าดี</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/pe4K5I9.jpg"/> </figure> <p>ตอนนั้นนั่งข้างๆสมาชิกกลุ่ม 2600 คุณพิชญะ โมริโมโตะ ก็ตอนแรกก็เป็นนั่งฟังเขาพูดเปิดงาน โดยครึ่งเช้าจะเป็นเซสชั่นบังคับ คือ มีให้ฟังอย่างเดียว เลือกไม่ได้ เท่าที่จำได้คือ คนของ Microsoft มาพูด (อันนี้ขอติ พูดเป็นอังกฤษล้วน ไม่มีคนแปล ซึ่งมันควรจะมีหน่อย เพราะหลายคนเขาก็พูดกันว่าฟังไม่ออก คร่อก~)</p> <p>ต่อมาคือเซสชั่นของเด็กจุฬา พูดเรื่อง Sport Programming และ โอลิมปิกวิชาการสาขาคอมพิวเตอร์ เซสชั่นนี้ผมไม่ค่อยชอบ เขาเน้นเรื่องว่าเขาได้ไปโอลิมปิกนู่นนี้ เรื่องแบบนี้ความเห็นผมคือ&hellip; ควรไปพูดให้เด็กฟัง เพราะผมคาดเดานะ ผมว่าผมคือคนที่เด็กสุดในงานละ ซึ่งก็เลยวัยที่จะเข้าแข่งโอลิมปิกวิชาการละ ตอนนี้ที่แข่งได้คงเป็น Codejam หรือการแข่งนานาชาติมากกว่า เซสชั่นนี้ก็เลยบรั่ย (คร่อก~)</p> <p>ต่อมาก็เป็นเรื่องการแฮ็กเว็บโดยอยู่ในสถานการณ์ที่ Browser ไม่สามารถกดใส่ค่ายิงเข้าไปได้ เซสชั่นนี่ซับซ้อนพอสมควรเท่าที่จำได้คือการเขียนสคริปต์โจมตีจากคุ้กกี้หรืออะไรสักอย่าง (ลืม ๆ ไปละ)</p> <p>เรื่องสุดท้ายของภาคเช้าคืองานวิจัยจากคนของม.กรุงเทพ เรื่องการทำระบบที่ครอบคลุมในการใช้ Kinect เข้าทำเกมต่อสู้ (ประมาณนี้มั้ง นานมากลืม) น่าสนใจ ก็ดูเขาโชว์เรื่องการตรวจจับความเคลื่อนไหว และการแก้ปัญหาเมื่อต้องทำท่าปล่อยคอมโบ (หลายๆคนน่าจะเคยคิดว่าพวกเกมที่มีคอมโบ ขึ้นซ้ายซ้ายขวาลง แบบนี้จะทำท่าแบบไหนกัน)</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/add-sound-by-plugin-sublime-sound/Fri, 10 Jul 2015 15:41:58 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/add-sound-by-plugin-sublime-sound/<figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/pYCro2d.png"/> </figure> <p>เกริ่นกันนิดนึง ก่อนหน้านี้ได้เห็นท่าน @dtinth โพสต์วิดีโอเกี่ยวกับปลั๊กอินของ Atom ซึ่งเป็นปลั๊กอินที่เพิ่มเสียงให้คีย์บอร์ดเรา ดูได้ตามวิดีโอนี้เลย <a href="https://www.facebook.com/dtinth/videos/10203609511112531/">https://www.facebook.com/dtinth/videos/10203609511112531/</a></p> <p>ซึ่งบอกเลยว่าเห็นแล้วชอบมาก อยากได้บ้าง แต่ตัวผมนั้นทำงานบน Windows เป็นหลัก (อยากได้ Mac นะแต่แพง&hellip;) และตัว Atom เนี่ย มันคุยไม่ค่อยรู้เรื่องบน Windows มันจะไปใช้งานได้ดีบน Mac มากกว่า ผมเลยยังไม่หยุดใช้ Sublime Text ก็เลยเป็นปัญหาว่าอยากได้ปลั๊กอินแบบ Atom มาใช้ใน Sublime บ้าง</p> <p>หลังจากลองค้นหาใน Google อยู่ไม่กี่นาทีก็เจอว่าทาง Sublime Text ก็มีคนทำปลั๊กอินแบบนี้เช่นกัน ชื่อว่า Sublime-Sound และสามารถลงได้ผ่าน Package Control ได้เลย</p> <p>โดยเสียง Default ของปลั๊กอินคือเสียงเอฟเฟ็คของ Minecraft เช่น ถ้าคุณกำลังพิมพ์ มันจะเป็นเสียงเหมือนเวลาคุณขุดดิน ถ้าคุณเปิดปิดไฟล์ มันจะเสียงเหมือนเวลาคุณเปิดปิดประตูใน minecraft ซึ่งแน่นอน ไม่ใช่ทุกคนที่จะชอบเสียงพวกนี้ แต่ไม่เป็นไร เพราะมันก็ยังมีเสียงแบบอื่นๆให้เลือก (ลิงค์ท้ายบทความ) โดยฝั่ง Mac ปลั๊กอินจะมีคำสั่งให้สามารถลงไฟล์เสียงเพิ่มได้ทันที ส่วนทางฝั่ง Windows จะมีคำสั่ง Replace sounds ให้ ซึ่งจะเป็นโฟลเดอร์ให้เราเอาโหลดไฟล์เสียงจากแหล่งมาใส่เอง (กันดารยังไงไม่รู้)</p> <p>กรณีที่เสียงทั้งหมดทั้งมวลที่ปลั๊กอินให้คุณใช้มันไม่ถูกใจ คุณก็สามารถหาเสียงที่คุณต้องการมาใช้แทนได้เลย โดยการเปิดโฟล์เดอร์ของปลั๊กอิน (ฝั่ง Mac ผมไม่รู้ว่าโฟลเดอร์อยู่ไหน แต่ฝั่ง Windows Preference &gt; Package Settings &gt; Sound &gt; Replace Sounds ได้เลย มันจะเปิดโฟลเดอร์ให้) จากนั้นก็ยัดเสียงที่คุณต้องการลงโฟลเดอร์ตาม Event เลย โดยชื่อโฟลเดอร์จะตั้งตามเหตุการ์ที่มันทำงานเช่น On_Load, On_New อะไรงี้เป็นต้น <strong>แต่ระวัง เสียงที่คุณจะเอามาใช้ไม่ควรใหญ่เกินไป</strong></p>https://blog.cloudian.in.th/posts/the-best-9-temples-trip/Sat, 20 Jun 2015 16:49:29 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/the-best-9-temples-trip/<p><em>ประมาณสี่วันก่อนวันนัดหมาย</em></p> <p>เรา: อยากไปถ่ายรูปเล่นจังเลยยยย</p> <p>เพื่อน: มาสิๆ มา</p> <p>เรา: ไปไหนอะ</p> <p>เพื่อน: <em>ส่งรายชื่อวัดที่จะไป</em></p> <p>เรา: จัดลำดับวัดอะไรเนี่ย เดี๋ยวเราจัดให้มา เดี๋ยวไปด้วยเลยละกัน</p> <p>สรุปเสร็จสรรพนัดกันเก้าโมงเช้าที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ มาแล้วให้โทรหา</p> <p>ทั้งหมดเป็นจุดเริ่มต้นของการเที่ยวในครั้งนี้ครับ&hellip;</p> <p><em>สี่วันต่อมา</em></p> <p>ขณะนั้นเก้าโมงเช้าผมยังอยู่ที่ท่าเรือแถวบ้าน&hellip; กว่าจะถึงที่อนุฯก็ตั้งเกือบเก้าโมงครึ่ง เจอหน้าเพื่อนก็ต้องขอโทษขอโพยกัน (ปกติผมนี่ตรงเวลามากเลยนะ เลทมากๆก็สิบนาที) ครับ แต่ปัญหาไม่ใช่ผมที่มาสายแค่คนเดียว เพื่อนอีกคนนึงยังติดแหงกอยู่แถวบ้านอยู่เลย&hellip; เพื่อนบอกว่ารถติดมากไม่ขยับเลย ก็นะ&hellip; ไม่รู้ทำไงก็เลยไปหาอะไรกินกันก่อนเพราะเพื่อนบางคนที่มาแล้วยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย ก็ไปนั่งกินข้าวมันไก่กันแถวนั้น</p> <p>เกือบจะยี่สิบนาทีผ่านไปแล้ว เพื่อนอีกท่านหนึ่งยังไม่มีวี่แววว่าจะโผล่มาเลยก็เลยต้องโทรไปเรียนสอบถามกัน ครับ&hellip; เธอบอกว่าจากจุดที่โทรไปครั้งแรกยังขยับมาไม่เกินสามร้อยเมตรเลย! พวกเราก็คงจะพอทราบกันแล้วละครับว่าคงต้องหาอะไรทำรอล่ะ เพราะจากจุดที่เพื่อนคนนั้นมา (เดอะมอลล์งาม) มาอนุฯด้วยความเร็วเท่านั้นไม่ใช่เรื่องตลก</p> <p>เปิดวงประชุมเร่งด่วน ไปไหนดีละ&hellip; สุดท้ายตัวผมก็เสนอให้เพื่อนๆไปที่หอศิลป์กัน เพราะมันมีนิทรรศการก็อยากชวนเพื่อนไปด้วย จากอนุฯก็นั่ง BTS ไปลงที่สถานีสนามกีฬาแห่งชาติเพื่อเข้าไปเดินเล่นหอศิลป์กัน</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/GHFdbEk.jpg"/> </figure> <p>เดินวนไปวนมากัน ผมนี่อยากเดินดูเรื่อยๆนะครับ แต่เพื่อนผมไม่ค่อยชอบกัน ก็เลยเดินไปสลับคุยเล่นไปจนกว่าเพื่อนอีกคนจะมา</p> <p>ครับ&hellip; กว่าเพื่อนอีกคนจะมาตอนนั้นก็เลยเวลาไปกว่าชั่วโมงแล้ว แต่ไม่ว่าครับ เราคนดีต้องให้กำลังใจเพื่อน สู้ต่อไปคราวหน้าอย่าเลทอีก! (เพราะเลทอีกผมขอกลับบ้านละ)</p> <p>เพื่อนครบ ทุกอย่างครบ ได้เวลาเริ่มทริปจริงๆละ โดยวัดแรกที่เราจะไปคือวัดภูเขาทอง หรือ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร นั้นเอง จากหอศิลป์ก็เดินทางด้วยรถแท็กซี่ นั่งกันห้าคน ไปถึงวัดก็ตกคนละ 11 บาทได้</p> <p>เมื่อถึงวัดก็ไหว้พระอะไรนิดหน่อยแล้วเดินขึ้นภูเขาทอง</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/acFBndJ.jpg"/> </figure> <p>ด้วยอากาศที่อภิมหาสุดยอดร้อนของประเทศไทยอยู่แล้วผนวกรวมกับการเดินขึ้นบันไดด้วยทำให้ตอนนั้นเหมือนกำลังอบไอน้ำยังไงยังงั้นเลย เหงื่อนี่ท่วมตัวแหวะแหยะไปหมด แถมแดดแรงมากด้วยถึงแม้จะมีเมฆก็ตาม</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-kakuritsu-sousakan-mikoshiba-gakuto/Sat, 20 Jun 2015 05:05:41 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-kakuritsu-sousakan-mikoshiba-gakuto/<p>ซื้อมาดองนานมาก หลายเดือนละพึ่งได้อ่าน พบกับ <strong>มิโคชิบะ กาคุโตะ กับ ความน่าจะเป็นของเจตนาฆาตกรรม</strong> (ชื่อยาวไปไหน) นิยายแปลจากญี่ปุ่นของค่าย Enter Books</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/D7iisfi.jpg"/> </figure> <p>เป็นเนื้อเรื่องเกี่ยวกับรองศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์ที่เอาความสามารถทางคณิตและความน่าจะเป็นมาช่วยไขคดีต่างๆ ตามคอนเซ็ปต์พระเอกเก่งๆทั่วไป พระเอกจะนิสัยไม่น่าคบหา ออกไปทาง NEET ชอบเก็บตัวไม่สุงสิงกับใคร (เจอแนวพวกนี้จนเบื่อ)</p> <p>ส่วนนางเอกเป็นตำรวจที่ยึดมั่นในความยุติธรรมที่พึ่งโดนพักงานเพราะเป็นหนึ่งในส่วนร่วมของการสอบปากคำที่มีการทำร้ายร่างกายผู้ต้องหา เลยกลายเป็นย้ายมาอยู่กับพระเอกแทน</p> <p>โดยรายละเอียดก็ดำเนินเรื่องส่วนใหญ่เกี่ยวกับการสืบสวนทั่วไป แต่ไม่ต้องห่วงสำหรับคนเบื่อโคนัน คดีส่วนใหญ่ไม่มีทริคซับซ้อนเส้นเอ็นพันประตู ฆาตรกรรมในห้องปิดตาย ส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับการสอบปากคำผู้ต้องหาเพื่อให้ได้ความจริงที่จริงที่สุดออกมา</p> <p>ตอนแรกที่ผมอ่านก็รอว่าพระเอกมันจะใช้ทฤษฎีคณิตศาสตร์ล้ำๆอะไรออกมาไหม (ความจริงต้องบอกว่ารอนักเขียน) ซึ่งอ่านไปแรกๆก็ไม่มีเลย ผมนี่อ่านไปบ่นไปเลยว่า <strong>ไม่มีอะไรเลย</strong> เพราะส่วนใหญ่ก็เอาหลักความน่าจะเป็นในระดับมัธยมที่เราๆคุณๆเคยเรียนกันมาแล้วมาใช้ ซึ่งมีบางส่วนที่ใช้คณิตขั้นสูง (ตัวละครเขาว่างั้น) แต่ก็ไม่ได้มีการอธิบายอะไรลึก เหมือนกล่าวลอยๆ จนผมแทบจะวางหนังสือลงละ แต่บังเอิญจริงๆ อ่านจบส่วนแรกดันเปิดไปเจอภาพนางเอก</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/8fVFlp9.jpg"/> </figure> <p>อืมมมมม ก็น่ารักดีนะ งั้นอ่านต่อซะหน่อย นี่เลยกลายเป็นเหตุผลให้ผมอ่านจนจบ (ไม่ใช่ละ) อันที่จริงก็มีเหตุผลอื่นรวมอยู่ด้วย ซึ่งคือเมื่ออ่านไปท้ายๆแล้วจะพบว่าจุดประสงค์ของพระเอก (หรือคนเขียน) ไม่ใช่การอ้างหลักการทางคณิตศาสตร์ล้ำระดับคนโง่ๆที่ได้เกรดสองคณิตจะไม่เข้าใจมาอ้าง แต่ต้องการแสดงให้เห็นว่าเราสามารถเอาหลักการคิดอย่างเป็นระบบของคณิตศาสตร์มาใช้ในการหาเหตุผลต่างๆรอบตัวเราได้แทนที่จะใช้สิ่งที่เรียกว่า เซ้นส์ หรือ ความรู้สึก</p> <h3 id="สรป">สรุป</h3> <p>ก็ไม่มีอะไรมาก อ่านเพลินๆก็สนุกดี นี่อ่านจบแล้วก็อยากหาเล่มใหม่มาอ่านต่อทันที