Posts

จดไว้กันลืม ตอนนี้ใช้ Kubuntu 20.04 อยู่ครับ ต้องการเปลี่ยน Default Thai font ที่โดนเอาไปใช้ในเว็บและโปรแกรมต่าง ๆ (System font) วิธีคือให้ไปแก้ไขไฟล์ fonts.conf ที่ ~.config/fontconfig/fonts.conf จากนั้นให้เพิ่ม matcher ของภาษาไทยตามตัวอย่างด้านล่างครับ เพิ่มลงไปใน <fontconfig></fontconfig> <match> <test compare="contains" name="lang"> <string>th</string> </test> <test name="family"> <string>sans-serif</string> </test> <edit mode="prepend" name="family"> <string>Noto Sans Thai UI</string> </edit> </match> <match> <test compare="contains" name="lang"> <string>th</string> </test> <test name="family"> <string>serif</string> </test> <edit mode="prepend" name="family"> <string>Waree</string> </edit> </match> อธิบายสองส่วนใหญ่ ๆ ได้ดังนี้ครับ <match> <test compare="contains" name="lang"> <string>th</string> </test> <test name="family"> <string>sans-serif</string> </test> <edit mode="prepend" name="family"> <string>Noto Sans Thai UI</string> </edit> </match> โค้ดดังกล่าวหมายถึง หากระบบต้องการใช้ฟ้อนต์สำหรับภาษาไทยที่เป็น sans-serif ให้หยิบ Noto Sans Thai UI ไปใช้ครับ ...

เขาบอกว่าเงินซื้อความสุขไม่ได้ แต่ปี 2020 ให้ทำเราเข้าใจว่า ซื้อได้ เยอะด้วย 5555 คีย์บอร์ด Logitech MX Keys ตั้งแต่เริ่มมีเงิน ก็เริ่มคิดเรื่องการซื้อคีย์บอร์ดใหม่ตลอดเวลา ซึ่งในปีนี้ก็ได้ลองไปหลายคีย์บอร์ด ทั้งแบบทั่วไป และแบบ Mechanical ซึ่งสุดท้ายก็ได้ตัวที่ชอบและเหมาะกับเราที่สุด คือ Logitech MX Keys ข้อดีของมันคือ เงียบมาก ๆ เงียบกว่า Logitech k375s ที่เป็น rubber dome ธรรมดาอีก นอกจากนี้ความรู้สึกของการกดยังดีมาก นุ่มนวลมือ พิมพ์สบาย ใช้แล้วเขียนโปรแกรมเร็วขึ้นหลายเท่า แถมยังมี blacklight ที่สามารถติดขึ้นมาได้เองหากเอามือไปปาดเหนือคีย์บอร์ดอีกด้วย ข้อเสียอย่างเดียวของมันคือไม่มี TKL version ครับ สำหรับคีย์บอร์ดนี้ ราคาอยู่ที่ 36xx มีขายโดย Logitech official shop ใน shopee ครับ แต่เป็นเวอร์ชั่น English layout หากใครอยากได้คีย์ไทยด้วยก็แนะนำให้สั่งจากร้าน Bangkok gadget ซึ่งราคาก็อยู่ประมาณ 39xx ครับ แต่ผมได้มาตอนช่วงลด เหลือประมาณ 36xx เท่ากับที่ Logitech official ขายเลย เครื่องชงกาแฟแคปซูล Nespresso พอย้ายมาทำงานบริษัทปัจจุบัน ได้เห็นคนในออฟฟิศดริปกาแฟกันบ่อยมาก เลยไปขอเขาชิมบ้าง พอได้ชิมก็ติดใจรสชาติที่แตกต่างขึ้นมาทันที เพราะปกติกินแต่กาแฟสำเร็จรูปซองที่ขายตามห้างทั่วไป ก็เลยพยายามศึกษาเรื่องกาแฟเพิ่มเติม ก็ไปดูอุปกรณ์ดริปกาแฟ ไปเช็คราคา (ขอบคุณประสบการณ์จากสมัยทำงานบ.กาแฟ มีความรู้นิดหน่อยติดมา) ดูทางเลือกอื่น ๆ หลาย ๆ อย่าง จนเริ่มมาอ่านเรื่องของเครื่องทำกาแฟแคปซูลจริงจัง ...

