Posts

กำลังจะจบปี 2022/2565 เราไม่เขียน New Year Resolution เพราะน่าเบื่อ+ทำไม่ได้ เลยมาเขียนรีแคปปีนี้แทนว่าทำอะไรไปบ้าง ปีนี้ให้ชื่อว่าเป็นปีแห่งการผจญภัยเพราะลองสิ่งใหม่ ๆ หลายอย่างมาก ทั้งในแง่ท่องเที่ยวและชีวิตการงาน นับว่าเป็นปีที่สนุกและตื่นเต้นเหมือนกัน ตั้งแต่ต้นปีเราก็เริ่มด้วยการ… ย้ายงาน เราลาออกจากบริษัทเก่าซึ่งก็มองว่าเป็นบริษัทเทคฯสัญชาติไทยระดับต้น ๆ ในประเทศมาอยู่บริษัท Consult สายเทคโนโลยีแห่งหนึ่งซึ่งเป็นบริษัทสัญชาติอเมริกาแต่มีสาขาอยู่ในไทย ทุกอย่างเปลี่ยนใหม่หมด เริ่มตั้งแต่ต้องพูดภาษาอังกฤษทุกวันเพราะย้ายมาบริษัทอินเตอร์ ทำงานกับคนต่างชาติหลากหลาย ทุกวันต้องร่วมงานกับคนอย่างน้อยสามถึงสี่สัญชาติ หลากหลายวัฒนธรรม(และสำเนียง) เราที่เป็นคนขี้กลัวการพูดภาษาอังกฤษก็ต้องปรับตัวเหมือนกัน สามเดือนแรกไม่กล้าพูดอะไรมาก ตอนนี้ครบปีก็กวนตีนเพื่อนร่วมงานเป็นภาษาอังกฤษแล้ว อีกอย่างที่ต้องเปลี่ยนคือรูปแบบการทำงาน จากที่เราชอบอยู่คนเดียว นั่งทำงานคนเดียว เราต้องรับบทเป็น Consultant มาเจอผู้คนมากขึ้น ทำงานในรูปแบบทีมมากขึ้น ซึ่งก็เปลี่ยนลำบากเหมือนกันสำหรับคนไม่ค่อยชอบสุงสิงกับคนอื่น ลองฝึกทำอาหารมากขึ้น จากแต่เดิมทำอาหารเป็นแค่ไข่เจียว ข้าวผัดที่แค่พอกินได้ ปีนี้ก็พบว่าเราชอบทำอาหารมาก เริ่มลงทุนกับเครื่องครัวต่าง ๆ มากขึ้น เช่น หม้ออบลมร้อน, กระทะใหม่, ซอสต่าง ๆ เราลองทำอาหารหลากหลายเมนู ก็มีเละบ้าง กินไม่ได้บ้าง ที่เอามาอวดก็คือคัดมาแต่ของดี ๆ จนเรามีเพื่อนคุยเรื่องทำอาหารมากขึ้น แล้วก็ได้เรียนรู้เทคนิคใหม่ ๆ เยอะดี ระหว่างเรียนเรื่องอาหารก็พบว่าอาหารไม่ใช่แค่ของสวย ๆ หรือกินแค่อร่อยแต่ก็มีเรื่องของวัฒนธรรมอยู่ด้วย เวลาทำอาหารจะชอบพบว่าเมนูบางอย่างมันคล้าย ๆ กันในหลายประเทศแต่เปลี่ยนแค่ส่วนประกอบบางอย่าง ช่วงหลังมานี้จึงชอบออกไปหาร้านอาหารที่ต่างวัฒนธรรมมากขึ้นแทนที่จะสรรหาแต่ร้านแพง ๆ อย่างเดียว ช่วงปลายปีเป็นครั้งแรกที่ทดลองอบขนม เช่น คุ้กกี้ ตอนนี้เริ่มติดใจและพบว่าครัวเราก็ทำเบเกอรี่ได้ ปีหน้าจึงวางแผนว่าจะลองอบขนมปังเองบ้างละ ...