ทั้งๆที่ตอนแรกซื้อมาโดยบังเอิญ (จะซื้อหนังสือเรียน ไปเจอนิยายแทน) ซึ่งถ้าคนไม่ชอบนิยายก็ไม่เป็นไร เพราะมันมีทำเป็นมังงะ(หนังสือการ์ตูน) ขายด้วยในชื่อ <strong>สืบคณิตพิชิตคดีกับมิโคะชิบะ กาคุโตะ (Kakuritsu Sousakan Mikoshiba Gakuto)</strong> ของสำนักพิมพ์ NED ครับ ก็หาอ่านกันได้ แต่แนะนำให้อ่านนิยายมากกว่าเพราะจะได้อรรถรสครบถ้วน ถึงแม้ว่าจะรู้สึกว่าแปลแข็งๆไปบ้างก็ตาม</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-croissant-taiyaki/Tue, 09 Jun 2015 15:34:08 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-croissant-taiyaki/<p>เกริ่นก่อนครับ&hellip; เรียกว่าให้ความรู้อันน้อยนิดมากๆ เพื่อจะได้ด่าและแซะขนมชนิดนี้ถูกต้อง</p> <p>Croissant เรียกบ้านๆก็คือ &ldquo;ครัวซองค์&rdquo; บ้านเกิดอยู่ฝรั่งเศส แต่หลายร้อยปีต่อมาก็เห็นวางขายชิ้นละ 25 บาท ตามตลาดทั่วไปจนนึกว่าขนมไทย อันที่จริงคือ ขนมไทยหายากกว่าครัวซองค์อีก</p> <p>ต่อมาคือ Taiyaki เรียกทั่วไปก็ &ldquo;ไทยากิ&rdquo; ต้นกำเนิดมาจากญี่ปุ่น เป็นขนมรูปปลา ยัดใส่ด้านใน เวลากินก็กัดเข้าไปเจอไส้(ปลา) เยิ้มออกมา ไส้ด้านในก็เป็นพวกคัสตาร์ด, ถั่วแดง, ถั่วหวาน เป็นต้น</p> <p>ญี่ปุ่นกับฝรั่งเศสห่างกันครึ่งโลก แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเอาชื่อขนมสองประเทศมารวมกัน? แต่เรื่องชื่อก็เรื่องนึง เพราะนี่ตอนกินไม่ได้สนใจชื่อเลย ได้มาก็กินเลย และนี่ก็คือขนม Croissant Taiyaki</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/zpiToWi.jpg"/> </figure> <p>ปกติแล้วจากที่เคยพบเห็น ไทยากิจะมีลักษณะเป็นขนมรูปปลาตามที่กล่าวไว้ ซึ่งคุณเข้าใจคำว่ารูปปลาใช่ไหม มันต้องตัดมาเป็นตัวปลาเลย ตอนผมได้ยินว่าไทยากิ ผมก็เข้าใจว่ามันจะเป็นแบบที่เราเห็นตามอนิเมะ หรือซีรี่ย์ญี่ปุ่นอะไรนั่น แต่พอได้เจอของจริง คุณก็ต้องอึ้ง!</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/zawZbXC.jpg"/> </figure> <p>คือแบบ&hellip; เอาขนมสี่เหลี่ยมยัดไส้แล้วปั๊มรูปปลาชัดๆ ตัดขอบหน่อยให้สวยงามไม่ได้หรอ? หรือกลัวลูกค้าเสียดายไปคุ้ยเศสขนมกินในถังขยะของร้าน แต่ก็ช่างมัน เพราะคิดว่า อ่า! นี่อาจจะเป็นการทำไทยากิสไตล์ฝรั่งเศสก็เป็นได้!</p> <p>อย่างที่เห็น ตัวแป้งของขนมจะมีเกล็ดสี่เหลี่ยมๆรอยรอบขนม มันคือเกล็ดน้ำตาลครับ โดยรวมเกล็ดน้ำตาลอร่อยกว่าขนม คือตอนเคี้ยวเจอเกล็ดน้ำตาลนี่เพลินนะ กรุ่บๆกรอบๆ</p> <h3 id="ชนแรก-ไสคสตารดเยน">ชิ้นแรก ไส้คัสตาร์ด(เย็น)</h3> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/8Zi5ORC.jpg"/> </figure> <p>คำว่า &ldquo;เย็น&rdquo; หลังชื่อผมไม่ได้เติมเองนะ คือเห็นแม่(คือแม่เป็นคนซื้อ ไม่ใช่ผม) บอกว่ามันเขียนชื่อไส้ที่ร้านว่า &ldquo;คัสตาร์ดเย็น&rdquo; อย่างงี้จริงๆ นี่ก็คิดเล่นๆว่า ถ้าเอาไปตากแดดประเทศไทยสักครึ่งชั่วโมงมันต้องเปลี่ยนชื่อเมนูเป็น &ldquo;คัสตาร์ดร้อน&rdquo; ไหม</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-deemo-version-2/Mon, 01 Jun 2015 14:15:12 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-deemo-version-2/<p>สำหรับคนที่ยังไม่รู้จัก แนะนำให้ลองอ่านบล็อกเก่าของผมก่อน <a href="https://blog.cloudian.in.th/posts/review-deemo-game/">คลิ๊ก</a></p> <blockquote> <p>ไม่ว่าจะสอบตก เงินหมด รถติด ไฟไหม้ แฟนทิ้ง แต่ถ้าได้มาเล่นเกมนี้ เสียงดนตรีจะทำความสุขกลับมา</p> </blockquote> <p>ผมให้นิยามเกมนี้ไว้ตามข้อความด้านบน เพราะเกมนี้มันเทพมากจริงๆนะครับ เพลงส่วนใหญ่เพราะมาก และไม่ได้เป็นการเอาเพลงนักร้องดังๆมาทำ แต่ทั้งหมดจะแต่งเอง และอีกทั้งตัวเกมมีเนื้อเรื่องด้วย จริงทำให้การเล่นเกมนี้สนุก น่าติดตาม และเล่นได้ไม่เบื่อ (ถ้ายังไม่เวลตัน)</p> <p>Deemo อันที่จริงก็มีมานานแล้ว ค่ายเดียวกับ Cytus ซึ่งก็คือค่าย Rayark Games แต่หลังจากรอคอยกันมาเนิ่นนานจากสัญญาณที่แว่ว ไม่แว่วสิเพราะค่ายเกมประกาศกันในเพจเฟสบุ้คเลยว่าจะทำเวอร์ชั่นสอง (version 2.0) แฟนคลับของเกม Deemo ก็ต่างรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ จนไม่นานมานี้ทางค่ายเกมก็ประกาศอัพเดต Deemo 2.0 ออกมาเป็นที่เรียบร้อย นี่เลยเป็นเหตุผลให้ผมเอามาเขียนอวยไส้แตก หรือเรียกดีๆก็คือรีวิวนั้นเอง</p> <p>ถ้าใครมีอยู่แล้วก็จะอัพเดตเกมได้ทันที แต่ถ้าใครยังไม่เคยโหลด ทางฝั่ง Android ก็สามารถให้ท่านๆโหลดมาเล่นกันได้ก่อน แต่เล่นได้ไม่มากเพราะเป็นแค่ตัวทดลอง ส่วนทางฝั่ง Apple ผมไม่ทราบว่ามีทดลองเล่นหรือเปล่า ซึ่งตอนผมเล่นผมก็กดซื้อมาเลย</p> <p>อะ เข้าเรื่องกันต่อ พออัพเดตเสร็จเปิดเกมมา ภาพหน้าหลักเกมเปลี่ยน!</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/ewgUbMy.png"/> </figure> <p>เข้ามาในเกมก็จะเห็นเนื้อเรื่องดำเนินต่อจากภาคที่แล้ว ไม่อยากสปอยล์ไปหาเล่นเอาเองนะครับ (ประเด็นคือขี้เกียจเขียน)</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/7jAO9N3.png"/> </figure> <p>ฉากในเกมหลายๆฉากในภาคนี้ก็จะเปลี่ยนไปพอสมควร อีกทั้งต้นไม้ก็โตขึ้นได้เรื่อยๆแล้ว จากก่อนหน้านี้มันตัน</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/770ZoRy.png"/> </figure> <p>อัพเดตอีกจุดคือ จากแต่ก่อนหากเราต้องการซื้อเพลงเพิ่ม เราต้องเข้าไปในห้องสมุดที่มีผู้หญิงใส่หน้ากากอยู่ แต่ตอนนี้ไม่ต้องละ เพราะรายชื่ออัลบั้มเพลงทั้งหมดจะแสดงให้เห็นตอนเรากดเล่นเลย แค่เราเล่นได้กับเล่นไม่ได้เท่านั้น อัลบั้มที่มีสีคืออัลบั้มที่เรามีอยู่แล้ว แต่ส่วนที่เป็นขาวดำก็คืออัลบั้มที่เรายังไม่ได้ซื้อ</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/FD0mTsw.png"/> </figure> <p>นอกจากนี้ยังมีห้องใหม่เพิ่มมาด้วยตามกับเนื้อเรื่องที่เพิ่มเข้ามา!! แต่ผมขอเอามาลงแค่ภาพเดียวและไม่ขอบอกว่าห้องอะไรอยู่ตรงไหนเดี๋ยวจะเป็นการสปอยล์</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/PPOr6vZ.png"/> </figure> <p>ทั้งหมดที่ให้กล่าวถึงก็คงมีเพียงเท่านี้ครับ ก็อยากให้ลองเล่นเองซะมากกว่า ราคาเกมตอนนี้ประมาณร้อยกว่าหรือสองร้อยผมก็ไม่ทราบ แต่บอกเลยว่าคุ้มมากกับราคา เพราะมันกลายเป็นเกมที่ผมชอบมากที่สุดเกมหนึ่งเลยก็ว่าได้</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/compare-ghost-vs-wordpress/Sun, 17 May 2015 09:20:06 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/compare-ghost-vs-wordpress/<p>ปิดเทอม เพื่อนหลายคนไปเรียนต่างประเทศกันเยอะ นี่เลยชวนๆให้เอาประสบการณ์ไปเรียนต่างประเทศนะ เขียนลงบล็อกเผื่อเผยแพร่ให้คนอื่นได้อ่านกัน ส่วนใหญ่คำถามที่ตอบกลับมาคือ เขียนลงอะไร exteen ไหม ซึ่งผมก็แน่นำ Wordpress ไปง่ายดี แต่หลายครั้งก็เสริมๆให้ลอง Ghost ด้วย ซึ่งร้อยละร้อยถามกลับมา &ldquo;ต่างกันไง&rdquo; โดนถามหลายรอบมาก รอบนี้เลยเขียนสรุปตามความเห็นของตัวเองละกัน (ไม่ใช่อะไร เผื่อมีคนถามอีกขี้เกียจตอบ กะโยนบล็อกให้อ่านเลย&hellip;.)</p> <h2 id="wordpress-สะดวก-ออปชนเยอะ">Wordpress <code>สะดวก ออปชั่นเยอะ</code></h2> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/TBMyhoT.png"/> </figure> <p>Wordpress เป็นแพลทฟอร์มบล็อกที่คนนิยมโดยเสียส่วนมาก เพราะใช้งานง่าย สะดวก ปลั๊กอินเยอะมาก คุณต้องการอะไร มันมีให้หมดแล้วแค่อาจจะต้องโหลดเพิ่ม ทำอะไรก็ทำได้ เว็บเล็กๆ ยัน เว็บบริษัท นอกจากนั้นคือกลุ่มสังคมของคนใช้ Wordpress นั้นกว้างมาก หากคุณมีปัญหาอะไร เซิร์ชใน Google ได้เลย ไม่มีทางที่ปัญหาที่คุณเจอคนอื่นจะยังไม่เจอแน่นอน หรือเข้าไปถามตามกลุ่มในเฟสบุ้คก็ได้ ต้องมีแน่นอน</p> <p>ลักษณะของ Wordpress คือ คุณเข้าไปที่เว็บของคุณ แล้วก็เขียนบทความตามใจชอบ ใส่ภาพใส่วิดีโอ อัพภาพเข้าบทความทำได้หมด เพราะ Wordpress มีระบบที่รองรับงานเขียนของคุณได้หมด ตัวหนาตัวบางตัวเอียง เปรียบเทียบคงจะบอกได้ว่าเหมือนเขียนงานใน MS Word ส่วนพวกสื่อภาพวิดีโอ Wordpress ก็สามารถให้คุณอัพไฟล์ของคุณขึ้นไปได้แล้วนำใส่บทความ พูดง่ายๆคือ ระบบจัดการสื่อและระบบที่ไว้เขียนงานครบครันมาก</p> <p>ซึ่งสำหรับคนเริ่มเล่นก็เหมาะเลย เพราะสามารถลงทะเบียนและใช้งานได้ทันที (<a href="https://wordpress.com/">Wordpress.com</a>)</p> <p>หรือบางคนไฮโซหน่อย มีเซิร์ฟเวอร์ของตัวเองก็สามารถไปโหลดได้ที่ (<a href="https://wordpress.org/">Wordpress.org</a>)</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-cp-tokyobanana/Sat, 16 May 2015 16:00:43 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-cp-tokyobanana/<p>ช้าไปมากแต่อยากเขียน พึ่งได้กิน ก่อนหน้านี้ซื้อมาแล้ว แต่พระเจ้าแกล้งหรือไงไม่ทราบ ป่วยเป็นไข้ พอหายก็ปากเป็นแผลต่อ ที่ซื้อมาเลยหมดอายุไปก่อน รอบล่าสุดซื้อมาเลยอีกรอบสองชิ้น</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/gnWgCA1.jpg"/> </figure> <p>&ldquo;บะ นะ น่า!