รีบมาเขียน ก่อนจะลืมเขียน ปีนี้เป็นปีที่นับว่าค่อนข้างดีที่สุดในชีวิต อาจจะเพราะมีงานทำ มีอิสระ และเริ่มมีเงินเป็นของตัวเอง ก็ได้ทำอะไรหลาย ๆ อย่างที่อยากทำ แต่ก็มีสิ่งที่อยากทำที่ไม่ได้ทำหลายอย่างเช่นกัน สุขภาพ ปีที่ผ่านมาคงไม่คุยเรื่องสุขภาพไม่ได้ เพราะโดน Covid-19 กระทบกันถ้วนหน้า แต่แปลกดี ปีนี้เป็นปีแรกเหมือนกันที่เราไม่ป่วยหนักเลยแม้แต่ครั้งเดียว โดยปกติเราเป็นคนสุขภาพไม่แข็งแรง ต้องมีป่วยหนักนอนซมเป็นครึ่งเดือนสักอย่างน้อยหนึ่งครั้งต่อปี แต่ปีนี้ดันแข็งแรง ไม่ป่วยเลย มีแค่เป็นหวัด ตัวร้อนนิดหน่อย แต่ไม่ถึงขนาดนอนซม อาจจะเพราะคนใส่มาส์กกันถ้วนหน้า เราเลยได้ผลประโยชน์ไป แต่อีกเรื่องที่สำคัญคือ ปีนี้เราออกกำลังกายจริงจังมากขึ้น ว่ายน้ำเกือบทุกอาทิตย์ เข้าฟิตเนส เล่นโยคะ ฯลฯ ที่บ้านและเพื่อนก็ทักว่ามีกล้ามเนื้อมากขึ้น มีเนื้อมีหนังไม่ผอมแห้งลงพุงเหมือนสมัยมัธยม 555 ก็หวังว่าสถิติไม่ป่วยตลอดทั้งปีของเราจะยังดำเนินต่อไปจนจบปี 2021 การงาน ตอนนี้ก็ย้ายมาบริษัทใหม่ครบปีแล้ว (ย้ายมาปลายปี 2019) ชีวิตการงานมีความสุข เรียกได้ว่าพัฒนาไปทางบวกมากขึ้น งานดี เพื่อนร่วมงานดี ถึงแม้อาจมีเรื่องปวดหัวบ้างเป็นธรรมดาของการทำงานกับคนหมู่มาก แต่โดยรวมนั้นยังมีความสุข เรื่องชีวิตทำงาน เราตั้งเป้าว่าอยากลองไปทำงานต่างประเทศบ้าง เลยให้เวลาตัวเองสัก 3-5 ปีกับบริษัทปัจจุบัน เราพูดแบบนี้กับ CTO ตั้งแต่สัมภาษณ์งานเลย ตอนนี้ก็ผ่านมาหนึ่งปีละ คงต้องรอดูว่าความคิดเราจะเปลี่ยนไหมในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เรื่องความรู้และสกิล ตอนนี้ก็พัฒนาไปเยอะขึ้น ได้โดนรายล้อมไปด้วยคนเก่ง ๆ ก็เป็นปัจจัยสำคัญเหมือนกัน แถมได้เจอโปรเจคที่แปลกใหม่มากขึ้น ทำให้เราก็มีโอกาสลองไอเดีย ได้หาข้อมูล เผชิญกับปัญหาใหม่ ๆ ตลอดเวลา จึงเหมือนมีโอกาสให้พัฒนาตัวเองเยอะขึ้นเลยตลอดปีนี้ แต่ถ้าจะให้คะแนนตัวเอง ก็ยังคิดว่าตัวเรายังทำได้ต่ำกว่ามาตรฐานอยู่ดี แต่ก็ค้นพบปัญหาหลักแล้ว นั่นก็คือ “วินัยในตัวเอง” ซึ่งคิดว่าปี 2021 นี้คงจะพัฒนาเรื่องนี้ให้ดีขึ้น จะได้ทำสิ่งต่าง ๆ สำเร็จมากขึ้น ...