มานั่งนึกได้ว่า ช่วงเดือนสองเดือนที่ผ่านมาเราเล่นเกมไปหลายเกม แต่ทุกเกมมีเนื้อหา ธีม คอนเซ็ปต์เกี่ยวกับความตายทุกเกมเลย เราไม่ได้เลือกเล่นเพราะรู้ว่ามีเนื้อหาแนวนี้ แต่บังเอิญเล่นแต่เกมพวกนี้ 55555 (เกมดึงดูด) เลยจับเขียนเป็นลิสต์แชร์ต่อในบล็อคนี้ มี 4 เกม และ 1 เกมที่เคยเขียนบล็อกไปแล้วแต่เอามายัดรวมด้วย (ลิสต์จะได้ดูเยอะ ๆ) Before Your Eyes GRIS What Remains of Edith Finch OMORI Missed Messages Before Your Eyes เกมเทพเว่อร์ ไอเดียของเกมคือท่องผ่านความทรงจำของวิญญาณดวงหนึ่งที่กำลังจะผ่านประตูแห่งความตาย (หรืออะไรสักอย่าง) แต่เมื่อเรากำลังจะตาย ทุกความทรงจำจะไหลเข้ามาและผ่านไปเพียงชั่วพริบตา และนี่คือที่มาของ Before Your Eyes ความเจ๋งสุดของเกมนี้คือ เกมนี้ต้องใช้กล้องเว็บแคมเพื่อตรวจจับการกระพริบตาของเรา มันใช้การกระพริบตาของคนเล่นในการคุมเกม ถ้าเรากระพริบตา เนื้อเรื่องก็จะไปฉากต่อไป อาจจะเป็นห้านาทีต่อไป ห้าชั่วโมงต่อไป หรือห้าปีต่อไป เนื้อเรื่องเจ๋ง ร้องไห้ฟูมฟายมากตอนเล่นจบ Edited: ระลึกชาติได้ว่าเคยเขียนบทความเกมนี้ไปแล้ว แต่เขียนซ้ำเพราะพึ่งเล่นซ้ำ GRIS แม่ตายลูกเศร้า สี่คำอธิบายเนื้อเรื่องหลัก… อันนี้ไม่ได้สปอยล์เพราะเกมขายงานศิลป์มากกว่าเนื้อเรื่อง และถ้ารู้ว่าเกี่ยวกับความตายของแม่ก็จะทำให้เข้าใจงานอาร์ตในเกมง่ายขึ้นมากด้วย เกมนี้ ภาพสวยมากกกกก (ก ล้านตัว) งานเพลงก็ดีมาก ๆ เช่นกัน เหมาะกับคนที่ชอบเล่นเกมเพื่อเสพงานศิลป์ ส่วนเกมเพลย์มองข้ามไปได้เพราะเกมเพลย์ในเกมนี้ไม่มีอะไรหวือหวา ทั้งหมดเป็นเพียง Platform puzzle เฉย ๆ ...

วานก่อนเพื่อนทักมาถามว่า น้ำส้ม Tipco มันมีหลายแบบ มันต่างกันยังไง? เราก็ไม่รู้ แต่ก็อยากรู้เหมือนกัน เพราะเวลาไปซื้อก็ไม่รู้ว่ารสชาติมันต่างกันยังไง สุ่ม ๆ หยิบมาตามชื่อ เลยเสนอไปว่าเปิด tasting session ชิมน้ำส้มกัน สุดท้ายเลยนัดกันว่าเดี๋ยวไปกวาดน้ำส้มที่ห้างมา แล้วมาลองเทสกัน น้ำส้ม Tipco Tipco ขายน้ำส้ม 7 ชนิด ถ้าอ้างอิงจากเว็บ Tipco สามารถหาซื้อได้ตามห้างทั่วไปหรือร้านสะดวกซื้อเช่น 7-11 สำหรับการทดลองนี้ พอจะหามาได้แค่ 5 รสชาติ + 1 รสชาติจากยี่ห้ออื่น (Malee) กล่อง 1 ลิตรราคาประมาณ 60-70 บาท ส่วนกล่อง เจอแต่ขายแพ็คสามกล่อง ปริมาณน้อยกว่าแต่ราคาต่างจากกล่องใหญ่ไม่มาก เลยซื้อกล่องใหญ่เป็นหลัก ยกเว้นรสชาติที่ไม่มีกล่องใหญ่ รสชาติที่เอามาลองมีดังนี้ Tipco วาเลนเซีย Tipco แมนดาริน Tipco สายน้ำผึ้ง Tipco โชกุน Tipco ส้มเขียวหวาน Malee แมนดาริน (ใช้เทียบข้ามยี่ห้อ ดูความแตกต่างรสชาติ) วิธีทดลองชิมรสชาติ เพื่อป้องกันการอคติกับรสชาติใดรสชาติหนึ่ง เลยใช้วิธีปิดตาทดสอบ เราปิดตาตัวเองระหว่างเพื่อนเตรียมของและเทแก้ว เพื่อนจะไม่พูดชื่อยี่ห้อหรือรสชาติระหว่างนั้น ทั้งนี้ป้องกันด้วยในกรณีที่น้ำส้มรสชาติเหมือนกันหมด เราแค่คิดไปเองว่ารสชาติมันแตกต่างกัน จากนั้นเพื่อนจะจัดแก้วมาให้รอบละสามแก้ว ให้ลองชิมละเดาว่ามาจากยี่ห้อและรสชาติไหน หลังจากเราทายทั้งสามรสชาติเสร็จ เพื่อนจะค่อยเฉลยไล่ทีละอันว่าถูกกี่อัน ...