&rdquo; เข้าใจว่าอักษรญี่ปุ่นบนซองอ่านงั้น&hellip;</p> <p>ราคาเพียง 12 บาท กับขนมกล้วยๆหนึ่งชิ้น เลอแปงบานาน่านี้มิได้วิเศษวิโสอะไร แค่หมดอายุไว มีอายุห้าวัน เพราะฉะนั้นแนะนำซื้อมาแล้วกินเลย เดี่ยวไม่ได้กิน</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/MuH0r0X.jpg"/> </figure> <p>ว่าไงนาย มะมะ ชิมเราจิ - น้องกล้วยไม่ได้กล่าวแต่ผมเขียนเอง</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/azzLABA.jpg"/> </figure> <p>อย่างที่เห็น เนื้อแป้งดูเนียนนุ่ม จิ้มๆแล้วก็นุ่มจริง แต่พระท่านสอนไว้อย่าดูแต่ภาพลักษณ์ภายนอก งั้นเรามาแหวกมันเลย</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/s44SwIl.jpg"/> </figure> <p>กัดไปคำ เพื่อเผยเนื้อในออกมา ก็อย่างที่เห็นครับท่านผู้ชมด้านในเป็นไส้คัสตาร์ด ล้อมรอบด้วยเนื้อแป้งนุ่มๆ</p> <h2 id="สรป">สรุป</h2> <p>กินแล้ว ก็อร่อยมาก รสชาติจะเหมือนพวกขนมทั่วๆไปที่ใส่รสกล้วยลงไป นึกไม่ออกให้นึกพวกนมรสกล้วย ประมาณนั้น ไม่เลี่ยน รสไม่อ่อนเกิน อร่อยดี อยากจะบอกว่าตอนกัดลงไปนี่นะ โหยย แป้งนุ้มนุ่ม</p> <p>ก็แนะนำให้ลองซื้อมากินกัน ขนมจอมดราม่า!! อันที่จริงอยากซื้อ TokyoBanana ที่เป็นคู่ครหากันก่อนหน้านี้ แต่หาลองยาก ไม่รู้จะซื้อจากที่ไหนได้ เลอแปงดีกว่า หาง่ายตามเซเว่นที่มีแทบทุกร้อยเมตร&hellip;</p> <p>ปล. บทความนี้กระผมมิได้รับเงินจากทาง CP ให้มารีวิวแต่อย่างใด แต่ถ้าทางฝ่ายการตลาดของCP อยากให้เงินผมรีวิวอีกผมก็ไม่ว่า ขอบคุณครับ</p> <p>.</p> <p>.</p> <p>.</p> <p>.</p> <h3 id="ของแถม-ขนมลาเคลอบนำผง">//ของแถม ขนมลาเคลือบน้ำผึ้ง</h3> <p>พอดีได้มาฟรี เลยรีวิวตอบแทนหน่อย สั้นๆ</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/VnQXnB6.jpg"/> </figure> <p>เข้าใจว่าเป็นของโครงการพระราชดำริที่จังหวัดนครศรีธรรมราช</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/QZAMMdD.jpg"/> </figure> <p>หน้าตาเยี่ยงนี่ ตอนแรกเห็นคิดว่าฟองน้ำขัดตัว (ฮา) มีประมาณสิบชิ้น ส่วนราคานี่บอกเลยไม่รู้ ได้มาฟรี</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-lamemoire-cafe/Sun, 03 May 2015 15:42:50 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-lamemoire-cafe/<p>ไม่รู้จะเรียกว่ารีวิวได้ไหม เหมือนจะเป็นแนะนำมากกว่า เพราะนี่ก็ยังไม่ได้กินอะไรเยอะ แต่ชอบ เพราะแถวบางแค (บ้านอยู่เขตภาษีเจริญแต่ใกล้บางแค) มันแทบไม่ค่อยมีร้านกาแฟนั่งสักเท่าไหร่ หรือมีแต่หาไม่เจอไม่รู้ ตอนนี้ที่รู้ๆคือสองร้าน และร้านนี่ก็คือหนึ่งในนั้น</p> <p>ร้านลาเมมัวร์ (La Mémoire) เป็นร้านเล็กๆ ส่วนที่เป็นห้องแอร์จะเล็ก แต่ที่นั่งส่วนนอกห้องแอร์จะกว้าง อยู่ใต้เงาไม้ (แต่อากาศประเทศไทย ก็ไม่ใช่ประเทศที่จะมานั่งชิลๆนอกห้องตอนบ่ายๆได้) ร้านเปิดเพลงเบาๆคละไปกับบรรยากาศร่มไม้และกินไอของกาแฟ และที่สำคัญร้านมี Free-WiFi ครับ (สำคัญมากอันนี้)</p> <p>ราคาอยู่ในช่วงประมาณ 40-80 บาท กาแฟส่วนใหญ่จะประมาณ 60-70 บาท นอกจากเครื่องดื่มชง ก็มีพวกเค้ก และเหล้า (ขายเหล้าด้วยนะเออ) เค้กเท่าที่ลองมาตอนนี้คือ &ldquo;เครปเค้ก&rdquo; ราคา 95 บาท ครีมเยอะไป ส่วนรสชาติพอใช้ได้ (ไม่รู้ว่าเค้กรับมาหรือทำเอง)</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/ZSYNCFk.jpg"/> </figure> <p>เท่าที่กินไปตอนนี้ก็มีพวก คาราเมลมอคค่า, มัทฉะลาเต้ และอิตาเลี่ยนโซดา รสชาติใช้ได้ โดยเฉพาะคาราเมลมอคค่า ชิมปุปชอบเลย อร่อย ไม่หวานเลี่ยน ไม่อ่อนเกิน</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/7zPaSXQ.jpg"/> </figure> <p>เรื่องรสชาติอันนี้ก็คงแล้วแต่ปากคน แต่ก็ถือว่าเป็นสถานที่นั่งกินกาแฟดีๆอีกที่ในแถวบางแค ผมจะชอบเดินไปร้านนี้ตอนประมาณเกือบๆทุ่ม พระอาทิตย์ตกไปแล้วมันไม่ร้อน เดินไปสะดวก นั่งกินกาแฟฟังเพลง อ่อ ร้านมีหนังสือให้อ่านด้วย แต่ก็ไม่ได้เยอะมากนัก</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/lihVDoV.jpg"/> </figure> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/je5rXpO.jpg"/> </figure> <p>สมัยก่อนไปกินมีคลับแซนด์วิชเป็นอาหารเช้านะ ไม่รู้เดี๋ยวนี้มีไหม เข้าไปก็ชวนเจ้าของร้านคุยกันได้ เป็นกันเอง (ผมเคยได้มะม่วงจากร้านเขามาฟรีด้วย!)</p> <p>ร้านเปิดตั้งแต่ 9:00 นาฬิกา ถึง 20:00 นาฬิกา เปิดทุกวันยกเว้นวันอังคาร ส่วนแผนที่ดูเอาที่เฟสบุ้คของร้านเอาละกัน</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-shubashabu-vs-shabu-nangnai/Wed, 29 Apr 2015 08:08:36 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-shubashabu-vs-shabu-nangnai/<p>//ช่วงนี้มีแต่เรื่องกิน เริ่มไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมเพื่อนชอบเดินมาลูบพุงเรา</p> <p>ช่วงนี้เรื่องกินมันเยอะครับ เพื่อนก็ชวน คนนั้นนี่ชวนไปหมด นี่ก็ไปหมด ก่อนหน้านี้ไปกินชาบูนางใน สาขาอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ล่าสุดเพื่อนอีกกลุ่มก็ไปกินชูบาชาบู โคโค่วอล์ค ตรง BTS ราชเทวี นี่ก็เลยเอามาเขียนเปรียบเทียบให้ดู</p> <h3 id="รานชาบนางใน-อนสาวรยฯ">ร้านชาบูนางใน (อนุสาวรีย์ฯ)</h3> <p>ร้านอยู่ตรงห้างวิคตอรี่ เดินจาก BTS อนุฯ ผ่านทางสกายวอร์คไปทางอนุฯ แล้วเลี้ยวขวา จะเจอตึกอยู่ทางขวามือ จะเห็นป้ายร้านได้เลย</p> <p>ตอนนั้นไปกินมันมีโปรลดเหลือ 299บาท จาก 345บาท หมดเขตสิ้นเดือนเมษายนนี้ ซึ่งขณะเขียนบทความนี้มันก็กำลังจะหมดในอีกหนึ่งวัน (ราคารวม VAT รวมเซอร์วิสหมดแล้ว ตอนจ่ายก็จ่ายเท่านั้นเลย)</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/3jSfG6k.jpg"/> </figure> <p>ร้านวิวดีมาก เพราะทางด้านติดกระจกจะมองเห็นวิวของสกายวอร์คอนุสาวรีย์ฯ ส่วนเรื่องพนักงานก็บริการดี ยิ้มแย้มตลอด</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/BWMueOO.jpg"/> </figure> <p>น้ำซุปที่นี่ค่อนข้างจืด ไม่ค่อยมีรสชาติมาก ที่ต้องอาศัยพึ่งบุญกุศลจากผักและเนื้อไปเพิ่มรสชาติให้น้ำซุปกัน แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยได้สนน้ำซุปกันเพราะสนกันแต่อะไรที่มันเคี้ยวๆได้</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/n4mJgXh.jpg"/> </figure> <p>เนื้อต่างๆสไลด์จุ่มลงน้ำแปปเดียวสุกเลย (ก็ปกติของพวกนี้) เนื้ออร่อยดี ไม่ได้แย่หรือกินแล้วเพอร์เฟ็ก</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/adTmCyW.jpg"/> </figure> <p>ส่วนลูกชิ้นนี่อร่อยมาก แนะนำเลย ไม่แบบกินแล้วแย่ๆตามพวกบุฟเฟต่ทั่วไปข้างทางไรงี้ อร่อยดี (อธิบายไม่ถูกว่าอร่อยยังไง แต่ #อร่อยไปแดก)</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/M09h6fv.jpg"/> </figure> <p>น้ำจิ้มนี่สำคัญมาก อย่างที่เห็น มีพริก กระเทียม อะไรให้ใส่ และก็มีน้ำจิ้มแบบอื่นให้ด้วย แต่จากการลองชิมแล้วไม่อร่อย น้ำจิ้มที่ให้มาตอนแรกใส่วิ้ง ออกรสไปทางเปรี้ยว แต่เปรี้ยวมากไป ส่วนลองจิ้มกับอย่างอื่น รสชาติก็แหวะๆไงไม่รู้ อันนี้คงแล้วแต่คน แต่ผมไม่ค่อยชอบแหะ (จะบอกว่าน้ำจิ้มกินไปสักพักมันเหมือนมันเริ่มเปรี้ยวแสบคอ ผมกินน้ำตามบ่อยมาก หรือมันคือกลยุทธให้อิ่มเร็ว!!)</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-arabus-coffee-latte/Tue, 28 Apr 2015 14:40:36 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-arabus-coffee-latte/<p>สวัสดีครับ ไม่ต้องเกริ่นอะไรละกัน เกี่ยวกับ Arabus ทุกท่านสามารถอ่านเล่นก่อนได้ที่ <a href="https://blog.cloudian.in.th/posts/review-arabus-coffee-mocha/">อึ้ง!! ซื้อกาแฟกระป๋องมาเปิดดื่ม ต้องช็อคกับสิ่งที่เจอ!! [รีวิวกาแฟ]</a></p> <p>ไม่ใช่อะไรครับ คือไม่รู้จะเขียนอะไร ก็อยากเผาๆนิดหน่อย เพราะ รีวิวอันนี้กับอันที่แล้วมันไม่ต่างอะไรกันเลยแค่รส อันก่อนเป็น Mocha ส่วนอันนี้เป็น Latte</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/IirUvhI.jpg"/> </figure> <h2 id="สรป">สรุป!!</h2> <p>//เปิดมาก็สรุปเลย เขียนหนังสือคงโดนบก.ด่าแน่นอน</p> <p>สรุปคือเรื่องความเข้มข้น เหมือนกับ Mocha เลยครับ ปานกลาง ไม่เข้มมาก เหมาะแก่คนที่กินกาแฟแล้วไม่ได้ต้องการความเข้มมาก Latte รสชาติก็นุ่มกว่า Mocha ครับ เพราะเป็นกาแฟผสมนม ออกรสอ่อนนุ่ม ละมุนของนมมากกว่า ส่วนรสชาติ เต็มสิบ 7/10 ละกัน เพราะกินแล้วก็อยากกินอีก</p> <p>กราบของคุณทุกท่านที่เผลอหลงเข้ามาอ่าน ณ ที่นี้ครับ</p> <p>ปล. ถ้าเป็นสำนักข่าวสรรพสัตว์อาจจะโพสต์ว่า ตะลึง! บทความรีวิวสั้นมากจนคุณต้องอึ้งเมื่อเปิดอ่าน!!</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-arabus-coffee-mocha/Sun, 26 Apr 2015 05:24:39 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-arabus-coffee-mocha/<p>อยากลองตั้งหัวข่าวแบบฟาดคนอ่านลากเข้าบล็อกมานานแล้ว ตื่นเต้นๆ แต่กลัวคนด่า ก็เลยใส่ [รีวิว] ไว้ให้นิดหน่อย</p> <p>เรื่องของเรื่องคือไปเดินบิ้กซี สาขาอะไรไม่บอก แล้วไปเจอมันตั้งขายเครื่องดื่ม เป็นกาแฟกระป๋อง (อันที่จริงมันเป็นแก้วพลาสติก) คล้ายๆเบอร์ดี้วางขายอยู่ แล้วคือผมก็พวกชอบกาแฟอยู่แล้ว เห็นแล้วมือมันสั่นเหมือนพึ่งเสพยา อยากลองซื้อกิน ผนวกกับพนักงานรู้ทัน รีบเดินมาประกบหลังแล้วบอก &ldquo;ซื้อหนึ่งฟรีหนึ่งนะคะ&rdquo; นะ นี่มันการตลาดระดับเทพ ก็เลยซื้อมาลอง</p> <p>กาแฟชื่อ Arabus ตอนนี้ที่เห็นขายคือมีสองรส มอคค่า กับ ลาเต้ นี่เลยซื้อมาทั้งสองอัน แต่บล็อกนี้จะรีวิวมอคค่าก่อน</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/s1IFvhT.jpg"/> </figure> <p>Arabus Mocha ราคาจำไม่ได้ แต่ถ้าจำไม่ผิดไม่แพงมาก รูปก็ตามด้านบนเลย ส่วนขนมปังนั้นอาหารเช้า จับถ่ายคู่กันได้ไฮโซๆ</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/tknwZPq.jpg"/> </figure> <p>บรรุภัณฑ์เป็นกาแฟถ้วยมีซิลปิดด้านบนคล้ายพวกโยเกิร์ต แต่ซิลไม่ต้องแกะ เพราะแกะยากมาก ตอนแรกไม่รู้ก็เลยพยายามแกะ แกะไม่ออก สรุปเขาบังคับให้เอาหลอดจิ้ม</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/B7eSlzl.jpg"/> </figure> <p>ส่วนหลอดก็ไม่ธรรมดา มันยืดหดได้ ครั้งแรกที่เคยเห็นเลยนะ เจ๋งดี ก็จิ้มเข้าไปแล้วชิมๆดู (ไม่เลือกชิม เพราะดูดอึกแรกคือเยอะมาก)</p> <h2 id="รสชาต">รสชาติ</h2> <p>(รสชาติสำคัญ ต้องเน้นหัวข้อใหญ่ๆ)</p> <p>รสกำลังดี เข้มปานกลาง อาจไม่เหมาะแก่คนชอบกาแฟเข้มๆ ออกรสกาแฟมาก รสช็อคโกแล็ตเลยไม่หนักมาก กินได้ อร่อย แนะนำให้ลอง</p> <p>อ่า จบ แค่นี้แหละครับ รีวิวรสอยู่สองบรรทัด ก็เห็นมันแปลกใหม่ เลยแนะนำให้ลองซื้อดู 1 FREE 1 ไม่รู้ทุกสาขาของบิ้กซีหรือเปล่านะ แต่ผมซื้อที่บิ๊กซี สาขากัลปพฤกษ์</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/tripsamaesarn-3day2night/Fri, 27 Mar 2015 08:50:16 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/tripsamaesarn-3day2night/<p>นี่เป็นเรื่องราวของเด็กนักเรียน ม.6 จำนวนห้าชีวิตที่ใช้เวลาช่วงปิดเทอมหกเดือนก่อนขึ้นมหาลัยให้เป็นประโยชน์&hellip; เที่ยวทะเล ผมเรียกมันว่าการเก็บประสบการณ์</p> <p>ทริปนี้ตั้งแต่แรกเพื่อนชวนไปหลีเป๊ะ แล้วมันก็ย่อมาเรื่อยๆน่าจะเป็นเพราะผมจนสุดท้ายเหลือแค่แสมสาร (สะ-แหม-สาร) เริ่มแรกเราก็วางแผนเรื่องที่พักและการเดินทาง</p> <p>ที่พักตอนแรกเราแพลนกันว่าไปพักกันที่ บ้านดิน หาดนางรำ แต่มันเต็มครับ ก็เลยต้องโทรหาที่อื่น ปรากฏแถวนั้นเต็มหมดเลย พวกบ้านของราชการ เราเลยไปเจอกับ วราสินทร์ รีสอร์ท ซึ่งราคาค่อนข้างสูง ถ้าเทียบกับที่อื่น ส่วนเรื่องการเดินทาง ขาไปพวกผมจะไปกับรถของแม่ผม พอดีแม่ไปแถวนั้นพอดี ลงที่ตลาดนาเกลือ แล้วต่อรถสองแถวไปเรื่อยๆ</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/IDAYQ6R.jpg"/> </figure> <p>ของที่เตรียมไปก็ไม่มีอะไรมาก เสื้อผ้าสำหรับสามวันสองคืน เครื่องใช้ส่วนตัว กล้องกันน้ำ</p> <p>คืนก่อนไปตื่นเต้นมาก (ฮา) เพราะไม่เคยไปอะไรแบบนี้มาก่อนเลย</p> <h2 id="วนทหนง">วันที่หนึ่ง</h2> <p>วันไปก็ตื่นกันแต่เช้า หมายถึง ผมตื่นแต่เช้า นัดเจอเพื่อนที่ BTS วุฒากาศกันตอน 6.30 นาฬิกา ครับ กว่าจะครบก็ 7.30 นาฬิกา</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/A2T4e9S.jpg"/> </figure> <p>เดินทางจาก กทม. สู่ พัทยา ใช้เวลาสองชั่วโมงกว่าๆ รถเก๋งกับเด็ก 5 ผู้ใหญ่ 1</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/MnWW0fd.jpg"/> </figure> <p>ถึงประมาณเก้าโมงกว่าๆ ก็หาข้าวเช้ากินกันก่อน มื้อแรกของทริปนี้เป็นข้าวหน้าเป็ด ร้านอยู่ในห้องแอร์ ใกล้ๆสวนสาธารณะลานโพธิ์</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/JUxV7D5.jpg"/> </figure> <p>กินเสร็จก็เดินทางต่อกัน ไปขึ้นรถสองแถว สัตหีบ - นาเกลือ รถจะเริ่มจากแถวตลาดนาเกลือ สามารถถามคนแถวนั้นได้</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/zCqovLC.jpg"/> </figure> <p>ค่ารถ 25 บาท เดินทาง 45 นาทีก็ถึงสัตหีบ รถจะไปจอดที่ปลายทางเป็นตลาดสัตหีบ พวกเราก็เดินทางกับห้าคน หาของกินกันก่อน เซเว่นครับร้านยังชีพคู่ใจ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/khongbangluang-for-less-money/Tue, 10 Mar 2015 16:05:30 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/khongbangluang-for-less-money/<p>สวัสดีครับ เราเคยรู้จักกันหรือเปล่า ผิดๆ</p> <p>เอาใหม่ๆ สวัสดีครับ ช่วงนี้ปิดเทอม เราต้องเที่ยวครับ ใช้หกเดือนให้คุ้ม เดี๋ยวต้องไปผจญภัยในมหาลัยดินแดนมหัศจรรย์ ล่าสุดก็ได้ไปเที่ยวตลาดน้ำแถวบ้านแห่งหนึ่งครับ ใกล้บ้านมาก ตอนรู้ว่ามียังตกใจ (บ้านอยู่แถวบางแค แต่ไม่ใช่บ้านพักบางแค)</p> <p>เกริ่นก่อน พอดีเพื่อนชวนไปเที่ยวครับ เที่ยวตลาดน้ำ ตอนแรกจะไปตลาดน้ำคลองลัดมะยม แต่คนเยอะแน่ เปลี่ยนๆละกัน มานี่แทน <strong>ตลาดน้ำคลองหลวง</strong> และพอดีเพื่อนอยากมาบ้านศิลปินด้วย (จุดเด่นของตลาดน้ำนี้เลย)</p> <p>ตลาดน้ำคลองบางหลวงอยู่ในซอยเพชรเกษม 20 22 24 26 28 อย่าสงสัยทำไมหลายซอย คือซอยมันเชื่อมกันหมด&hellip; แต่อย่าเข้ามาทาง 28 ซอยเล็กมาก รถเข้าไม่ได้</p> <p>นัดแนะแผนที่กันเสร็จ นัดเจอกันที่ BTS บางหว้า เดี๋ยวบ้านผมไปส่ง ครับ เพื่อนผมเลทมา 45 นาที</p> <p>ช่างมันเรื่องเลท เป็น Thailand Only ไปแล้ว ไปเรื่องตลาดน้ำต่อ</p> <p>จากตรงนั้นเข้าไปถึงตลาดน้ำก็ไม่ไกล อันที่จริงเดินไปยังได้ มันต้องเข้าผ่านทางวัดนะ ยกเว้นซอย 20</p> <p>พอเดินผ่านวัดก็เริ่มเจอสิ่งที่คล้ายๆตลาดน้ำ ร้านขายของ ตอนนั้นประมาณเที่ยงๆ หิวละ เลยเดินหาของกินก่อน เดินไปเดินมา คิดว่าตรงนั้นเป็นตลาดไง เลยคิดว่าของกินเยอะ แต่ที่เห็นมันน้อยมากเลยงงๆ แต่ไม่รู้เอาไงหิว เลยเข้าไปนั่งร้านก๊วยเตี๋ยวห้อยขาก่อน</p> <p>ลักษณะธรรมดา นั่งห้อยขาริมน้ำนั่งกินอาหาร ร้านนี้ราคาไม่แพง รสชาติพอได้ถึงแม้เพื่อนจะบอกว่าไม่อร่อยก็ตาม</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-5/Fri, 06 Mar 2015 16:45:55 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-5/<p><em><strong>โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เพราะอาจใส่สีตีไข่เพิ่มอีก 20-50% จากเรื่องจริง</strong></em></p> <p>ภาคสุดท้าย วันสุดท้าย เขียนมาเนิ่นนาน ทั้งๆที่ไม่น่าจะใช้เวลานาน น่าจะเพราะอู้ หลักจากผ่าน Dota2 yearbeast มาได้ ล่าสุดเราก็ติด Ask.Fm ต่อ มีคนมาถามให้เราตอบนี่มันสนุกจริงๆ</p> <p><strong>- วันที่ห้า 13 กุมภาพันธ์ 2558 -</strong></p> <p>ตื่นมาตีสี่ จะได้กลับบ้านแล้วโว้ย ตะโกนได้ตะโกนไปแล้วตอนนั้น</p> <p>วันนี้จากที่ฟังๆมาไม่มีอะไรมาก ตื่นมาก็เหมือนเดิม ไม่แปรงฟัน ไม่ล้างหน้า ผมรีบๆเก็บของอะไรให้เสร็จ เขาให้ใส่แค่ซับในกับกางเกงก็ได้วันนี้ โดยตอนเช้าจะขึ้นเขากัน ว้าวววววว</p> <p>รวมเสร็จนับคน ก็เหมือนเดิมตามปกติ แล้วก็เริ่มเดินขึ้นเขาละ ทางเดินก็ทางเดียวกับทุกครั้ง แต่รอบนี้เราไม่ต้องเดินไปฐานอะไรพวกนั้นละ เราเลี้ยวขวาขึ้นเขา (มั้งนะ)</p> <p>ตอนเดินไปก็ไม่อะไร แต่ทุกอย่างเริ่มแย่ตอนเดินขึ้นเขา คือปกติเดินขึ้นเขามันก็ไม่ได้ชันอะไรมาก แต่เขาที่พวกเราเดินกันรอบนี้แบบ&hellip; ชันอะ ชันมากๆ มันตั้ง 90 องศาได้ตั้งไปแล้ว</p> <p>ตอนเดินขึ้นแรกๆก็ไม่เหนื่อยหรอกนะ แต่เดินไปนานๆนี่แบบ ยืนเฉยๆยังไม่ได้ มันจะล้มเอา เหนื่อยมาก เหนื่อยจนไม่รู้จะเอาคำอะไรมาบรรยาย โชคดีที่อากาศเย็น</p> <p>ระหว่างเดินเนี่ย ระเบียบแถวเป็นสิ่งที่หาไม่ได้ เพราะทุกคนแรงไม่เท่ากัน ระหว่างทางเราอาจจะเห็นคนนั่งพักตามทาง ยิ่งสูงยิ่งเห็นเยอะ ผมก็นั่งพักสลับเดินไปเรื่อยๆ</p> <p>เดินไปเรื่อยๆจนใกล้ถึง มันมีคนตะโกนว่าถึงแล้วโว้ย เท่านั้นแหละครับ วิ่งเลย ผมถือว่าถึงเป็นกลุ่มต้นๆเลยก็ว่าได้ เรื่องเดินขอให้บอก เราสายเดิน</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-4-dot-5/Wed, 04 Mar 2015 03:20:09 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-4-dot-5/<p><em><strong>โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เพราะอาจใส่สีตีไข่เพิ่มอีก 20-50% จากเรื่องจริง</strong></em></p> <p>กลับมาเขียนต่อละ นี่ขยันขึ้นเพราะอีเว้นท์ yearbeast dota2 มันจบละ เศร้าเลย ได้เช็ตมานิดเดียวเอง ( ;w;)</p> <p><strong>- วันที่สี่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 ครึ่งบ่าย -</strong></p> <p>หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ ปริศนาที่ยังคาใจก็ยังไม่หายไป ทำไมพวกที่ไปอยู่ฝ่ายบุกเมื่อเช้ามันกลับมาตัวเปียกหน้าเปื้อนโคลนขนาดนั้น&hellip; เลยนั่งคุยกับกับกองตัวเอง ก็คิดกันไปว่า สงสัยมันมีส่วนที่ต้องโดดลงน้ำมั้ง แต่สักพักมันก็มีพวกที่ไปแอบรู้มาก่อนเล่าให้ฟังว่า มันไม่ได้โดนทุกคน จะมีโดนแค่บางส่วน ครูฝึกให้โดดลงบ่อ (ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นหมายเลข 4 กับ 5 นี่แหละ แต่ชื่อนำหน้าจำไม่ได้ ปกติจะนำหน้าเลขว่า อินทรี อะไรพวกนี้)</p> <p>ผมนี้เครียดเลย ภาวนาขอให้ตัวเองไม่โดน แต่เดี๋ยวก็คงรู้ละ</p> <p>พอช่วงบ่ายก็กลับมารวมอีกรอบ รอบนี้พวกผมก็จะกลายเป็นฝ่ายบุกละ ส่วนพวกฝ่ายบุกเมื่อเช้าจะไปตั้งรับ (ฝ่ายตั้งรับกากครับ เจอฝ่ายบุกจนต้องร่นถอน ว่าไปนั้น อันที่จริงมันเป็นเนื้อหาฝึกของเขา)</p> <p>พวกผมก็เริ่มเดินไปตามครูฝึกเรื่อยๆ เดินไกลกว่าตั้งรับมากครับ นี่คิดในใจ มันจะให้ไปเริ่มบุกจากไหนเนี่ย ตีนเขาหรอ แต่ไม่ใช่ ให้เราเริ่มบุกจากแนวถนนสุดขอบไร่ของคนแถวนั้น แต่ดีครับ มีต้นไม้ร่มเงา เราก็ไปนั่งรอกัน</p> <p>โดยระหว่ารอบุก เขาก็ให้เรานั่งคุยเล่นไปเรื่อย แล้วครูฝึกก็เล่านู่นนี่ เล่าทุกอย่างตั้งแต่ประวัติตัวเอง เผากองทัพให้ฟังเล่น ยันเรื่องความรักฟันสาวมาแล้วกี่คน</p> <p>แต่โชคไม่มีสำหรับคนที่คุยเท่าไหร่ คือเพื่อนผมสามคนมันคุยกันครับ แล้วครูฝึกเห็นเลยเรียกให้ยืนขึ้น และนั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมด</p> <p>สามคนนั้นถูกเชิญ ไม่ๆ ถูกบังคับให้เดินไปทางขวาของจุดที่ผมนั่งอยู่ เดินเลยออกไป ผมจะมองไม่เห็น เพราะมีแนวต้นไม้ขวางอยู่ สามคนนั้นโดนทำโทษเรื่องคุยกันครับ แต่ไม่ใช่การหมอบ หรือกลิ้งแน่นอน เขาให้โดดลงน้ำครับ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-4/Sun, 01 Mar 2015 16:13:15 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-4/<p><em><strong>โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เพราะอาจใส่สีตีไข่เพิ่มอีก 20-50% จากเรื่องจริง</strong></em></p> <p>หายไปเนิ่นนานต้องกราบขอโทษงามๆสักสามครั้ง เพื่อนหลายก็ก็หาว่าอู้ คือ ผมไม่ได้อู้นะครับ แต่พอดีสัปดาห์ที่ผ่านมาติดสอบปลายภาคอยู่ แล้วก็งานปัจฉิมอีก เลยเป็นสัปดาห์ที่วุ่นวายพอสมควรเลย และอีกอุปสรรคคือ&hellip; ติด Dota 2 ครับ นี่จริงจังนะ พอดีมันกิจกรรมมาไง เลยต้องรีบ (ฮา)</p> <p>มาเขียนต่อเลย แต่สำหรับพาร์ทนี้แนะนำว่าให้อ่านหลังกินข้าวนะครับ เพราะมันมีอะไรแหยะๆด้วย</p> <p><strong>- วันที่สี่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 -</strong></p> <p>วันที่สี่ ก็ตื่นประมาณ 3.40 นาฬิกา อันที่จริงครูฝึกให้ตื่นตีสี่ แต่กลัวมันไม่ทันไง รองเท้าก็ใส่ยาก เก็บของอีก เลยต้องตื่นก่อน</p> <p>ตื่นมาเคลียร์ตัวเอง ก็ไปรวมกองพันเตรียมเดินทางต่อ อ่าาาาห์ วันนี้วันที่สี่ละ พรุ่งนี้ก็กลับบ้านแล้ว ดีใจๆ แต่อย่างที่รู้กัน วันนี้เขาบอกว่ามันเป็นวันที่หนักที่สุดละ เพราะคุณจะเจอกับเซเลบลิตี้ประจำเขาชนไก่ จ่านรก นั้นเอง</p> <p>รวมกองพันเสร็จก็เดินไปสถานีของจ่านรกต่อ ทางเดินมืดๆเหมือนเดิม มองซ้ายมองขวาคือไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ไหน หลงทีแบบตายแน่ๆ ตายแน่นอน</p> <p>แต่เช้าวันนี้มันไม่เหมือนเดิมเท่าไหร่ เพราะดันมีปรากฎการณ์ธรรมชาติเกิดขึ้นนั้นก็คือ ผมปวดอึครับ หรือเรียกบ้านๆก็ปวดขี่นั้นแหละครับ อั้นมาสามวันละ กะว่าจะกลับไปอึที่บ้านไง กลายเป็นต้องเดินไปอั้นไป แบบทรมารมาก พูดเลยว่าจ่านรกจะมาทำอะไรผม ผมว่าก็คงไม่ทรมารเท่ากับการอั้นอึขณะเดินทางละ</p> <p>เดินไปเรื่อยๆ สำหรับคนอื่นๆมันก็คงเหมือนเดิมนะ แต่สำหรับผมมันคือนรกชั้นดีกับการต้องต่อสู้กับข้าศึกที่ประชิดประตูอย่างเต็มกำลัง</p> <p>ระหว่างเดินไปเรื่อยๆผมก็เริ่มสังเกตเห็นว่าทางซ้ายมีผมมันเป็นทุ่งโล่งๆ แบบโล่งมาก ยาวและกว้างด้วย เลยเริ่มเอะใจละ ใกล้ถึงแล้วแน่ๆ และใช่ครับ มันก็ถึงละ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-3/Wed, 18 Feb 2015 13:32:35 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-3/<p><em><strong>โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เพราะอาจใส่สีตีไข่เพิ่มอีก 20-50% จากเรื่องจริง</strong></em></p> <p>ภาคสามครับ มีหลายคนถามว่าเมื่อไหร่ภาคสามจะออกๆ กราบขอโทษจริงๆครับ การบ้านมันไม่เข้าใจผม</p> <p>เหมือนเดิมครับ คำแนะนำจากผม ใครยังไม่ได้อ่านภาคหนี่งและสอง แนะนำให้ไปอ่านมาก่อน เพราะไม่งั้นจะยิ่งงงขึ้นเรื่อย และอีกอย่างครับ ล่าสุดผมเพิ่มกล่อง Comment Facebook ให้ละด้านล่าง อ่านบล็อกผมเสร็จก็เม้นท์ด่าผมได้เต็มที่เลย (ไม่ใช่ละ)</p> <p><strong>- วันที่สาม 11 กุมภาพันธ์ 2558 -</strong></p> <p>วันนี้ก็เหมือนเดิม ตื่นมาประมาณตีสี่กว่าๆ แต่ต้องขอบคุณนวัตกรรมหมอนขั้นเทพที่เราทำเมื่อคืน (อ่านได้จากภาคที่แล้ว ผมเปลี่ยนแบบหมอนตัวเองนิดหน่อย) ทำให้เราหายปวดคอละ</p> <p>ตื่นมาไม่นานก็เรียกรวมละ ยังไม่ตื่นเต็มที่เลย</p> <p>วันนี้รวมเร็ว ตื่นเช้า รีบกินข้าว เพราะว่าต้องเดินทางค่อนข้างไกลกว่าเดิม รอบนี้จะเดินขึ้นเขาเพื่อไปเตรียมตัวที่สถานี ระหว่างเดินก็หลับๆตื่นๆ เดินในความมืด จะโดนทหารเอาไปต้มยำทำแกงที่ไหนก็ไม่รู้</p> <p>ระหว่างเดินก็ไม่มีแสงอะไรเลยนอกจากแสงจันทร์ที่เป็นสปอร์ทไลท์จากฟากฟ้า เข้าใจเลยว่าทำไมทหารบอกว่าเดินกลางคืนมันยาก อืม มันก็ยากจริง ข้างทางก็มองอะไรไม่เห็นเลยนอกจากไร่อ้อย ดินป่นๆ ข้างซ้ายก็เป็นต้นไม้ ถ้าหลงอีกทีก็รอสว่างน่ะครับ แหกปากขอความช่วยเหลือไงก็ว่ากันไป</p> <p>เดินไปดื่มด่ำกับความเมามันกับการเดินใต้แสงจันทร์ไปไม่นานมากก็ถึง สถานีฝึกแห่งที่สาม สถานี 32</p> <p>ก็เหมือนเดิม เรียกรวม นับคน แจ้งนู่นนี่แหละเตรียมเคารพธงชาติ</p> <p>อ่า ซึ่งหนึ่งที่ยังไม่เคยบอกคือ หัวหน้ากองพันผม เขา&hellip; ว่าไงดี เหมือนปฏิบัติหน้าที่แบบขาดๆเกินๆ เช่น เรียกชื่อปืนผิด เคารพธงชาติผิด นับคนผิด ค่อนข้างเป็นเรื่องที่ฮาอย่างหนึ่งเลยจริงๆ แต่ก็ต้องให้ความเคารพเขาน่ะ เพราะอุตส่าห์เสียสละไปทำหน้าที่ที่ไม่มีคนทำ ก็ต้องขอขอบคุณมากเลยครับ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-2/Sun, 15 Feb 2015 02:55:12 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-2/<p><em><strong>โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เพราะอาจใส่สีตีไข่เพิ่มอีก 20-50% จากเรื่องจริง</strong></em></p> <p>มาต่อจากภาคแรกกันเลยนะครับ สำหรับคนที่ไม่ได้อ่านภาคแรก ผมแนะนำให้อ่านภาคแรกก่อน <a href="https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-1/">กดที่นี้ได้เลย</a> หรือจะข้ามมาอ่านภาคสองเลยก็คงไม่เป็นอะไรมากนั้นแหละครับ</p> <p>เข้าเรื่องกันเลยละกัน</p> <p><strong>- วันที่สอง 10 กุมภาพันธ์ 2558 -</strong></p> <p>วันนี้ตื่นมาตอน 04.45 นาฬิกา และแน่นอนผมไม่ได้ตื่นเอง แต่เสียงนกหวีดครับ เช้านี้ผมปวดคอมากจากการนอนด้วยหมอนที่ทำจากเสื้อรด.ผมเอง (พับไปมาจนเป็นหมอน)</p> <p>และเช้านี้ก็ทำให้ผมเข้าใจถึงคำคมอันหนึ่ง</p> <blockquote> <p>ฝันร้ายที่สุดคือการที่ตื่นมาแล้วพบว่ามันเป็นแค่ความฝัน</p> </blockquote> <p>ทำไมนะหรือครับ เพราะผมฝันว่าผมนั่งเล่นสบายๆอยู่ที่โรงเรียน แต่ตื่นขึ้นมาแล้วดันพบว่าตัวเองอยู่ที่ค่ายเขาชนไก่</p> <p>แต่ก็เศร้านานมากไม่ได้ เดี๋ยวโดนหมอบ เลยต้องรีบแต่งตัว จัดกระเป๋าเตรียมเดินทาง ส่วนเรื่องแปรงฟันล้างหน้าน่ะ ลืมไปซะเถอะ</p> <p>ไม่นานนักก็เรียกรวม อธิบายกำหนดการคร่าวๆ ซึ่งก็คือช่วงเช้าเราจะเดินไปที่สถานีฝึกยิงปืน (อ่าาาา ขาของข้า) และตอนบ่ายก็จะไปสถานีครชน. (เคมี รังสี ชีวภาพ นิวเคลียร์)</p> <p>ก็กินข้าวกันก่อนเลย และวันนี้ก็แน่นอน ผมก็ไปกินไก่แดงเหมือนเดิม 20 บาท ข้าวเหนียวสองถุง ไก่สองไม้ รีบๆกิน กินน้ำ แล้วรีบรวม</p> <p>ทุกคนกินเสร็จ เคลียร์ธุระส่วนตัว ก็รวมเพื่อเตรียมเดินทางครับ ตอนเดินทางเป็นเช้ามืดมัน อากาศเย็นสบายจริงๆครับ นี่ไม่ได้ประชดนะ แต่เดินสบายมาก แต่ก็ยังมีฝุ่นอยู่เยอะ ถึงแม้จะมองไม่เห็นก็ตาม ผมใส่ผ้าปิดปากตลอด</p> <p>เดินไปจนถึงสถานีฝึก ก็รวมอีกรอบ นับคน เผื่อใครแอบไปฉี่แล้วหลงป่า แล้วก็เตรียมจัดแถวยิงปืนตามลำดับเมื่อวันแรก</p> <p>เหมือนเดิมครับ อธิบายเหมือนเดิม เรื่องเดิม ปืนเดิมๆ เหมือนเดิมทุกอย่างแค่ละเอียดขึ้น และไม่มีเสียเงิน แต่ก็ดีครับ เพราะผมก็จำไม่ได้ว่ามันต้องยิงไง แล้วก็แจกปืน ให้ซ้อมกันอีกรอบ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-1/Sat, 14 Feb 2015 09:28:09 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/khaochonkai-part-1/<p><em><strong>โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เพราะอาจใส่สีตีไข่เพิ่มอีก 20-50% จากเรื่องจริง</strong></em></p> <blockquote> <p>I&rsquo;ve been to hell and back, and back to hell…and back.</p> </blockquote> <p>ขอฝากให้กับเขาชนไก่ และการใส่ชุดรด.ครั้งสุดท้าย แล้วจะไม่มีวันกลับไปอีกแน่นอน</p> <p>วันนี้วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558<br> สำหรับหลายๆคนอาจจะเป็นวันแห่งความรักหรือวันวาเลนไทน์ แต่สำหรับผม มันเป็นเหมือนวันที่ผมพึ่งตื่นขึ้นมาจากฝันร้าย</p> <p>เพราะอะไร?</p> <p>นั้นก็เพราะเมื่อวานหรือ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 เป็นวันที่ผมพึ่งกลับมาจากค่ายรด.เขาชนไก่ ปี 3 นั้นเอง รู้สึกได้เลยว่าตัวเองรอดแล้ว</p> <p>และแน่นอน เราต้องมาเขียนเล่าเรื่องราวแห่งนรกภูมิครับ (ฮา)</p> <p>ในครั้งนี้ผมจะเล่าเป็นภาคๆไปนะครับ แบ่งเป็นห้าภาคห้าวัน จะได้ง่ายต่อการอ่าน งั้นเรามาเริ่มกันตั้งแต่วันแรกเลยละกัน</p> <p><strong>- วันที่หนึ่ง 9 กุมภาพันธ์ 2558 -</strong></p> <p>วันนี้พวกเราก็ตื่นกันตั้งแต่ตีห้าเพื่อเตรียมจัดเก็บของและลงหอประมาณเกือบๆหกโมง รถก็ออกประมาณหกโมงกว่าๆ</p> <p>การเดินทางก็มีแวะร้านค้าเพื่อกินข้าวเช้านิดหน่อย และแวะเพื่อฟังทหารเล่าประวัติศาสตร์สงครามเก้าทัพ เพราะกาญจนบุรีบริเวณเขาชนไก่นี่เป็นทางที่พม่าจะชอบยกทัพเข้ามากัน</p> <p>ไม่นานนักเราก็ถึงที่หมายสุดเลิฟ เขาชนไก่นั้นเองงงงงงงง</p> <p>ก็เปิดมาก็งงกันก่อนเลย คือว่า พอไปถึงเต้นท์พวกเราก็ลงไปเพื่อจะยกกระเป๋าลงกัน แต่โดนไล่ขึ้นรถ เพราะรถจะเคลื่อนไปอีกนิด พอรถจอดสนิทเราก็ลงไปยกกระเป๋าอีกแล้วก็โดนไล่ แล้วก็โดนเรียกให้ลงมายกกระเป๋าอีกแล้วก็โดนไล่ขึ้นไปอีก สรุปคือ ทหารเขาต้องการให้เราลงไปแค่บางส่วนเพื่อยกกกระเป๋าเป้ลงไปที่เต้นท์ครับ&hellip;</p> <p>ทำไมอธิบายเป็นประโยคเคลียร์ๆเลยไม่ได้ก็ไม่รู้</p> <p>วางกระเป๋าเสร็จก็โดนไล่ขึ้นรถต่อแล้วเดินทางไปสู่สถานีฝึกแรก นั้คือสถายิงปืน</p> <p>เมื่อลงจากรถเขาก็ให้นั่งเรียงๆกันก่อนเพื่อเช็คชื่อ เรียกตามหมายเลขโรงเรียน ฟังคร่าวๆก็มีโรงเรียน เตรียมพัฒฯ, เตรียมน้อม, จุฬาภรณ์ปทุม, ไชยฉิมพลี, นานาชาติไทย-จีน นี่คือเท่าที่จำได้ ซึ่งผลัดที่พวกเราอยู่นั้นคือ ผลัด 32</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/this-blog-for-my-manga-2014/Sat, 06 Dec 2014 16:23:52 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/this-blog-for-my-manga-2014/<p>อ่าห์ ส่วนเรื่อง #BCBK นั้นเดี๋ยวค่อยมาเขียน ขอโทษนะครับ</p> <p>กลับเข้าเรื่องอวย พอดีไปห้างเลยมีโอกาสไปเยี่ยมร้านหนังสือร้านประจำ (ไม่ใช่ SE-ED) ไปเลือกหนังสือการ์ตูนแล้วได้เล่มใหม่กลับมาสองเล่ม อ่านแล้วด้วยนะ</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/xBRXuHJ.jpg"/> </figure> <p>อันนี้ไม่รู้ทำไมถึงหยิบมา แต่เดินไปเดินมาก็เลือกดูตั้งหลายเล่มนะ แต่เล่มนี้เป็นเล่มเดียวที่แค่เห็นหน้าปกก็หยิบเลย แปลกแหะ?</p> <p>เรื่อง <strong>นางิสะ ครูสาวเลือดซามูไร</strong></p> <p>เนื้อเรื่องเกี่ยวกับครูนางิสะกับกลุ่มนักเรียนในห้องเรียนของเธอ จบ.