TLDR: ก้นไม่ลอยไปสวรรค์หรอกครับ แต่ตอนนี้กลับไปนั่งเก้าอี้แบบเดิม ๆ ไม่ได้แล้ว ช่วงนี้รัฐบาลก็เริ่มปลดล็อกมาตรการเกี่ยวกับ covid-19 บ้างแล้ว ส่วนบริษัทที่ทำงานอยู่ก็เริ่มให้กลับไปออฟฟิศได้แล้ว แต่เดือนก่อนที่โดนให้ทำงานอยู่บ้านก็ได้ของติดห้องมาเล่นหนึ่งอย่าง ซึ่งอยากจะเล่าเพราะภูมิใจนำเสนอมากครับ นั่นก็คือเก้าอี้ herman miller นั่นเอง ต้องบอกก่อนว่าเรารู้จักเก้าอี้ยี่ห้อนี้มานานมากแล้ว แต่สมัยยังเด็กก็ไม่มีปัญญาจะไปซื้อได้หรอก เพราะมันแพงมาก ตัวที่ถูกสุดในรุ่น ergonomic chair ก็ปาไปเกือบสองหมื่นแล้ว สุดท้ายก็เลยนั่งเก้าอี้ธรรมดา ๆ ไป แต่… ตอนนี้เรามีปัญญาแล้วที่จะเป็นเจ้าของเก้าอี้ตัวนี้ ในระยะเวลาสามเดือน… ใช่ครับ… ไม่ได้ไปซื้อมา ไปเช่าเขามาครับ (เดี๋ยวบอกแหล่งท้ายบทความ) เพราะไม่อยากซื้อ เนื่องจากปกติไม่ได้ชอบทำงานในห้องมากอยู่แล้ว เลยไปได้แหล่งเช่าเก้าอี้มา สุดท้ายได้เช่ามาลองนั่งสามเดือน และต่อไปนี้จะเป็นรีวิวความรู้สึกของเรากับเก้าอี้ Herman Miller - Sayl ตลอดที่ได้นั่งมาสองเดือน สาธยายเก้าอี้ & ความรู้สึกครั้งแรกที่ได้นั่ง (ถ้าอยากรู้ว่าเก้าอี้นี้ทำอะไรได้บ้างจริง ๆ แนะนำให้ไปหาคลิปใน Youtube ดูแทนอ่านส่วนนี้ของบทความเรา เราเม้าท์ไปเรื่อยเฉย ๆ ตรงนี้) ตอนนั้นลากขึ้นมาบนห้องเสร็จปุปก็ลองนั่งเลยทันที ความรู้สึกตอนนั้นคือ “มันต่างจากเก้าอี้แบบอื่นยังไงเนี่ย…” แต่ก็คงคืนเขาไม่ได้ สุดท้ายก็เอามานั่งแทนเก้าอี้ Ikea ตัวเก่าที่ปลดระวางไปแล้ว แต่สิ่งแรกที่ต้องยอมรับกับเก้าอี้ตัวนี้เลยก็คือ มันปรับได้เยอะจริง ๆ นะ มันปรับได้เกือบทุกจุดที่ต้องการเลย ทั้งความสูงของเก้าอี้, ปรับให้พนักพิงเอนตามหลังเราไปด้านหน้าได้, ปรับเอนหลัง, ปรับความฝืดของการเอนพนักพิง และอื่น ๆ แต่สิ่งหนึ่งที่เก้าอี้นี้ปรับไม่ได้ ซึ่งเราตกใจมากตอนได้มา ก็คือ “lumbar support” หรือ ส่วนหนุนหลังของเก้าอี้ แต่หลังจากนั่งไปสักพักก็พบว่ามันไม่จำเป็นเลย ถ้าดูจากภาพเก้าอี้ ก็จะพบว่าตัวพนักพิงมันดีไซน์มาแปลก ๆ ซึ่งความแปลกนี้เหมือนมันทำให้เข้ารูปกับหลังเราได้อัตโนมัติ และตัววัสดุที่เป็นแค่โครงพลาสติกก็ยืดหยุ่นพอปรับตามหลังเราได้พอดี ...