เรื่องทั้งหมดเริ่มมาจากหลายปีก่อน ไปเจอกระทู้หนึ่งในพันทิป เขาคุยกันถึงเมนูที่มาจากการ์ตูนเรื่อง “จอมโหดกระทะเหล็ก” เมนูที่เป็นเหมือนเมนูพิศวง เพียงแค่องค์ประกอบไม่กี่อย่าง สร้างอาหารสีเหลืองทอง หอมหวาน มีความเหนียวหนืดเหมือนสไลม์ แต่กินแล้วลื่นคอ ไม่ติดจาน ไม่ติดฟัน ไม่ติดตะเกียบ (ลิงค์แปะท้ายบทความ) อ่านกระทู้จบก็แบบ เชี่ย จะไปหากินจานนี้ได้ที่ไหน ในไทยก็ไม่มีขาย หาข้อมูลดูก็แทบไม่มีเลย สุดท้ายก็เก็บไว้เป็นความทรงจำ แต่ก็ไม่ได้ไปพยายามหาต่อว่าอยากจะกินที่ไหน ตัดมาช่วงเรียนมหาลัยก็เจอว่ามีร้านอาหารชื่อ SchwedaKong เปิดร้านขายเป็น Chef table อยู่ แต่ตอนเป็นนศ.ก็ไม่ได้มีเงินกินแพงขนาดนั้น สุดท้ายก็เก็บเป็น bucket list ไว้ว่าอยากทำลองกินสักครั้งนึง วาร์ปมาเดือนตุลาคม 2021 พี่ในกลุ่มชวนตระเวนกิน ส่งลิงก์ร้านมา เขาเปิดคอร์ส “จอมโหดกระทะเล็ก” ที่มีจำกัด ต้องรีบจองมาก ราคาสองพันกว่าบาท ซึ่งตอนนี้ทำงานมีเงิน เลยไปกินได้แล้ว การหาเพื่อน ตั้งตี้ จ่ายเงิน ทุกอย่างจบในครึ่งชั่วโมงวันนั้น ซึ่งสุดท้ายก็ได้กิน… ตอนกลับ บัง (เชฟ) ก็ให้ข้อมูลเป็นลิงก์ Youtube มา (แปะลิงค์ท้ายบทความ) เป็นคลิปวิธีทำเมนูนี้ วันนั้นก็เลยวางแผนว่าจะต้องลองทำดูสักครั้ง สำเร็จไหมไม่รู้แต่จะลอง (ข้ามไปได้) ฟังเขาเล่ามาอีกที เมนูนี้เป็นเมนูเสิร์ฟ ซูซีไทเฮา สมัยที่เริ่มแก่มากและไม่มีแรงเคี้ยวอาหารเท่าไหร่ เลยสั่งให้เชฟทั้งหลายไปลองทำเมนูใหม่ที่กินง่าย ๆ อร่อย ๆ มาเสิร์ฟในวัง เข้าสู่ช่วง นี่ครัวหรือห้องทดลอง สิ้นปี 2021 มีวันว่างอาทิตย์นึงพอดี เลยไปเตรียมซื้อของต่าง ๆ ไข่เตรียมมาแผงใหญ่หนึ่งแผง เตรียมกระบวยไว้นวด และ อื่น ๆ ...

เมื่อต้นปีตั้งใจไว้กับตัวเองว่า ปีนี้เราจะใช้ชีวิตในธีม “Opened mind” เปิดรับทุกอย่าง ลองทำทุกสิ่ง ซึ่งจบปีแล้วก็พบว่าตัวเองได้ทำหลายอย่างมาก ขอเรียนบทความนี้ว่าการอวดดีกว่ามารีวิวปีนี้ ได้บริจาคอวัยวะ ตั้งเป้าหมายอยากร่วมการบริจาคอวัยวะมานานแล้ว ปีนี้ทำครบหมดละ ตา ร่างกาย อวัยวะต่าง ๆ ที่สำคัญ หลังจากพบว่ามันง่ายมาก แค่กรอกผ่านเว็บ แล้วรอบัตรผ่านไปรษณีย์ได้เลย ก็อยากชวนให้ทุกคนมาร่วมกันนะครับ https://www.organdonate.in.th/ ได้ไปลองเรียนดำน้ำลึก กีฬา scuba diving นี่เป็นความอยากลองตั้งแต่สมัยเด็ก ได้เห็นในสารคดีหรือวิดีโอที่คนไปดำน้ำเห็นของแปลก ๆ สวยใต้ทะเล มันดูเป็นความรู้สึกที่น่าตื่นเต้น ตอนช่วงต้นปีโบนัสออกเลยจองเรียนดำน้ำกับเพื่อนอีกคน ไปเรียนดำน้ำที่ภูเก็ตด้วยกัน ถือว่าเป็นประสบการณ์แบบ once in life time มาก ๆ ซึ่งการได้ไปกิจกรรมอันนี้คือเป็น milestone นึงในชีวิตเหมือนกัน กลายเป็นว่าตอนนี้เริ่มชอบกิจกรรมตื่นเต้นแบบนี้ขึ้นเรื่อย ๆ ปีหน้ามีแผนว่าจะไปกระโดดร่มชูชีพต่อ เริ่มออกกำลังกายจริงจัง ปีนี้กลัวป่วย รวมทั้งที่ต้องอยู่แต่ในห้องอย่างเดียว เลยพยายามเข้าฟิตเนส ออกกำลังกายจริงจัง รวมถึงว่ายน้ำทุกวันจริงจังช่วงต้นปีเพราะต้องเตรียมไปสอบตอนไปเรียนว่ายน้ำ จุดเริ่มต้นจริง ๆ มาจากการต้องไปเรียนดำน้ำเลยพยายามออกกำลังกายเยอะขึ้น แต่กลายเป็นว่านิสัยการออกกำลังกายก็ติดตัวอยู่มายาว ๆ จนตอนนี้พยายามออกกำลังกายให้ได้ทุกวันแล้ว สำคัญที่สุด ไม่ป่วยหนักติดกันมาสองปีแล้วนะ สมัยเรียนคือป่วยหนักทุกปี ปีละครั้งอย่างน้อย ลองทำอาหารต่าง ๆ สมัยเด็กชอบกินมาก แต่ไม่เคยสนใจเรื่องทำอาหารนอกจากเป็นเพียงกิจกรรมล่อตาล่อใจสมัยเด็กที่อยากทำเป็นครั้งคราวเฉย ๆ แต่ตั้งแต่ช่วงมหาลัยที่ได้ดูคลิปทำอาหารต่าง ๆ ก็เลยเริ่มสนใจมากขึ้น ปีนี้พอเจอล็อคดาวน์และมีครัวของตัวเอง เลยได้ลองทำอาหารใหม่ ๆ ลองเรียนรู้ ลองผิดลองถูกไปเรื่อย ๆ จนล่าสุดทำได้อีก milestone คือ ทำ ซางปู้เหนียน ได้ ซึ่งเป็นเมนูที่รู้สึกว่าน่าตื่นเต้น และ ลองผิดลองถูกเองได้ยากที่สุดเท่าที่เคยลองมา ...

พวกคุณเคยมีเพื่อนที่ตัดสินใจบางอย่างไปแต่คุณมองว่ามันเป็นการตัดสินใจที่ผิด หรือเป็นการตัดสินใจที่แย่และมีทางอื่นที่ดีกว่านี้ ทำนองนี้ไหมครับ ผมนาน ๆ ทีก็เจอบ้างแล้วหงุดหงิดใจทุกครั้งเวลาเห็น วันนี้ก็เจอเรื่องราวทำนองนั้นเลยทักไปคุยกับเพื่อนอีกคน พร้อมโดนเพื่อนสวนกับมาทำนองว่า “ไม่ต้องไปเสือกเรื่องคนอื่น” หลังจากนั้นก็นั่งคิดมาเรื่อย ๆ ว่า ถ้าเราเห็นการตัดสินใจที่แย่ รู้กับตัวว่าไม่ควรเข้าเสือกหรอกนะ แต่เห็นแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมไม่ทำอีกอย่างแทน จู่ ๆ ก็เริ่มมีความคิดอุปมาอุปมัยขึ้นมาว่า ถ้าชีวิตเปรียบเหมือนร้านเกม คนที่เรากำลังนั่งมองอยู่ก็เปรียบเป็นคนที่จ่ายเงินมานั่งเล่นเกม ส่วนเราคือเด็กเกาะเบาะที่ไปนั่งชี้โบ้ชี้เบ้ว่า “พี่ครับ ๆ ทำไมพี่ไม่เลือกอันนั้น ทำไมไม่เลือกอันนี้ ฯลฯ” รู้กันทั่วไปว่าพวกเด็กเกาะเบาะบางทีมันก็พูดถูก บางทีมันก็พูดมั่ว ๆ บางพวกก็ชอบไปแย่งเมาส์คนเล่นอยู่มาเล่นแทน ทั้งที่คนจ่ายเงินคือคนเล่น ซึ่งไร้มารยาทมาก ชีวิตก็เหมือนกัน เพราะเราไม่ใช่คนเสียเงิน เป็นเพียงคนนั่งมองชาวบ้าน เราจึงไม่ควรไปจ้ำจี้ว่าต้องทำแบบนั้นทำแบบนี้ ทำได้อย่างมากแค่บอกว่า “พี่เลือกอันนั้นน่าจะดีกว่านะ” เพราะสุดท้ายคนที่ต้องจ่ายคือเขาไม่ใช่เรา อีกอย่างเขาอาจจะรู้อะไรมากกว่าเราก็ได้ และบางครั้งเราก็เป็นคนจ่ายเงินเองแล้วโดนเด็กเกาะเบาะมาฉอด ก็น่าเบื่อเหมือนกัน ดังนั้น ถ้าชีวิตเปรียบเสมือนร้านเกม เด็กเกาะเบาะแบบเรา ๆ ก็ไม่ควรแย่งเมาส์คนอื่นมาเล่น ปล่อยให้เขาตัดสินใจเอง ถ้าเขาไม่เชื่อ ก็ไปเกาะเบาะคนอื่นแทน ป.ล. ใช้ภาพหมากรุกเพราะตอนแรกคิดถึงหมากรุก แต่ไม่ถนัดเล่น ให้เปรียบเทียบอาจจะเปรียบผิด ป.ล.ล. บางครั้งคนเล่นก็เป็นเราเอง ที่ตัดสินใจโง่ ๆ ได้เหมือนกัน เพราะงั้นปล่อยวางซะ (บอกตัวเอง)

บทความนี้เขียนไว้เฉย ๆ ให้รู้ว่าพึ่งอัพเกรด Ghost จากเวอร์ชั่น 1.x กลายเป็น 4.x แล้ว อัพเกรดข้ามรุ่นมากเพราะขี้เกียจอัพเกรดมาหลายปีเนื่องจากต้องแก้หลายอย่าง เอาจริงถ้าให้พูดก็กล้าบอกว่าเรานี่น่าจะเป็นกลุ่มคนใช้ Ghost แรก ๆ เลย ใช้ตั้งแต่ยังไม่มีฟีเจอร์อะไรเลย มีแค่ markdown ให้ใช้ ซึ่งตอนนั้นชอบมากเพราะวนเวียนไปมากับ wordpress แล้วคิดว่ามันเยอะเกินไป วุ่นวาย แล้วมาเจอ Ghost ซึ่งเป็นทีมพัฒนา WP ที่ออกมาทำระบบเองใหม่ด้วยเหตุผลเดียวกับเราคือ Wordpress มันไปไกลกว่าคำว่าแค่บล็อกไปแล้ว Ghost อายุแปดปีกว่าแล้ว อาจจะเก้าแล้วมั้งลืมเลข ฟีเจอร์ที่ชอบที่สุดตอนนี้คือ insert photo from Unsplash ได้เลย จากยุคแรกเราต้องไป hotlink ที่ imgur แทน ก็ไว้จะมานั่งเขียนบทความอีกเพราะอู้มาตลอดหลังจากอ้างกับตัวเองว่ารออัพเกรดบล็อกเสร็จก่อน 5555 ราตรสวัสดิ์