</p> <p>พูดมากไปเดี๋ยวสปอยล์ ก็เป็นเรื่องธรรมดาระหว่างครูกับลูกศิษย์นั้นแหละ แต่อ่านแล้วก็ไม่ผิดหวัง แนะนำๆ</p> <p>เรื่องที่สอง **รักไร้เสียง **</p> <p>ซื้อมาเพราะเคยอ่านตั้งแต่มันอยู๋ใน Nekopost แต่ตอนนั้นมันมีแค่เล่มแรกที่อยู่ในแมวดุ้น แล้วมันก็หายไปเพราะโดน LC แต่ก็กะว่าจะซื้อตั้งแต่ตอนนั้นละ</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/FLF1K7Z.jpg"/> </figure> <p>ซื้อมาไม่ผิดหวังจริงๆ ซื้อมาสองเล่ม 1 กับ 2 แต่เล่มแรกอ่านข้ามๆเพราะอ่านมาแล้ว ส่วนเล่มสองก็คงความกระแทกอารมณ์ และสัมผัสถึงหัวใจของผู้อ่านได้ดีเช่นเคย</p> <p>เกี่ยวกับอะไร?</p> <p>เด็กผู้หญิงหูหนวกเข้าเรียนในห้องเรียนของโรงเรียนใหม่ แต่ก็มีพวกเด็กเกเรมาคอยกลั่นแกล้งตลอดเวลา</p> <p>ที่เหลืออ่านต่อเองนะ แต่แนะนำให้ซื้อครับสำหรับคนชอบแนว ความรักที่ไม่ใช่รักหวานแว่ว แต่รักเชิงมิตรภาพ</p> <p>จบการรายงายเพียงเท่านี้ บอกแล้วนี่เขียนแค่เพื่ออวย</p> <p>ปล. พึ่งรู้ SiamInter มันขึ้นราคาหนังสือมา 5บาท แหนะ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/ordinary-guy-with-siit/Sun, 12 Oct 2014 16:03:50 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/ordinary-guy-with-siit/<p>วันที่ 11 ตุลาคม 2557 : สอบ SIIT คณะ IT มาครับ</p> <p>ตอนแรกกะจะไม่เขียนบล็อก แต่คิดไปคิดมาลองเขียนดีกว่าเรื่องสอบ เพราะมีเหตุการณ์เยอะอยู่ครับ</p> <p>สอบ 8.00น. ครับ ก็ไปกันแต่เช้าเลย เข้าไปในมหาลัยปุ๊ป รถเยอะมาก ก็รถของคนที่มาสอบกันนี่แหละครับ</p> <p>เดินหาตึกอะไรสักพักก็เริ่มเข้าสอบ แต่กว่าจะได้เข้าห้องสอบเหมือนจะเลยเวลาสอบมาสักประมาณ 5 นาทีแล้ว ไม่รู้ทำไมเขาปล่อยให้เข้าช้ากว่าห้องอื่น .__.)?</p> <p>วิชาแรกคือ <strong>คณิตศาสตร์</strong> วิชาที่ผมห่วยเกือบที่สุดละ มี 40 ข้อ ภาษาอังกฤษทั้งหมด แต่นั้นไม่ใช่ปัญหา ปัญหาคือผมทำไม่ทัน และบางข้อก็ไม่รู้ลืมวิธีทำไปแล้ว เท่าที่ผมมองๆผมรู้ว่าผมเคยทำโจทย์พวกนี้มาหมดละ แต่ก็ตั้งแต่ม.สี่ ม.ห้า ลืมไปหมดละ เย้! ก็มั่วไปเยอะครับ</p> <p>วิชาถัดมาคือ <strong>วิทยาศาสตร์</strong> อันนี้ง่ายครับ ผมอุตส่าห์จำสูตรฟิสิกต์มา เผื่อต้องใช้ ปรากฎไม่มีครับ เน้นถามความรู้รอบตัวเสียส่วนใหญ่กับความรู้พื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ 40 ข้อ ภาษาอังกฤษหมดเหมือนกันครับ มีไม่มั่นใจประมาณ 10 ข้อ แต่ก็น่าจะถูกละนะ? ทำเสร็จก่อนเวลา</p> <p>วิชาวิทย์มีข้อนึงผมฮากับมันมา ถามว่า เห็นเป็นพวกใด ก็มีฟังไจ โพรติส พืช อะไรพวกนี้มาให้ แต่ช้อย E เป็นคำว่า Alien คือ.. ผมไม่รู้ว่ามันเป็นมุกของคนออกสอบ หรือมันหมายถึงพวกสิ่งมีชีวิตระบุประเภทไม่ได้ก็ไม่รู้ แต่ก็ฮาดี</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/neetchin-at-chibi-chibi-cafe/Sat, 04 Oct 2014 16:41:24 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/neetchin-at-chibi-chibi-cafe/<p>นีทชินออกไปกินข้าวนอกบ้านครับ&hellip; (อ้าว งั้นก็ไม่ใช่นีทแล้วดิ)</p> <p>แก้ครับ -&gt; ชินออกไปกินข้าวนอกบ้านครับ&hellip;</p> <p>ประโยคเปิดอะไรเนี่ย!! ช่างมันละกันครับ ประเด็นคือเมื่อวานไปกินอาหารนอกบ้านมาครับ เกริ่นก่อนเลยละกัน</p> <p>วันศุกร์ ที่ 3 ตุลาคม ตอนเวลา 9.27 น.</p> <p>กระผม ได้ตื่นจากห้วงนิทราด้วยเสียงค้อนประมาณสี่อันรัวอย่างเป็นจังหวะ คือ บ้านข้างๆมันซ่อมบ้านครับ รำคาญมากเลยตื่น ตื่นมาก็จิ้มเปิดโทรศัพท์ พอมันต่อเน็ตปุ๊ป เสียงแจ้งเตือนก็รัวมากครับ แต่ดันทีเสียงแอพไลน์เด้งขึ้นมาด้วย เลยแปลกใจ ปกติไม่เคยมีคนทักไลน์มาเลย</p> <p>เพื่อนชวนไปหาไรกิน จังหวะนั้นคือตอบ ไป!! ทันที รำคาญบ้านข้างๆมากเลยตอนนั้น แทบจะนอนร้องไห้ละ หือๆๆ ;w; ความสงบสุขของฉ้านนนนน~</p> <p>ก็เลยออกจากบ้านไปเจอเพื่อนนู่นนี่ แล้วกินข้าวเที่ยงนิดหน่อยครับ แล้วเดินเข้าไปต่อในซอยรางน้ำ</p> <p>นี่ละครับ เนื้อหาเน้นๆอยู่ตรงนี้</p> <p>Chibi Chibi Cafe ตั้งอยู่ในซอยศรีอยุธยา 2 ถนนรางน้ำ แถวๆอนุสาวรีย์ชัยนั้นแหละครับ ถ้าเดินจาก Century มันจะประมาณ 700 เมตร</p> <p>สภาพร้านเหมือนจะดัดแปลงจากบ้านไม้เก่าสองชั้นมาอีกที มองจากด้านนอกเป็นบ้านไม้ไทยสไตล์ธรรมดา แต่ตัวร้านเป็นสไตล์โมเดิร์น ออกแบบได้สวยมาก</p> <p>ร้านมีขนาดไม่ใหญ่มาก ในร้านมีโต๊ะขนาดเล็กประมาณสี่ที่ และต้องยาวตั้งอยู่กลางร้านอีกโต๊ะ</p> <p>บรรยากาศร้านสบายๆ นั่งชิวๆ ฟังเพลงอ่านหนังสือ หรือทำงานได้ทั้งวัน อย่างวันที่ผมไป ผมกะนั่งแปปเดียวครับ แต่ฝนดันตก ก็เลยนั่งคุยกับเพื่อนไปเรื่อยๆ มองบรรยากาศไปจนฝนหยุดตกก็ไม่มีปัญหาครับ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/name-video-on-youtube/Fri, 12 Sep 2014 15:29:59 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/name-video-on-youtube/<p>เนื่องจากตอนนี้กำลังมีงานกลุ่มที่ต้องทำคลิปอัพขึ้น Youtube กันเยอะ ก็เลยจะเห็นๆคนแชร์คลิปกันเยอะแยะ โดยเกณฑ์ของคะแนนคือ ทำ &ldquo;ยอดวิว&rdquo; ให้เยอะเกินที่กำหนด</p> <p>เมื่อวานก่อนผมเห็นเพื่อนผมคุยกันเรื่องการตั้งชื่อของคลิปให้น่าสนใจ ซึ่งก็มีบางคนเสนอแนวคิดขึ้นมาว่า ลองตั้งทำล่อเป้าสิ เช่น &ldquo;รีบดูก่อนลบ&rdquo; ตอนนั้นผมเข้าใจว่าเขาก็พูดกันเล่นๆนะ ซึ่งผมเลยสงสัย เพราะจำได้ว่า Youtube มีกฏห้ามตั้งชื่อแบบนี้อยู่</p> <p>Youtube จะมีการตั้งกฏระเบียบเกี่ยวกับการอัพโหลดวิดีโอขึ้นไปอยู่ ผมเลยเข้าไปอ่าน ซึ่งก็เจอจริง ๆ เพราะมีกฏข้อหนึ่งระบุไว้ว่า</p> <blockquote> <p>ไม่มีใครชอบสแปม อย่าสร้างคำอธิบาย แท็ก ชื่อ หรือภาพขนาดย่อที่ทำให้เข้าใจผิดเพื่อเพิ่มการเข้าชม และไม่ควรโพสต์เนื้อหาที่ไม่กำหนดเป้าหมาย ไม่เป็นที่ต้องการ หรือซ้ำๆ รวมถึงความคิดเห็นและข้อความส่วนตัวจำนวนมาก</p> </blockquote> <p>ซึ่งการตั้งชื่อวิดีโอล่อเป้าให้คนเข้าใจผิด ตามความเข้าใจผมแล้ว มันเข้าข่ายกฏระเบียบข้อนี้อยู่นั้นเอง</p> <p>ก็เลยอยากเตือนต่อๆไปว่า การทำคลิปให้น่าสนใจ ถ้าคุณมั่นใจว่าคลิปนั้นดีอยู่แล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องตั้งชื่อให้คนเข้าใจผิดกันหรอกครับ มันไม่เหมาะ</p> <p>บางกรณีที่ผู้ใช้เห็นว่าคลิปนั้นกระทำผิดกฏ หรือมีการตั้งชื่อที่ส่อให้เข้าใจผิด จริงๆเพื่อประโยชน์แก่การเรียกยอดวิวแล้วนั้น ผู้ใช้สามารถทำการ &ldquo;[รายงานคลิปวิดีโอ](<a href="https://support.google.com/youtube/answer/2802027?hl=th">https://support.google.com/youtube/answer/2802027?hl=th</a> &ldquo;target=&ldquo;blank)&rdquo; นั้นได้ เพื่อไม่ให้ผู้ใช้คนอื่นต้องเจอปัญหาแบบของเรานะครับ</p> <p>อ้างอิง: [หลักเกณฑ์ของชุมชน YouTube](<a href="https://www.youtube.com/t/community_guidelines?hl=th">https://www.youtube.com/t/community_guidelines?hl=th</a> &ldquo;target=&ldquo;blank)</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/targetblank/Sat, 23 Aug 2014 09:54:11 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/targetblank/<p>วันนี้ไป Barcamp Bangkok มาแล้วคุยเรื่อง Ghost กัน แล้วสะดุดกันที่ Ghost มันทำ target=blank ยังไง ผมก็เลยไปหามา สรุปว่ามันก็ทำได้<br> ดังต่อไปนี้เลย</p> <p>หนึ่งคือ ใช้แท็ก html ปกติเลย ซึ่งมันก็ใช้ได้ใน Ghost แต่คงไม่มีใครใช้หรอก</p> <p><code>&lt;a href=&quot;https://www.cloudian.in.th&quot; target=&quot;blank&quot;&gt;click me&lt;/a&gt;</code></p> <p>หรืออีกวิธีคือทำด้วย Markdown ของ Ghost เลย</p> <p><code>[Click Me again, plz](https://www.cloudian.in.th &quot;target=&quot;blank)</code></p> <p><strong>ย้ำเลยนะครับว่าเครื่องหมาย &quot; ต้องอยู่หลัง = นะครับ</strong></p> <p>เพียงเท่านี้ก็ทำ target=blank ได้ละ</p> <p>//ส่วนกับ image markdown ผมยังไม่ได้ลอง แต่เดาว่าได้แหละ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/sic-project/Wed, 09 Jul 2014 16:40:25 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/sic-project/<p>เรื่องนี้กะเขียนมานานมากแล้วแต่ยังไม่มีโอกาสได้เขียน เพราะเป็นเรื่องที่มักจะโดนถามบ่อยที่สุดถึงที่มาที่ไปของโครงงาน <strong>ระบบลงทะเบียนออนไลน์</strong> อีกทั้งต้องตอบกรรมการด้วยเวลานำเสนอโครงงาน หลายๆครั้งก็อยากจะพูดความจริงออกไปแต่กลัวจะไม่ได้คะแนน (ฮา)</p> <p>เมื่อตอนม.สี่ (ตอนนี้ผมอยู่ม.หก) พวกผมกับรุ่นพี่กลุ่มนึงตั้งชมรมขึ้นมา ชมรมที่รวมเด็กคอมเข้าไว้ด้วยกันแต่กิจกรรมด้านในก็คือเอาไพ่นกกระจอกมาเล่นกัน ก็เป็นการฝึกที่ดี เพราะในกลุ่มพวกผมก็ชื่อชอบประเทศญี่ปุ่นอยู่แล้ว แล้วรุ่นพี่คนนึงชอบการ์ตูนเรื่อง Saki ด้วย ซึ่งเกี่ยวกับไพ่นกกระจอก ก็เลยฝึกๆกันตอนนั้นเลย</p> <p>วันหนึ่ง ขณะเล่นไพ่นกกระจอกกันอยู่อาจารย์ที่ปรึกษาชมรมของพวกผมก็เสนอขึ้นมาว่า ทั้งๆที่ชมรมเป็นชมรมคอมพิวเตอร์ น่าจะทำผลงานไว้โชว์กันซะหน่อยนะ ซึ่งตอนนั้นพวกผมก็เห็นด้วยแล้วก็คิดกันว่าจะทำอะไรดี</p> <p>หลายๆวันเข้าทุกคนสรุปกันว่าน่าลองทำโปรแกรมที่ทำให้สมัครชมรมผ่านอินเตอร์เน็ตได้ เลยตกลงกันว่า เอาละทำผลงานนี้ละกัน การวางแผนจึงเริ่มต้นขึ้น แบ่งงานกันว่าจะเขียนโปรแกรมกันสองถึงสามคนช่วยกัน แต่สุดท้าย&hellip; ผมก็ทำคนเดียว :P</p> <p>ผลงานชิ้นนี้เริ่มก่อนปิดเทอมใหญ่ตอนม.สี่ประมาณสองเดือนเห็นจะได้ แต่เริ่มทำจริงๆคือตอนปิดเทอมม.สี่แล้วหลังจากผมออกจากค่ายสอวน.