ช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาหลาย ๆ คนน่าจะโดนขอให้ทำงานอยู่บ้านกัน ซึ่งเราก็โดนเช่นเดียวกัน พอต้องมานั่งทำงานที่บ้าน ก็เลยพยายามปรับโต๊ะทำงานในห้องให้ดีที่สุด ซึ่งผลที่ได้คือซื้อของกระหน่ำมาก ทั้งเมาส์ คีย์บอร์ด ที่รองข้อมือ และอุปกรณ์อื่น ๆ ที่เอามาทำให้นั่งทำงานสบายขึ้น และแน่นอน หมดเงินไปเยอะ… หลาย ๆ อุปกรณ์ที่ซื้อมามีชอบบ้างไม่ชอบบ้างเพราะไม่ถูกใจ แต่หนึ่งสิ่งในหลาย ๆ อย่างที่ซื้อมาแล้วถูกใจ อวยให้ชาวบ้านชาวช่องฟังไปทั่ว คือ เมาส์เพื่อสุขภาพ Logitech MX Ergo ซึ่งเป็น trackball mouse ที่ปกติไม่ค่อยจะเจอคนใช้กัน Trackball mosue ขอเกริ่นนำก่อนว่า ทำไมเมาส์ Trackball ถึงเป็นเมาส์ที่เจ๋ง และแตกต่างจากเมาส์ทั่วไป ปกติแล้วเมาส์ทั่วไปคือใช้มือจับแล้วขยับแขนหรือข้อมือไปมา ซึ่งการใช้ข้อมือไปมาติดต่อกันนาน ๆ หลายชั่วโมงนั้นให้ปวดข้อมือ ปวดมือ และเสี่ยงต่อการเป็นโรคอุโมงค์ข้อมือได้ ซึ่งการแก้ปัญหานี้คือลดการใช้งานข้อมือ และบังคับให้ข้อมืออยู่ในแนวตรงตลอด สำหรับ Trackball mouse นั้นก็แก้ปัญหาตามวิธีด้านบนได้ คือ เราไม่ต้องขยับข้อมือ เราขยับแค่นิ้วโป้งที่ใช้เคลื่อนบอลแทน (สำหรับรุ่นที่เราซื้อมา เพราะยี่ห้ออื่นอาจใช้วิธีอื่นขยับบอล) Logitech MX Ergo กลับมาที่เมาส์ของเรา ตัว Logitech MX Ergo นี่นับว่าเป็นเมาส์ในซีรี่ย์ trackball mouse ตัวล่าสุด ซึ่งไม่ได้ออกมาบ่อย ๆ เพราะตัวก่อนหน้าคือ Logitech M570 นั้นออกมาวางขายก็เมื่อปี 2010 ซึ่งก็คือสิบปีที่แล้ว ...