พึ่งได้รับการฉีดวัคซีนที่จัดโดยสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังมาเมื่อวันที่ 25 พค. 2564 ผ่านมาหนึ่งชั่วโมงแล้ว ยังไม่ตายครับ เลยอยากมาเล่าให้ฟังว่าเป็นไงบ้าง เจออะไร ต้องเตรียมตัวอะไรไหม การลงทะเบียน เรื่องเริ่มจากเพื่อนส่งเว็บของสถาบันมา https://co-vaccine.kmitl.ac.th/ ก็เลยเข้าไปดู ปรากฏว่าเป็นเว็บลงทะเบียนฉีดวัคซีน แต่จะลงทะเบียนได้ต้องมีรหัส LDAP สำหรับบุคลากรและนักศึกษาของสถาบันเท่านั้น ตอนกดเข้าไปดูก็ยังไม่ชัวร์ว่าลงทะเบียนได้จริงไหมเพราะก่อนหน้านี้รัฐบาลบอกว่าเน้นให้ลงทะเบียนที่แอพหมอพร้อมเท่านั้น สุดท้ายก็ทดลองลงทะเบียนไป เราเข้าได้เพราะเราเป็นนักศึกษาเก่าที่พึ่งจบมาเลยไปลงทะเบียนได้ครับ (เหมือนตอนนี้ปิดรับศิษย์เก่าแล้ว) เมื่อลงทะเบียนเสร็จก็สามารถนัดวันเวลาที่จะเข้าไปฉีดได้ทันที ก็นัดตอนบ่าย ๆ ไป ขั้นตอนสุดท้ายคือดาวน์โหลดเอกสารจากเว็บไซต์ เอกสารระบุรายละเอียดสุขภาพคร่าว ๆ ของเรารวมถึงโรคประจำตัวต่าง ๆ แต่อย่างที่ทราบวัคซีนก็เลือกไม่ได้อยู่ดี… ได้ Sinovac นั่นแหละครับ วันฉีดจริง สถานที่ฉีดคือหอประชุมใหม่ที่ใหญ่กว่า (ชื่อเด็กสจล.เขาเรียกกัน) หรือชื่อทางการคือ หอประชุมเจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) ซึ่งก็จุคนได้เป็นหมื่นคน ตอนไปถึงสภาพคนกะคร่าว ๆ หลายร้อยแต่ไม่แน่นมาก พอไปถึงมีเจ้าหน้าที่มาขอตรวจเอกสาร จากนั้นก็ให้เซ็นต์ชื่อในเอกสารเพิ่มเติมเพราะเราลืมเซ็นบางจุด จากนั้นกดบัตรคิวเพิ่มเติมแล้วไปนั่งรอ บัตรคิวที่ได้บอกว่ารออีก 784 คิว แต่เอาจริง ๆ สุดท้ายก็เหมือนไม่ต้องรอ เพราะได้นั่งพักแปปเดียวเขาก็เรียกเข้าไปให้รอวัดอุณหภูมิและวัดความดันแล้ว ด่านแรกคือวัดอุณหภูมิก่อนด้วยเซนเซอร์กล้องแบบที่เห็นตามรถไฟฟ้าในเมือง ด่านต่อมาคือวัดความดัน ทางเจ้าหน้าที่จะให้ใส่ปลอกแขนพลาสติกบนแขนข้างที่จะวัดความดันเพื่อป้องกันเชื้อโรคติดกับเครื่อง หรือ อาจจะป้องกันเชื้อจากเครื่องติดหาเราด้วยเช่นกัน (ต่อจากนี้ไม่ค่อยมีภาพแล้ว เพราะ ผมพึ่งเห็นป้ายว่าห้ามถ่ายรูปด้านใน…) ตอนวัดความดัน เพื่อนที่ผมกับผมก็ผ่านไปด่านฉีดสบาย ๆ แต่ผมดันความดันสูงอาจจะเพราะตอนเดินทางมารีบ ๆ วิ่งขึ้นรถไฟฟ้าด้วยเนื่องจากมาสาย กลุ่มคนที่ความดันไม่อยู่ในเกณฑ์ ทางเจ้าหน้าที่จะให้นั่งรอในพื้นที่ที่จัดหาให้ครับ จากนั้น 15 นาทีค่อยวัดใหม่ ...