คอมพิวเตอร์ ทุกวันๆผมจะตื่นขึ้นมาเขียนโค้ดตั้งแต่สายๆถึงห้าทุ่ม แล้วก็นอน อันที่จริงก็มีเล่นเกมเล่นเฟสบ้าง (ฮา) ซึ่งก็ทำอย่างนี้อยู่ประมาณเกือบเดือน สุดท้ายผลงานก็ออกมาเป็นรูปร่าง ซึ่งก็ได้ใช้งานจริงๆในเวลาต่อมา</p> <p>ณ ตอนแรก ตัวผมไม่ได้คิดจะนำโปรเจกต์ผลงานนี้ไปส่งประกวดโครงงานเลยจริงๆ แต่เรื่องมีอยู่ว่า&hellip;</p> <p>วันหนึ่งขณะผมจะเดินไปห้องเซิร์ฟ ก็ดันเจอรุ่นพี่คนหนึ่งที่สนิทกัน รุ่นพี่คนนั้นก็เลยทักว่า เดี๋ยวมันจะมีงานศิลปหัตถกรรม (จัดแข่งกันอยู่ทุกปีอยู่แล้ว) ซึ่งมีรายการประกวดโครงงานด้วย ลองส่งไปสิ รุ่นพี่คนนั้นก็เสนอตัวเดี๋ยวทำรูปเล่มให้ เพราะก็คุยๆกันว่า ถ้าส่งจริงๆแค่ทำรูปเล่มให้เสร็จก็พอ เพราะระบบก็พร้อมอยู่แล้ว</p> <p>&hellip;นั้นแหละครับ เลยเกิดเป็นจุดเริ่มต้นของการส่งประกวดโครงงานชิ้นนี้ ซึ่งตั้งแต่ตอนนั้นโปรเจกต์ชิ้นนี้ก็เริ่มพัฒนามาเรื่อยๆ อีกทั้งถูกอาจารย์ชวนให้ไปแข่งโครงงานเรื่อยๆ ซึ่งตอนนี้ก็มีอยู่ 4 รายการด้วยกันแล้ว เยอะมากเลยสำหรับตัวผมเอง (ฮา)</p> <p>แล้วแข่งเป็นไงบ้างละ? ก็อย่างที่บอกแหละครับ งานชิ้นนี้ไม่ได้ทำเพื่อแข่งครับ ทำแค่เพื่อใช้กันเล่นๆในตอนแรก ผมก็เขียนเล่นๆตอนแรก ก็เลยไม่ได้ชนะมากแต่อยู่ในระดับที่พอทำผลงานได้บ้าง</p> <ul> <li>การประกวดขันโครงงานศิลปหัตถกรรม -&gt; เข้ารอบภูมิภาค ได้รับรางวัลที่ 6 หรือ 9 ผมไม่มั่นใจ</li> <li>การประกวดโครงงานเครือโรงเรียนวิทย์ภูมิภาค -&gt; อันดับ 3</li> </ul> <p>ซึ่งตอนนี้ก็รอเหลือแข่งอีกสองโครงการครับ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/uber-super-elite-taxi/Fri, 25 Apr 2014 16:37:18 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/uber-super-elite-taxi/<p>วันนี้ได้มีโอกาสไปลองนั่ง Uber บริการคนขับส่วนบุคคลหรือจะเรียกว่า Taxi ระดับมหาอีลีทอีไล้ก็เป็นได้ ต้องขอบคุณอภินันทนาการจาก <a href="https://www.twitter.com/tonsai">@tonsai</a> จริงๆ เนื่องจากวันนี้ต้องไปคุยธุระด้วยกันก็เลยลองนั่งกันซะเลยครับ</p> <h3 id="uber-คออะไร">Uber คืออะไร?</h3> <p>Uber นั้นเป็นบริการคนขับส่วนบุคคลที่สามารถเรียกใช้บริการผ่านทางแอพพลิเคชั่นของสมาร์ทโฟนซึ่งเราเพียงแค่กำหนดจุดที่เราจะขึ้นรถก็พอ ทางฝ่ายคนขับก็จะขับมาหาเราทันที ซึ่งค่าใช้จ่ายจะหักผ่านทางบัตรเครดิตจึงตัดปัญหาเงินไม่พอหรือกรณีคนขับไม่มีเศษไปได้เลย ซึ่งราคาของ Uber ก็ไม่ใช่เบาๆเลย สามารถไปเช็คราคาได้ที่ <a href="https://www.uber.com/cities/bangkok">เว็บไซต์ Uber</a> ครับ</p> <h3 id="เรองราว">เรื่องราว</h3> <p>ตอนแรกนั่งกันที่สตาร์บั้คส์โรบินสันสีลมครับ พอเสร็จก็เลยลองเรียก Uber กันโดยให้จอดที่ป้ายรถเมล์ แต่ปรากฎหาป้ายรถเมล์ไม่เจอครับ ไม่ทราบว่าโดนถอดไปแล้วหรือไงกันแต่โชคดีที่แอพของ Uber มี GPS ติดตามรถว่าถึงไหนแล้ว สุดท้ายจึงเปลี่ยนสถานที่จอดรถเป็นอีกที่ได้จึงได้ขึ้นรถกันอย่างปลอดภัย 555</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/NWKcefZ.jpg"/> </figure> <p>รถที่ได้นั่งเป็น TOYOTA CAMRY สีดำ หรูพอสมควรครับ เบาะปรับไฟฟ้า แอร์ของเบาหลัง พวกนี้มีหมด ผมนานๆจะเจอรถแบบนี้ที พอขึ้นนั่งปุ๊ปก็เงียบๆครับ คนขับไม่ได้พูดอะไรมาก นั่งกันสักพักเพื่อนที่มาด้วยก็เริ่มคุยกัน ผมเลยอาศัยจังหวะลองคุยกับคนขับว่าทำงานมานานยัง เขาก็บอกว่าทำงานมาตั้งแต่เปิด Uber เลย สองเดือนกว่าแล้ว แต่เขาดูโหดๆไงไม่รู้เลยไม่กล้าถามอะไรต่อ ตอนแรกนึกว่าคนขับจะเป็นผู้ชายครับ เพราะส่วนใหญ่เพื่อนเจอคนขับชายกัน แต่นี่ตอนเรียกรถจากแอพโชว์ว่าเป็นผู้หญิงก็ตกใจนิดหน่อย นึกว่ามีแต่ผู้ชาย 555 ซึ่งผมก็เป็นพวกคุยกับผู้หญิงไม่เก่งซะด้วย</p> <p>//ตอนนั่งกันนี้เห็นเล็บคนขับแล้วน่ากลัวจริงๆ เล็บยาวมากเลย</p> <p>ในภาพนั้นจะเห็น iPad ติดไว้อยู่ด้วย ผมรู้สึกว่าน่าจะเป็น GPS บอกเส้นทางกับบอกว่ารับส่งผู้โดยสารแล้ว เพราะตอนขึ้นนั่งทางนั้นก็กด iPad นิดหน่อย</p> <p>สุดท้ายก็นั่งถึง Central World ได้อย่างปลอดภัย บอกเลยครับตอนนั่งมารถนิ่มมาก เงียบมาก เบาะนุ่มด้วยนะครับ :D</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/special-article-valentine/Sun, 23 Mar 2014 04:49:01 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/special-article-valentine/<p>บทความนี้ไม่มีอะไรมากหรอกครับ แต่จากใจเลยนะ ยิ่งใกล้วันวาเลนไทน์แค่ไหน เพื่อนผมมันทิ้งผมไปเรื่อยๆอะครับ พูดแล้วก็เศร้า ;w; พวกกลุ่มสอวน.คอมตอนนี้ก็จะสารภาพรักกับแฟนกันหมดแล้ว หลายคนก็เล็งกันหมด ส่วนผมมันก็จมปรักกับโลกส่วนตัวครับ orz อารมณ์ประมาณฮิคิโคโมริกำเริบ ก็เลยไม่มีอะไรทำแล้ว เขียนบทความต้อนรับวันวาเลนไทน์ซะเลย</p> <p>เนื่องด้วยเห็นคู่รักมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนขัดหูขัดตา ก็เลยลองไปค้นๆวกสถิติเกี่ยวกับวันวาเลนไทน์มาเขียนละกัน (ฮา)</p> <ul> <li>โดยเฉลี่ยทุกปีในวันวาเลนไทน์จะมีการใช้จ่ายถึง 432.79 พันล้านบาท</li> <li>มีการ์ดวันวาเลนไทน์ถูกส่งหากันทุกๆปีถึง 180 ล้านใบ</li> <li>ของขวัญที่นิยมให้กันมากสุดในวันวาเลนไทน์คือการ์ด อันดับสองเป็นลูกอม อันดับสามคือการชวนไปดินเนอร์</li> <li>ในทุกวันวาเลนไทน์ ดอกกุหลาบ 196 ล้านดอกจะถูกขายกัน (ไม่เข้าใจ ทำไมไม่ลองซื้อดาวเรืองให้กันบ้าง ราคาน่าจะถูกกว่า)</li> <li>ในวันวาเลนไทน์ มีเหล่าผู้ชายซื้อดอกไม้ถึง 73%</li> <li>ทุกคนมักบอกว่าเงินซื้อความรักไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นทุกวันวาเลนไทน์ ทุกคนก็ยังใช้จ่ายโดยเฉลี่ย 3813 บาทต่อคน อยู่ดี (อาจจะบอกเป็นนัยว่าความรักมีราคาเฉลี่ยที่สามพันเฉียดๆสี่พัน 555)</li> <li>อันนี้แปลกดีครับ วันวาเลนไทน์นอกจากที่คนจะซื้อขนมของหวาน หรือดอกไม้ให้กัน ยังมี 29% ซื้อ Sex Toy ให้กัน (รายงานคนละฉบับกับอันบนนะครับ)</li> <li>53% ของผู้หญิงในอเมริกาเลือกที่จะเลิกกับแฟน ถ้าไม่ได้ของขวัญในวันวาเลนไทน์ (น่ากลัวจริงๆ แหม่)</li> <li>เกือบ 50% ของการ์ดวันวาเลนไทน์ถูกซื้อไปในช่วงก่อนวันวาเลนไทน์หกวัน!!!</li> </ul> <p>วันวาเลนไทน์มักเป็นวันของคนมีคู่ แต่ผมก็ดันไปค้นเจอสถิติอันหนึ่งที่สำรวจเกี่ยวกับเรื่องความรู้สึกต่อคู่รักในวันวาเลนไทน์ แต่ผมจะหยิบมาแค่อันเดียวละกัน</p> <ul> <li>โดย 32% ของที่คนแสดงความเห็ฯต่อการอยู่ใกล้ชิดกันในวันวาเลนไทน์บอกว่า พวกคุณมันใกล้ชิดจนเว่อร์เกิน</li> </ul> <p>เขียนๆมาไม่มีอะไรมาก แค่ลองหาเล่นๆกันฮาๆ ยังไงก็ขอสุขสันต์วันวาเลนไทน์ล่วงหน้ากันครับ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/review-deemo-game/Sun, 23 Mar 2014 04:46:36 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/review-deemo-game/<p>ช่วงนี้มีแค่เขียนรีวิว เนื่องจากไม่ค่อยอยากเขียนอะไรที่เป็นคหสต.มาก เดี๋ยวเป็นประเด็นอีก (ฮา) ก็เลยกะเอาเกมส์ที่เล่นมาเขียนละกัน เพราะรู้สึกว่าเกมส์นี้มันโดนใจมา เป็นเกมส์แนวมิวซิคเกมส์ กดๆๆตามจังหวะ คล้าย Thapster หรือพวก O2Jam แต่โดยความรู้สึกส่วนตัวคือเพลงมันเพราะกว่า และมันมีเนื้อเรื่องด้วย</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/0q60WvL.png"/> </figure> <p>รู้จักเกมส์นี้จริงๆเลยเพราะพี่คนนึงเขาโหลดมาเล่นแล้วเขียนบล็อก ผมก็เลยไปโหลดมาตาม ก็แบบ เพลงเพราะดีนะ โดยส่วนตัวเพลงที่ชอบที่สุดในเกมส์คือ Wing of Piano</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/vne9eou.png"/> </figure> <p>ตัวเกมส์จริงๆไม่ค่อยมีอะไรมาก คล้ายมิวซิคเกมส์ตัวอื่นๆ แต่ต่างกันจุดนึงคือคีย์ที่ให้กดปกติแล้วมันจะต้องถูกแบ่งช่องให้ตายตัว เช่น มีสี่ช่อง ห้าช่องให้กด แต่ของ Deemo นั้นมันไม่ได้ตายตัวเสมอว่าจะลงมาช่องนั้น เพราะมันจะไม่มีช่องให้ลง มันอยากลงตรงไหนมันก็ลงมาให้เรากดเลย แบบภาพด้านบน</p> <p>อีกส่วนที่ชอบก็คือคีย์ที่ให้กดแต่ละตัวขนาดอาจจะไม่เท่ากัน เท่าที่สังเกตมามันเหมือนมีสามขนาด สั้น ปกติ ยาว แต่ละอันจะแทนเสียงต่างกันไป เช่นเล็ก็เสียงสูง อันยาวก็แทนเสียงทุ้มๆ มันให้ความรู้สึกเหมือนเรากำลังเล่นเพลงนั้นอยู่จริงๆเลย แล้วบางทีจะมีคีย์ชนิดที่สองโผล่มา ซึ่งอันนี้ผมไม่ได้แคปภาพมาด้วย มันจะออกสีขาวๆหน่อย จะแทนเสียงอื่นที่ที่ไม่ใช้เปียโน (ผมลองฟังๆดูเหมือนคีย์สีดำจะแทนเสียงของเปียโน แต่เพลงหลังๆเหมือนจะแทนเสียงเครื่องดนตรตัวอื่นด้วย)</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/FEGLjal.png"/> </figure> <p>เพลงตอนแรกถ้าจำไม่ผิดมีแค่เพลงเดียวเองมั้ง พอเราเล่นไปสักพักก็จะมีปลดล็อกเรื่อยๆ เหมือนเกมส์ทั่วไป ครับ หนึ่งเพลงเลือกได้สามระดับ Easy Normal Hard</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/aKFDkRn.jpg"/> </figure> <p>แล้วก็สามารถปรับความเร็วของตัวโน้ตได้</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://i.imgur.com/HdhtfnA.jpg"/> </figure> <p>โดยตัวเกมส์จะมีเนื้อเรื่องแฝงอยู่ด้วย แต่แรกจะมีนักเปียโนแค่คนเดียว ในทำนองที่ว่าเดียวดายหน่อยๆ แต่พอเราเล่นไปสักพัก อยู่ๆก็จะมีเด็กสาวตัวน้อยตกลงมาจากหน้าต่าง เราจึงมีหน้าทีต้องพาเด็กคนนี้กลับ จึงปลูกต้นไม้ ซึ่งต้นไม้นี้จะโตขึ้นเรื่อยๆทุกครั้งที่เราเล่น (ต้นไม้ในภาพบน อันนี้เล่นไปจนจบแล้วต้นเลยดูใหญ่นะครับ)</p> <p>ผมก็ไม่รู้นะว่าเนื้อเรื่องที่ผมเข้าใจจะถูกหรือเปล่า แต่ก็พยายามปะติดปะต่อเรื่องราวกัน</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/just-maid-cafe/Sun, 23 Mar 2014 04:02:30 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/just-maid-cafe/<p>ไปมาตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคมแล้วละ madreamin เกตเวย์ เอกมัย แต่ยังไม่ได้เขียนเลย เนื่องจากมีบทความอื่นให้มาเขียนตัดหน้าไปก่อน และก็อู้งานนิดๆ</p> <p>(」・ω・)」อู้!! (／・ω・)／ งาน!!</p> <p>(」・ω・)」อู้!! (／・ω・)／ งาน!!</p> <p>(」・ω・)」อู้!! (／・ω・)／ งาน!!</p> <p>(」・ω・)」อู้!! (／・ω・)／ งาน!!</p> <p>(」・ω・)」อู้!! (／・ω・)／ งาน!!