ย้อนความเดิมจากตอนที่แล้ว เมื่อประมาณเมษายนปีที่แล้ว (ปี 2562) เราเคยเขียนบล็อกไว้เกี่ยวกับการทำนายหวยล่วงหน้าด้วยข้อมูลย้อนหลังของหวยเกือบสามร้อยงวด ไปตามอ่านได้ที่ หวยจะออก ซื้อเลขไหนดี? ตรวจสถิติหวยย้อนหลัง 296 งวด เราเขียนสรุปวิธีไว้ดังนี้ ผมบอกว่าเอาวิธีที่สองมาปรับปรุง รอครึ่งปีเสร็จ ครึ่งปีหลังเราก็ซื้อหวยถือละสองเลขเลยเพราะขึ้นปีแรกเราไม่ได้ใช้เงินไปกับหวยเลย เราเลยมีเงินเหลือครึ่งปีหลังอีกเท่านึง ซึ่งมันจะเพิ่มโอกาสถูกรางวัลขึ้นสองเท่า ซึ่งจากตารางด้านบนเป็นผมก็จะเล่น 85 และ 79 เพราะเลขสองตัวนี้จะสลับถูกกันทุกปีไม่ก็ถูกคู่กันในปีนั้น หาก 85 ไม่ถูก ก็อาจจะถูก 79 เป็นได้ สรุปคือ ให้เล่น 85, 79 แล้วจะถูก ดังนั้นวันนี้เลยลองเปิดดูหวยย้อนหลังดูว่าเลขสองตัวนี้ออกจริงไหม เราตรวจข้อมูลย้อนหลับไปก็พบว่า… งวดวันที่ 16 กันยายน 2562 นั้นรางวัลสองตัวท้ายออก 85 และงวดวันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 ออก 79 ด้วยเช่นเดียวกัน เท่ากับว่าที่เราทายสองตัวท้ายไว้ก็ถูกต้องตามที่คาดหวังไว้ แถมสองตัวนี้ยังมาออกท้ายปีตามที่เราแนะนำให้ซื้อช่วงท้ายปีเลย ถ้าเล่นตามนี้ก็คงได้เงินมาพันนิด ๆ หักลบต้นทุนไป สุดท้ายนี้คือ ปีนี้จะมานั่งเขียนบทความเดาหวยอีกไหม คงไม่รู้ แต่ถ้าเขียนแล้วทายถูกอีกได้ ก็น่าสนุกดี

หลายคนน่าจะมีปัญหาติดโซเชี่ยล เราก็ติดโซเชียลมากตั้งแต่สมัยมหาลัย เคยติดตั้งแอพนับช่วงเวลาที่เล่นเฟสและทวิตเตอร์รวมกัน คือ เกือบสามชั่วโมงได้ ตื่นเช้ามาต้องหยิบมือถือมาไถก่อน เวลาเรียนหรือทำงานชอบเผลอเปิดทวิตเตอร์ จากนั้นก็ไถยาว ๆ เลย หรือกลับห้องมาก็นอนเล่น ไถมือถือเช็คโซเชียลยันค่ำโดยที่ลืมอาบน้ำและทำการบ้าน ซึ่งตัวเราเองก็พยายามหาวิธีเลิกเล่นมันมาหลายปีแล้ว ตั้งแต่มหาลัยจนช่วงกลางปีที่แล้ว หลายคนเมื่ออยากแก้ปัญหานี้ จึงไปค้นหาในอินเตอร์เน็ต ก็จะพบกับวิธีแก้ปัญหาที่เจอทั่วไป คือ ค่อยลดการเล่นลง, นับเวลาเล่น, กดลบแอพออกไปจากมือถือ, หรือวิธีที่เจอเยอะมากคือ แนะนำให้โหลดแอพช่วยลดการเล่นแอพโซเชียล โดยแอพยอดฮิตมักเป็น Forest หรือที่เคยใช้ช่วงนึงคือ SPACE หลายคนที่ได้ลองวิธีที่หาอ่านจากอินเตอร์เน็ตก็คงประสบความสำเร็จบ้าง ถ้ามีความพยายามมาพอ แต่สำหรับเราซึ่งขี้เกียจมาก ขี้เกียจแม้แต่จะพยายามทำตามแผนที่วางไว้ ขี้เกียจที่จะมาดูแลรักษาต้นไม้ปลอม ๆ ในแอพที่บอกให้เราหยุดเล่นมือถือ ก็มักจะล้มเหลวในการลด