เนื่องจากด้วยเหตุผลสักอย่างในโลกใบนี้ Kubuntu 20.04 + PulseAudio ไม่เปิด noise cancelling มาให้ ทำให้เวลาคุย Discord กับเพื่อน เพื่อนด่าทุกทีว่าเสียงน่ารำคาญ ฟังยาก เลยไปหาข้อมูลมาเจอว่าเราสามารถเปิด noise cancelling เองได้ตามนี้ เพิ่มคาถาเวทย์มนต์ไม่กี่บรรทัดนี้เข้าไปที่ /etc/pulse/default.pa .ifexists module-echo-cancel.so load-module module-echo-cancel aec_method=webrtc source_name=echocancel sink_name=echocancel1 set-default-source echocancel set-default-sink echocancel1 .endif จบจ่ะ สวัสดี

คาอยู่ใน Wishlist มาตั้งแต่เดือนที่แล้ว ขึ้นเดือนใหม่เงินเดือนออกเลยกดซื้อ คำเตือน: แนะนำว่าถ้าอยากเล่น อย่าหาดูสปอยล์หรือรีวิวตาม youtube ก่อนเล่น ให้ซื้อมาเล่นแบบที่ไม่รู้อะไรเลยจะดีที่สุด เพราะเกมมีจุดหักมุม เกมเกี่ยวกับชีวิตของเด็กผู้ชายธรรมดาคนนึงกับโลกหลังความตายที่ต้องทำให้ทบทวนความทรงจำของชีวิตทั้งชีวิตในขณะที่มันกำลังจะปลิวหายไปเพียงช่วงพริบตา บางครั้งชีวิตก็ไม่ได้เป็นในทางที่เราอยากให้เป็น และยังทำให้เราต้องทบทวนคุณค่าของการได้ใช้ชีวิตอีกด้วย ตัวเกมเพลยน่าสนใจมาก คือ ผู้เล่นนั่งดูเนื้อเรื่องและเล่นเป็นตัวละครเด็กผู้ชายตามที่เล่าด้านบน แต่ action ต่าง ๆ ของเกมจะใช้การกระพริบตาแทนการกดเมาส์ เช่น การเปลี่ยนฉาก ทำให้บางครั้งที่กำลังดูเหตุการณ์สำคัญอยู่ก็ต้องพยายามฝืนตัวเองไม่ให้กระพริบตาอย่างสุดความสามารถ ตัวเกมใช้เมาส์เล่นแทนก็ได้ แต่แนะนำให้ใช้กล้อง webcam เล่นดีกว่าไม่งั้นเสียอรรถรสของเกมหมด ไม่รีวิวอะไรมาก ให้ 11/10 กับประสบการณ์เปิดใหม่ของการที่ได้เล่นเกมนี้ เกมร้อยกว่าบาทถือว่าคุ้มมาก ๆ ครับ แถมเพลงเพราะด้วย ใครจะไปรู้ละว่า การฝืนลืมตาระหว่างกำลังร้องไห้มันจะยิ่งทำให้ร้องไห้หนักขึ้นไปอีก ใครอยากเล่นก็ซื้อใน Steam ตามลิงค์นี้ได้เลย https://store.steampowered.com/app/1082430/Before_Your_Eyes/ สำหรับคนไม่มีกล้อง Webcam ผมไม่มีกล้อง Webcam เลยต้องใช้โทรศัพท์แทนกล้องแทน โดยตั้งค่าแล้วเปลี่ยนมือถือให้เป็นกล้องของคอมพิวเตอร์ได้ผ่านโปรแกรมตัวนี้ครับ https://iriun.com/