</p> <p>ออกทะเลตั้งแต่เริ่มบทความ เกริ่นง่ายๆคือ ไปมาแล้วละ สนุกมากๆ สนุกตั้งแต่ไปรอเพื่อนแล้วละ ไปกันสามคนครับ นับรวมกระผมด้วย สามคนบ้าการ์ตูนหมด แหน่ะๆ ก็ผมนัดกับเพื่อนคนนึงไว้ที่จตุจักร ตอน 12.30 แล้วเพื่อนอีกคนตอน 13.00 น. ครับ</p> <p>ผมตื่นแต่เช้า อุ้ยจะได้ไปแล้ว ตื่นเช้าหน่อยดีกว่า อิอิ แล้วก็ตื่นมาตอนเก้าโมง นั่งทำงานต่อ งานอะไรหรอครับ ก็อ่านได้จากบล็อคที่แล้วครับ งานธีมสึกิโกะ งานนี้แหละครับ –&gt; <a href="http://blog.cloudian.in.th/?p=95">http://blog.cloudian.in.th/?p=95</a> ต้องการจะเอาไปอวดเพื่อน ก็เลยเขียนๆๆๆๆ ออกจากบ้านตอน 11 โมงกว่าๆ ขณะถึงสยามก็เห็นว่าจะ 12.30 ละ เลยโทรหาเพื่อนคนที่หนึ่ง “อยู่ไหนแล้ว นี่เขาอยู่สยาม” “อยู่เมเจอร์ กำลังขึ้นรถ” /me = =” ผมก็ไม่มีอะไรทำ พอถึงจตุจักรกะจะไปเดินเล่นที่พิพิฒภัณฑ์เด็กแล้วละ แต่ก็ไปไม่เป็น (กาก) เลยเดินไปรถไฟใต้ดินแทน เพราะเป้าหมายที่นัดก็คือตรงนั้นอยู่แล้ว ความจริงแล้วคือผมอยากลองมาดูร้าน HobbyMoe ดู เนื่องจากสั่งฟิกเกอร์ไป ฟิกน้องแมวสึกิโกะ แกลบกันทีเดียว ลองเดินลงไป ไปเจอ MRT Tarad.com ทึ่ง โอ้ บร๊ะ นี้คืออัลไลกาน ไม่เคยเห็น (ปกติ neet อยู่บ้าน ไม่ค่อยพบเจอโลกภายนอก) พึ่งรู้ที่นี่มันร้านพวกฟิก ของเล่นญี่ปุ่นเยอะมาก</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/php-project-sic/Sun, 23 Mar 2014 03:57:43 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/php-project-sic/<p>เขียนใช้เวลาเกือบเดือนกับโปรเจกต์ที่สองที่ใช้ PHP เหนื่อยมาก เขียนประมาณสามสัปดาห์เห็นจะได้ ช่วงสัปดาห์แรกๆก็เขียนไปเล่นเกมส์ไป แต่พอมาใกล้ๆสัปดาห์ที่สามก็เริ่มละ ตื่นมาเขียน เขียน เขียน กินข้าว เขียน เขียน เขียน กินข้าว เขียน เขียน เขียน นอน แล้ววนลูปใหม่ แต่ก็มีเล่นเฟสบ้างอะไรบ้าง เวลาคิดไม่ออกก็เล่น ซึ่งก็เล่นทุกวันนะ</p> <p>โปรเจกต์ตัวนี้ส่งโครงงานผมว่าผมเสร็จละ ไม่ต้องทำอะไรต่อละ ตอนแรกก็คิดจะทำส่งโครงงานนะ แต่คิดไปคิดมา ไม่เอาดีกว่ามันอาจจะง่ายเกินสำหรับโครงงานโรงเรียน ก็เลยทำเกมส์ในโครงงานแทน</p> <p>จุดเริ่มต้นขอโปรเจกต์นี้ต้องบอกว่ามาจากชมรมไพ่นกกระจอก ซึ่งตั้งชื่อว่าชมรมคอมพิวเตอร์เพื่อบังหน้า อิ_อิ แต่แล้วก็เริ่มเกิดไอเดียกันว่าอยากให้ชมรมมันมีอะไรบ้าง ก็ลองๆคิดกัน ประจวบกับรุ่นพี่คนนึงที่โรงเรียนบ่นๆว่า อยากได้ระบบแบบมหิดลวิทย์นะ อะไรๆก็ทำออนไลน์หมด มันเจ๋งดี ผมก็เลยเกิดไอเดีย ทำระบบลงทะเบียนออนไลน์มันซะเลยละกัน ก็เลยเกิดเป็นโปรเจกต์นี้ขึ้นมา ถ้านับวันเริ่มคิดก็ประมาณเกือบห้าเดือนก่อนโปรเจกต์เสร็จได้นะครับ</p> <p>ขณะทำก็มีปัญหาเยอะมากครับ ตอนแรกก็คิดว่า จะออกแบบไง? ดูเป็นเรื่องลำบากมาก แต่หลังจากคิดไม่กี่วันก็คิดว่า ทำๆไปเหอะ ยัดๆไปตามต้องการ อะไรไม่จำเป็นก็ไม่ต้อง ส่วนเหลือ CSS พวกนี้แน่นอนครับ… ผมไม่มีทางยอมเขียนเองแน่นอน เลยไปใช้ Bootstrap ของ Twitter ละกัน ใช้งานง่าย และโปรเจกต์หลายตัวของผมก็ใช้เจ้านี้มาโดยตลอด</p> <p>![] (<a href="https://media02.hongkiat.com/twitter-bootstrap/twitter-bootstrap.jpg">https://media02.hongkiat.com/twitter-bootstrap/twitter-bootstrap.jpg</a>)</p> <p>เรื่องกราฟฟิกก็ผ่านไป ต่อมาก็ส่วนของระบบ Login เนื่องจากผมไม่เคยเขียนอะไรพวกนี้มาก่อน ก็เลยต้องทำความเข้าใจพวกนี้ก่อนเขียน ก็เลยหาวิธีที่ใช้เขียนจำพวก “การเข้าสู่ระบบ” ก็ไปเจอว่าต้องใช้ Session ซึ่งเป็นตัวแปรประเภทหนึ่งของ PHP (ผมเรียกว่าตัวแปรนี้ไม่รู้ถูกหรือเปล่านะครับ) แต่ทว่าตอนกำลังพยายามเขียน Session นั้น ก็ถ้าจำไม่ผิดนะครับ พี่ @awkwin ก็เสนอวิธีที่ดีกว่าให้ผม ว่าให้ใช้ตัว Login ของ WordPress ไปเลยสิ มันดีกว่า ปลอดภัยกว่าด้วย ก็เลยเปลี่ยนแผนใหม่ทั้งหมดครับ เปลี่ยนไปใช้ WordPress เป็นตัวรองรับแทนละกัน สรุปก็คือใช้ฟังค์ชั่นของ WordPress มาทำงานแทนครับ ไม่ต้องเขียน และก็คิดว่ายังไงก็ตาม มันปลอดภัยกว่าผมเขียนเองนะครับ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/cover-cchithanda-e-ru-aebbmiieruue-ngraaw-kuehaeha/Sun, 23 Mar 2014 03:54:23 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/cover-cchithanda-e-ru-aebbmiieruue-ngraaw-kuehaeha/<p>มาใหม่ๆ Cover จิทันดะ เอรุ กุเฮะเฮะ =w= เกือบจะได้เซอร์วิสซะแล้วนี่ แหม่~</p> <p>เนื่องจากว่า Cover อันก่อนภาพที่สามเรื่องหน้าอกคัพA ภาพนั้นมันเป็นรูปหน้าอกผู้หญิงซึ่งผมก็มองไม่ออกจริงๆ ผมก็มองตั้งนานจึงพึ่งรู้ ภาพเรทๆแบบนั้นไม่สมควรอยู่บนเฟสของกระผม แล้วประจวบเหมาะกับวันนี้พึ่งไปอ่านบอร์ดเว็บแห่งหนึ่งแล้วไปทวิตคุย มีรุ่นพี่คนหนึ่งตอบกลับมาตามข้อความใน Cover เลย จึงจัดมาเลยละกัน</p> <p>เรื่องราวก็คือผมไปอ่านบอร์ดของเว็บแห่งหนึ่งเรื่อง “ทำไมหลายคนถึงคิดว่าอยากให้ จิทันดะจับกดโฮทาโร่ทั้งๆที่ควรเป็น อิริสุเซมไป??มากกว่า” ก็ไล่อ่านไปเรื่อยๆ ทุกคนในนั้นเข้าข้าวความอินโนเซนต์ของจิทันดะ (ผมก็เข้าข้างด้วย &gt;w&lt;) จึงเกิดคำถามในหัวว่า เอ~ ในโลกความเป็นจริงมันมีผู้หญิงอายุเนี่ยพอๆกับจิทันดะ (ถ้าจำไม่ผิดก็เทียบเท่าม.สี่เราหรือเปล่า ผมไม่มั่นใจ) แล้วอินโนเซนต์แบบจิทันดะอีกหรือเปล่าเนี่ย ซึ่งผมก็ยังไม่เคยเจอมาก่อน แล้วพี่นั้นก็ตอบว่า “เคยเจอ” แต่ผมเนี่ยไม่เคยเลย ;A; และแล้วเขาก็ตอบว่า “หายาก แต่จงเชื่อมันว่ามี” ว้าวๆๆๆๆ สำหรับผมมันคมมากนะ จึงเป็นต้นเหตุจับมาทำ Cover ซะเลย อิ_อิ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/post-post/Sun, 23 Mar 2014 03:53:12 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/post-post/<p>ช้าไปหน่อย งานมันจบไปแล้วซึ่งความจริงก็ไปงานหนังสือมานานแล้วแหละ ตั้งแต่วันที่ 31 เดือนที่แล้ว แต่อยู่ค่ายไม่ได้มีเวลาเขียนเท่าไหร่ ครั้งนี้ซื้อมาเจ็ดเล่ม ซึ่งมากกว่าทุกครั้งที่เคยไปมา อ่อ ไม่นับพวกสมัยเด็กที่ไปซื้อโดราเอมอนเล่นละ 45 มาหกเจ็ดเล่มนะ อันนั้นไม่นับ ช่วงหลังๆไปเอง เพราะไม่อยากลำบากที่บ้าน ซึ่งก็ได้มาดังนี้</p> <p>เล่มแรก “JUSTICE ความยุติธรรม” เล็งไว้ตั้งแต่งานหนังสือคราวก่อนละ พึ่งได้ซื้อ เกี่ยวกับความยุติธรรม //อืม ไม่บอกก็รู้ คือยังไม่ได้อ่านนะ ก็เลยบอกไม่ได้</p> <figure> <img loading="lazy" src="https://25.media.tumblr.com/d7e25b0d3a575cefe57d6b44d9b7d47e/tumblr_mksfp7xmu51s7m1r4o10_1280.jpg"/> </figure> <p>“กาลีสุตรา” ของลุงวินทร์ จากตามที่ @srakrn ก็บอกไว้ว่า เหมือนอัฐสุตรา เกี่ยวกับจักรวาลวิทยา แต่อ่านง่ายกว่า ก็ยังไม่ได้อ่านเหมือนกัน รอก่อนๆ</p> <p>![] (<a href="https://25.media.tumblr.com/4634104d4203c9c8d28119c7553e0b47/tumblr_mksfp7xmu51s7m1r4o6_1280.jpg">https://25.media.tumblr.com/4634104d4203c9c8d28119c7553e0b47/tumblr_mksfp7xmu51s7m1r4o6_1280.jpg</a>)</p> <p>“เส้นสมมุติ” ของลุงวินทร์เหมือนกัน เนื่องจากหนังสือค่อนข้างแอ็บแสตร็กจึงบอกได้ยากว่าเกี่ยวกับอะไร</p> <p>![] (<a href="https://24.media.tumblr.com/fa13b54ad6286ecd0cbcc2e6b0569ec1/tumblr_mksfp7xmu51s7m1r4o5_1280.jpg">https://24.media.tumblr.com/fa13b54ad6286ecd0cbcc2e6b0569ec1/tumblr_mksfp7xmu51s7m1r4o5_1280.jpg</a>)</p> <p>อันนี้ของแถม ตอนแรกคิดว่าเป็นหนังสือจริงๆ แบบ โอ้ว บูธลุงวินทร์เขาแจกหนังสือกันเป็นเล่มๆเลยหรอ สักพักเปิดมาก็ อ้าว!! เป็นสมุดเปล่า สมุดโน้ตนะ แหม่ๆ อุตส่าห์นึกว่าจะได้ของฟรีแล้วแท้ๆ =w=</p> <p>![] (<a href="https://25.media.tumblr.com/773fce3579bd1db54e5b7d69c29be181/tumblr_mksfp7xmu51s7m1r4o7_1280.jpg">https://25.media.tumblr.com/773fce3579bd1db54e5b7d69c29be181/tumblr_mksfp7xmu51s7m1r4o7_1280.jpg</a>)</p> <p>หนังสือเล่มนี้ราคา 20 บาท ซื้อมาจากขอทานที่นั่งอยู่ตรงทางขึ้นลงรถไฟฟ้าใต้ดิน คือ ตอนนั้นผมกำลังจะเดินออกไปขึ้น MRT แต่เห็นมีหนุ่มสาวคู่นึงกำลังนั่งมุงอะไรบางอย่างอยู๋ ผมก็นะ สงสัย <em>ทำหน้าจี้จัง</em> ก็เลยเดินไปดู เป็นคุณลุงขอทานที่เขียนกระดาษแปะไว้ว่า “เมื่อขอทานเขียนหนังสือ” อืมๆ ผมก็เลยลองไปนั่งคุยกับลุงดู แล้วก็ลองซื้อมาเล่มนึง คนเขียนเนี่ยเป็นครูมาก่อนเลยนะ แต่ด้วยเนื่องจากความใจดีก็เลยให้ยืมเพื่อนไปสามล้านมั้ง จำไม่ได้ แล้วกลายเป็นตัวเองติดหนี้แทนเพื่อน ทุกวันนี้ทางบ้านต้องจ่ายคืนให้ ลุงเขาก็เลยหนีออกมาจากบ้านมาเขียนหนังสือขายแบบนี้ละ</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/test/Sat, 22 Mar 2014 14:01:01 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/test/<p>ทักทายกันอีกครั้งหลังหายไปนาน เกิดเรื่องมากมายในช่วงเวลาที่ผ่านไป และก็เจ้าของโดเมนที่ให้บริการโฮสติ้งเจ้าก่อนที่ผมใช้อยู่ๆก็ปิดตัวหายไปเลย ก็ไม่รู้ทำไง ก็เลยจดใหม่เลย รอบนี้เจ้าของที่ให้บริการเป็นรุ่นพี่ผมที่รู้จักกันตอนแข่งขัน Linux ก็เร็วพอได้นะครับ</p> <p>บล็อกรอบนี้ผมคงต้องเขียนประเด็นอื่นๆมั้งแหละ เลี่ยงประเด็นอันตราย เหมือนกับสถานการณ์การเมืองไทยในตอนนี้เลยแหะ ก็รอบนี้บล็อกคงไม่ยาวมากเพราะต้องรีบเตรียมตัวไป สอวน. งานล้นนะครับ ลาละคร้าบ =w=</p>https://blog.cloudian.in.th/posts/welcome-to-ghost-2/Fri, 21 Mar 2014 10:23:39 +0000https://blog.cloudian.in.th/posts/welcome-to-ghost-2/<p>You&rsquo;re live! Nice. We&rsquo;ve put together a little post to introduce you to the Ghost editor and get you started. You can manage your content by signing in to the admin area at <code>&lt;your blog URL&gt;/ghost/</code>. When you arrive, you can select this post from a list on the left and see a preview of it on the right. Click the little pencil icon at the top of the preview to edit this post and read the next section!</p>