ละ เลิกเล่นโซเชี่ยล ปัญหาของเราคือ เมื่อเราอยากจะเล่น ยังไงเราก็จะเล่น ตอนที่เราเริ่มใช้แอพเพื่อหยุดเล่นโซเชี่ยล ช่วงไม่กี่อาทิตย์แรกมันจะเหมือนประสบความสำเร็จมาก แต่ช่วงอาทิตย์ต่อ ๆ มาเราจะเริ่มขี้เกียจทำตามมันขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายเลิกใช้แอพ ไม่ก็เลิกสนใจแอพนั้นไปเลย ส่วนวิธีที่คนแนะนำพอกัน คือ ลบแอพทิ้งไปเลย แต่อย่างที่บอกไป เมื่อเราอยากจะเล่น เราจะหาทางเล่นไปเรื่อย ซึ่งพอกดลบแอพเฟสออกแล้ว สุดท้ายเราจะไปเล่นเฟสบุ้คผ่านเว็บในมือถือแทน ถึงแม้มันจะกระตุก ๆ บ้าง แต่ก็เล่นได้นานพอสมควรจนตัวเองเริ่มพบว่าขี้เกียจเล่นแล้วเพราะเล่นในเว็บมันกระตุก จนวันนึงมาลองใช้วิธีนึงที่ยังไม่เคยลองมาก่อน คือ กดล็อกเอ้าต์ทุกครั้งที่เลิกเล่น ทุกครั้งที่เราเล่นเสร็จ เราจะก็ล็อกเอ้าต์ ออกมา ถึงแม้มันจะช่วยจำบัญชีเราไว้ให้เรากดล็อกอินง่ายขึ้น เราก็จะกดออกให้หมดก่อน ค่อยไปทำอย่างอื่น ซึ่งหลังจากลองวิธีนี้ก็พบว่า มันเทพมาก… เพราะทุกครั้งที่เราเปิด Chrome ในมือถืออีกครั้งเพื่อเปิดเฟส เราจะเจอหน้า Login ของเฟสบุ้ค ซึ่งเรานั้นเปิด 2FA ไว้ด้วย ทำให้เมื่อเรากรออีเมลและรหัสเสร็จ เราจะต้องไปเปิดอีกแอพเพื่อก๊อปรหัส OTP มากดเข้าเฟสอีกรอบ แต่เรานั้นขี้เกียจมาก และขี้เกียจเกินกว่าจะมานั่งสลับแอพไปมา สุดท้ายเราเลยเลิกเล่น ไม่กดเข้าเฟสบุ้คหรือทวิตเตอร์เลย ...

กินเสร็จมาหนึ่งวัน ชื่อยังอ่านไม่ออกอยู่ดี แต่ก็รีบมาเขียนก่อนลืมรสชาติ ซื้อมากินงานเลี้ยงปีใหม่บ้านเพื่อน ราคา 689 บาท ซื้อจากกูเม่ร์มาร์เก็ตตรงอาคารจอดรถ MRT ลาดพร้าว วันที่ 5 มกราคม 2563 เป็น Sparking wine ทำจาก Moscato ในประเทศอิตาลี่ สีออกเหลืองอ่อนไปเกือบใส สวยดี ซื้อมาเพราะนาน ๆ เปิดที อยากได้ฝาขวดที่มันตื่นตาตื่นใจ ขวดนี้เป็นจุกค็อกแบบมีขวดลวดรัดตามแบบ Sparking wine พอดี รสหวานนำมาแต่ไกล แถมหวานปี๊ดตอนกลางเมื่อดื่มเข้าไป ก่อนดรอปลงไปตอนท้าย ความหวานนำของมันกลบให้รสอื่นไม่ค่อยออก รู้สึกว่ามันไม่นุ่มละมุนและซับซ้อนเท่าไหร่ กลิ่นหอมเหมือนผลไม้บางอย่าง ช่วงที่ดมตอนเปิดรู้สึกถึงกลิ่นจากผลไม้ลูกใหญ่ ตอนเปิดนึกไม่ออก แต่ระหว่างเขียนบล็อกนี้ไปเช็คมาเรียบร้อย ตรงตามที่เดาไว้จริง คือ taste characteristics ไปทางเมล่อน นอกจากนี้ยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยมา แต่จับกลิ่นไม่ค่อยได้ อาจจะเพราะเปิดกินนอกบ้านกับแก้วพลาสติก (taste note ที่ไปอ่านบอกว่าเป็นกลิ่นของน้ำผึ้ง) อย่างไรก็ดีไม่ชัวร์ว่าแช่ถูกไหม ตอนเปิดไม่มีตัววัด ปกติก็ใช้เซ้นส์จากมือตัวเอง แช่ถังน้ำแข็งที่น้ำแข็งไม่ท้วมเต็มตัว แล้วรู้สึกไม่เย็นพอเลยให้เพื่อนเอาไปแช่ช่องฟรีซอีกหน่อย แล้วเอาออกมา จังหวะตอนเปิดมือจับเช็คแล้วเดาว่าน่าจะยังไม่เย็นพอ แต่เพื่อนอยากกินกันแล้ว สุดท้ายเลยเปิดเลยตอนนั้น เลยคิดว่าอุณหภูมิอาจมีผลกับรสชาติด้วย ทำให้รสชาติไม่ออกมาดีเต็มที่ สรุป คือ รสชาติเฉย ๆ ให้คะแนน 3/5 แต่อาจเพราะแช่ไม่เย็นพอรสชาติเลยเพี้ยนจากที่ควรเป็น ...

ช่วงหลายปีมานี้พบเห็นชัดเจนว่าคนเป็นโรคซึมเศร้าเยอะมาก หลายคนมีอาการชัดเจน การพบกับแพทย์ตั้งแต่เนิ่น ๆ ก็เป็นวิธีแก้ปัญหาที่ดี แต่ก็มีอีกหลายคนที่ต้องการมือที่หยิบยื่นความช่วยเหลือแต่ทำได้เพียงส่งเสียงร้องอย่างแผ่วเบา ช่วง Steam Sale ที่ผ่านมาก็ไม่ได้ซื้อเกมอะไรเลย แต่ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง Steam แนะนำเกมนึงขึ้นมาให้เล่น เป็นเกมฟรีและคนโหวตว่าดีเยี่ยมอย่างล้นหลาม ไม่พอภาพยังสวยมาก ๆ อีกด้วย สุดท้ายเลยโหลดมาเก็บไว้ลองเล่น วันนี้พึ่งเล่นจบ ทั้งช็อกและประทับใจเกมมากจนต้องเอามาเขียนบล็อกแนะนำให้คนอื่น ๆ ลองโหลดไปเล่นต่อ เดี๋ยวจะแปะลิงค์ด้านล่างบทความ Missed Messages ‘goth gf’s iPhone’ airdrops you - accept or decline? A love/horror story about life, death, & memes. คำบรรยายเกมเขียนไว้ อ่านแล้วงง ๆ นิดหน่อย อย่างไรก็ดีตัวเกมแนะนำตอนเปิดเกมว่าเนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายและอาการซึมเศร้าให้ผู้เล่นรับทราบก่อนเล่นต่อ แค่เห็นคำเตือนนี้หลายคงน่าจะเดาเนื้อเรื่องได้ลาง ๆ แล้ว ตัวเกมเป็นแนว Visual Novel ที่ไม่มีอะไรมากนอกจากเนื้อเรื่องให้เราอ่านและจะมีตัวเลือกตอบคำถามบทสนทนาตามจังหวะต่าง ๆ ซึ่งแต่ละคำตอบของเราจะมีผลกระทบกับตอนจบของเกมด้วย เนื้อเรื่องเกี่ยวกับตัวเราเล่นเป็นหญิงสาวนั่งเล่นคอมในหอพักนักศึกษาทำงานอยู่ ระหว่างนั้นก็มีคนส่ง AirDrop มาเป็นมีมตลก ๆ โดยมีรูมเมทเป็นหญิงสาวผมชมพูชื่อ May ที่อยู่ห้องนอนอีกห้อง เราเดินไปคุยกับรูมเมทเราได้หรือจะนั่งคุยแต่กับคนที่ส่งมีมตลก ๆ มาให้เราก็ได้ สำหรับเนื้อเรื่องส่วนที่เหลือแนะนำให้ไปเล่นเอาเอง ตัวเกมสั้นมาก ไม่เกิน 30 นาทีก็เล่นจบแล้ว มีจุดจบทั้งหมด 4 แบบให้เลือกเก็บ ตัวเกมมี 4 Achievements ให้เก็บ ...

“นักเรียนไทยหนึ่งเดียว ที่ได้รับทุนจาก Apple เข้าร่วมงาน WWDC 2019” “สัมภาษณ์พิเศษ นักศึกษาไทยคนเดียว ที่ได้ทุนจาก “แอปเปิ้ล”ในปีนี้” “Apple ให้ทุน #เด็กไอที #สจล ร่วมงาน WWDC 2019 ที่สหรัฐฯ” “พูดคุยกับนักศึกษาไทยหนึ่งเดียวที่ได้ทุน Scholarship จาก Apple เข้าร่วมงาน WWDC” ช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมาหลายคนคงได้เห็นพาดหัวข่าวและบทความสัมภาษณ์เหล่านี้ผ่านตากันบ้าง กับเรื่องราวของนายพัชรพล จอกสมุทร หรือที่เพื่อน ๆ เรียกว่า “ฟีม” ด้วยผลงานได้รับทุนจาก Apple เพื่อไปเข้าร่วมงาน WWDC หรืองานประชุมเปิดตัวนวัตกรรมของบริษัท Apple ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี บทความมากมายเขียนถึงความเก่งและความขยันที่มุมานะอันได้มาซึ่งผลลัพธ์ที่เห็นเป็นประจักษ์ชัดเจนและโดดเด่นจนเป็น “หนึ่งเดียว” ของประเทศไทยในปีนี้ที่ได้ทุนดังกล่าว และนั่นคือเบื้องหน้าทั้งหมดที่หาอ่านได้จากสัมภาษณ์ตามอินเตอร์เน็ตทั่วไป แต่ใครจะรู้ครับว่าหนึ่งเดียวคนไทยคนนี้มีเบี้องหลังที่เลวร้ายยังไงเมื่ออยู่นอกฉากการสัมภาษณ์ครับ และใช่ครับวันนี้บล็อกของผมได้นำบทสัมภาษณ์เบื้องหลังสุดพิศดารมาเผยแพร่สู่สาธารณะชน บทสัมภาษณ์ระดับนี้ เจ้าหญิงไอทีก็ไม่มีทางได้มา The Standard ก็อย่าฝันครับ จบการอารัมภบท เรื่องของเรื่องคือไปกินชาบูด้วยกันครับ แล้วมันสั่งเนื้อมาอย่างเยอะ กินไม่หมดเกือบโดนปรับ สุดท้ายนั่งกล้ำกลืนฝืนกินกันจนหมด โชคดีคืนได้สามถาด สุดท้ายเลยไม่โดนปรับ… เรื่องทั้งหมดเริ่มมาจากการทักไปหาตอนบ่าย ๆ ว่านัดเจอกินข้าวกัน สุดท้ายตกลงไปเจอกันที่สยามพาราก้อน เลือกร้านชาบูกัน ระหว่างรอคิว 30 นาที มันก็สั่งอาหารกันไป กะว่าถ้าเข้าไปนั่งแล้วอาหารจะมาเสิร์ฟเลย ระหว่างมันสั่งกันผมก็นั่งทำงานไม่ได้ฟังว่าสั่งอะไร แค่ตอบว่าเอาน้ำชากับข้าวญี่ปุ่นด้วย สุดท้ายเข้าไปนั่ง จำได้เลย เนื้อมาอย่างเยอะ ทั้งเนื้อวัว หมู หมูพิเศษ ตั้งเรียงเป็นทาวเวอร์สูงเกือบมิดหัว ...